سپاه
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل سپاه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
پس از شکلگیری حکومت اسلامی در مدینه، پیامبر(ص) درصدد تشکیل نیروهای رزمی برآمد. با گذشت زمان، این نیروها در امور جنگی، از تجربههای کافی برخوردار گشتند و همین امر، زمینهساز سپاهی عظیم از قبایل عرب - به ویژه مردم مدینه، طایف و دیگر شهرها - گردید. اوج شکلگیری سپاه منظم و منسجم اسلام در فتح مکه بود که برخی از واحدهای آن عبارت بودند از[۱]:
- سپاه هزار نفری از بنی سلیم؛
- سپاه پانصد نفری به فرماندهی زبیر بن عوام از مهاجران؛
- سپاه پانصد نفری از بنی کعب؛
- سپاه هزار نفری از تیره مزینه؛
- سپاه هشتصد نفری از تیره جهینه و....
تمامی این سپاهیان، دارای فرماندهی قوی و نیروهای منسجم و منظم سازمان یافته بودند. مهمترین گروه از این نیروها، حدود پنج هزار تن از رزمآوران بودند که با دو هزار سرباز زرهپوش و ساز و برگ و سلاح کامل، همراه با تعداد زیادی اسبان تندروی عربی و شتران سرخ مو، تشکیل یافت و نام دیگر آن "کتیبۀ خضرا" - لشکر سبز - بود[۲]. چنین سپاه عظیمی، پشتوانۀ سیاسی و امنیتی مهمّی بود که کافران را به تسلیم واداشت. امام علی(ع)، نیروهای نظامی و ارتش قوی را عامل قوام و دوام حکومت و سبب عزت دین، امنیت و استقلال دارالاسلام میداند[۳][۴].
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۶۱.
- ↑ المغازی، ح۲، ص۸۰۱-۷۷۹؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۷، ص۲۷۱-۲۷۰.
- ↑ نهج البلاغة، نامۀ ۵۳.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۱۲۱.