نفی رانتیریسم در نهج البلاغه (مقاله)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نفی رانتیریسم در نهج البلاغه
رتبه علمیعلمی پژوهشی
زبانفارسی
نویسندهحسن رحیمی روشن
موضوع
مذهبشیعه
منتشر شده درنشریه پژوهشنامه نهج البلاغه
محل نشرایران
تاریخ نشرتابستان ۱۳۹۳
شماره۶
تعداد صفحات۱۸
شماره صفحاتاز صفحه ۵۷ تا ۷۴ مجله
ناشر الکترونیکپایگاه تخصصی مجلات نور

نفی رانتیریسم در نهج البلاغه عنوان مقاله‌ای است با زبان فارسی که به بررسی و مقایسه نظریه رانتیریسم با نظر امام علی(ع) درمورد رانت و آثار سوء آن می‌پردازد. این مقاله ۱۸ صفحه‌ای به قلم حسن رحیمی روشن نگاشته شده و در نشریه پژوهشنامه نهج‌البلاغه (شماره ۶، تابستان ۱۳۹۳) منتشر شده است[۱].

چکیده مقاله

نویسنده در چکیده مقاله خود می‌نویسد: «رانت و رانت‌خواری را هر عقل سلیمی نکوهش می­‌کند جامعه‌­ای که درآن رانت­‌خواری رواج یافته باشد نتایج نامطلوب اخلاقی، سیاسی و اجتماعی و در نهایت عقب­‌ماندگی همه جانبه را در پی دارد. واژه «رانت» واژه­‌ی جدیدی است، اما محتوا و مفهوم آن به هیچ وجه تازه نیست و به مفهوم دستیابی به درآمد بدون کار و تلاش و سوءاستفاده شخصی از موقعیت­‌هایی است که به عموم جامعه مربوط است. این مقاله با توجه به غنی بودن دین اسلام قصد دارد نشان دهد چیزی که به­ عنوان یک آسیب سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در چهارچوب نظریه «رانتیریسم» غربی عنوان شده است صدها سال قبل، امام اول شیعیان با دقت تمام به نفی آن پرداخته و مضرات آن را یاد آور شده است».

فهرست مقاله

  • چکیده
  • مقدمه
  1. تاریخچه و مفهوم رانت
  2. مفهوم دولت رانتی و شاخص‌های سیاسی و اقتصادی آن
    1. شاخصه‌های اقتصادی دولت رانتی
    2. شاخصه‌های سیاسی دولت رانتی
  3. عرصه‌های رانت‌خواری از دید نهج‌البلاغه
    1. نهج‌البلاغه و نفی رانت‌خواری در عرصه سیاسی
      1. پاسخگو بودن دولت در نهج‌البلاغه
      2. نهج‌البلاغه و گردش نخبگان و مشارکت سیاسی
      3. انتخاب رهبران و حکمرانان جامعه
  4. نقد همیشه منفی نیست بلکه متضمن پویایی و کارایی و اصلاح نظام سیاسی است
    1. حکومت مساوی با مسئولیت، نه فرصت شخصی
    2. عرصه اقتصادی
    3. توجه به درآمدهای عمومی و مالیات دولتی
    4. نفی ویژ‌ه‌خواری حاکمان و آقازاده‌ها
    5. ترغیب تولید و ترویج فرهنگ کار
  • نتیجه‌گیری

دربارهٔ پدیدآورنده

حسن رحیمی روشن
آقای دکتر حسن رحیمی روشن (متولد ۱۳۴۷)، تحصیلات دانشگاهی خود را در مقطع دکتری علوم سیاسی در دانشگاه شهید بهشتی تهران به اتمام رساند. عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بوعلی سینای همدان، مدیر گروه علوم سیاسی دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا از جمله فعالیت‌های وی است. او علاوه بر راهنمایی و مشاوره پایان‌نامه‌های دانشجویان، تاکنون چندین جلد مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. «نفی رانتیریسم در نهج البلاغه»، «تحلیل روانشناختی کنشگری زنان در انقلاب اسلامی»، «الگوی مدیریت بحران در اندیشه و عمل آیت‌الله خامنه‌ای» و «نقش رهبری انقلاب اسلامی درحفظ تمامیت ارضی ایران در نگاهی تطبیقی به تاریخ معاصر» برخی از این آثار است.[۲]

پانویس

دریافت متن