یوم التلاق: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[مفسران]] [[قرآن]] وجوهی برای این تعبیر برشمردهاند: روزی که [[بندگان]] با [[پروردگار]] [[ملاقات]] میکنند؛ روزی که [[انسانها]]، [[فرشتگان]] حساب و [[پاداش]] و [[کیفر]] را [[ملاقات]] میکنند؛ روزی که [[انسان]] به حساب [[اعمال]] و [[رفتار]] خویش در [[دادگاه]] [[عدل الهی]] برمیخورد؛ روزی که گذشتگان و آیندگان و اولین و آخرین گرد هم میآیند؛ روزی که [[پیشوایان]] [[حق]] و [[باطل]] با [[پیروان]] خویش روبهرو میشوند؛ روز مواجهه [[ستمگران]] و ستمدیدگان؛ روزی که [[بهشتیان]] و [[دوزخیان]] یکدیگر را میبینند؛ روزی که [[ارواح]] و اجساد با یکدیگر [[ملاقات]] میکنند<ref>نثر طوبی، ۲/ ۳۷۱.</ref>؛ روزی که اهل [[آسمان]] با زمینیان روبهرو میشوند<ref>تفسیر صافی، ۴۷۱؛ معاد فلسفی، ۲/ ۱۷۵؛ المیزان، ۱۷/ ۳۱۸؛ تفسیر نمونه، ۲۰/ ۵۵؛ پیام قرآن، ۵/ ۶۴.</ref>. این تعبیر [[قرآنی]] هنگامهای را به خاطر [[آدمی]] میآورد که با هر چه کرده است روبه رو میشود و در آن روز، هیچ چیز به [[فراموشی]] نمیرود و همه چیز باز میگردد و به ترازوی حساب مینشیند. [[هدف]] [[قرآن]] از این تعبیر، [[آفرینش]] [[روحیه]] [[مراقبت]] و [[بیداری]] در [[مؤمنان]] است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 480.</ref>. | * [[مفسران]] [[قرآن]] وجوهی برای این تعبیر برشمردهاند: روزی که [[بندگان]] با [[پروردگار]] [[ملاقات]] میکنند؛ روزی که [[انسانها]]، [[فرشتگان]] حساب و [[پاداش]] و [[کیفر]] را [[ملاقات]] میکنند؛ روزی که [[انسان]] به حساب [[اعمال]] و [[رفتار]] خویش در [[دادگاه]] [[عدل الهی]] برمیخورد؛ روزی که گذشتگان و آیندگان و اولین و آخرین گرد هم میآیند؛ روزی که [[پیشوایان]] [[حق]] و [[باطل]] با [[پیروان]] خویش روبهرو میشوند؛ روز مواجهه [[ستمگران]] و ستمدیدگان؛ روزی که [[بهشتیان]] و [[دوزخیان]] یکدیگر را میبینند؛ روزی که [[ارواح]] و اجساد با یکدیگر [[ملاقات]] میکنند<ref>نثر طوبی، ۲/ ۳۷۱.</ref>؛ روزی که اهل [[آسمان]] با زمینیان روبهرو میشوند<ref>تفسیر صافی، ۴۷۱؛ معاد فلسفی، ۲/ ۱۷۵؛ المیزان، ۱۷/ ۳۱۸؛ تفسیر نمونه، ۲۰/ ۵۵؛ پیام قرآن، ۵/ ۶۴.</ref>. این تعبیر [[قرآنی]] هنگامهای را به خاطر [[آدمی]] میآورد که با هر چه کرده است روبه رو میشود و در آن روز، هیچ چیز به [[فراموشی]] نمیرود و همه چیز باز میگردد و به ترازوی حساب مینشیند. [[هدف]] [[قرآن]] از این تعبیر، [[آفرینش]] [[روحیه]] [[مراقبت]] و [[بیداری]] در [[مؤمنان]] است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 480.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{قیامت}} | {{قیامت}} | ||
[[رده:یوم التلاق]] | [[رده:یوم التلاق]] | ||
[[رده:نامهای روز قیامت در قرآن]] | [[رده:نامهای روز قیامت در قرآن]] | ||
نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۴
یوم التلاق از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: یوم التلاق در قرآن - یوم التلاق در حدیث - یوم التلاق در نهج البلاغه - یوم التلاق در کلام اسلامی - یوم التلاق در عرفان اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- مفسران قرآن وجوهی برای این تعبیر برشمردهاند: روزی که بندگان با پروردگار ملاقات میکنند؛ روزی که انسانها، فرشتگان حساب و پاداش و کیفر را ملاقات میکنند؛ روزی که انسان به حساب اعمال و رفتار خویش در دادگاه عدل الهی برمیخورد؛ روزی که گذشتگان و آیندگان و اولین و آخرین گرد هم میآیند؛ روزی که پیشوایان حق و باطل با پیروان خویش روبهرو میشوند؛ روز مواجهه ستمگران و ستمدیدگان؛ روزی که بهشتیان و دوزخیان یکدیگر را میبینند؛ روزی که ارواح و اجساد با یکدیگر ملاقات میکنند[۱]؛ روزی که اهل آسمان با زمینیان روبهرو میشوند[۲]. این تعبیر قرآنی هنگامهای را به خاطر آدمی میآورد که با هر چه کرده است روبه رو میشود و در آن روز، هیچ چیز به فراموشی نمیرود و همه چیز باز میگردد و به ترازوی حساب مینشیند. هدف قرآن از این تعبیر، آفرینش روحیه مراقبت و بیداری در مؤمنان است[۳].
منابع
پانویس
- ↑ نثر طوبی، ۲/ ۳۷۱.
- ↑ تفسیر صافی، ۴۷۱؛ معاد فلسفی، ۲/ ۱۷۵؛ المیزان، ۱۷/ ۳۱۸؛ تفسیر نمونه، ۲۰/ ۵۵؛ پیام قرآن، ۵/ ۶۴.
- ↑ فرهنگ شیعه، ص 480.