تشیع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[تشیع]]، دعوی [[مذهب شیعه]] کردن، و [[شیعه]] به گروهی همدل، [[یاران]] و پیرو کسی گویند و در اصطلاح، به کسانی گفته میشود که [[امام علی]]{{ع}} را [[جانشین]] و [[خلیفۀ بلافصل]] [[پیامبر]]{{صل}} میدانند<ref>ر.ک: امامت؛ تاریخ جامع ادیان، ص۷۶۷.</ref>. از اینرو، بسیاری از [[صحابه]] بزرگ [[پیامبر]]{{صل}}، از جمله [[اباذر]]، [[سلمان]]، [[عمار]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[عباس بن عبدالمطلب]] و دیگران، به [[مخالفت]] با [[عمل]]"[[سقیفه بنی ساعده]]" برخاسته و آن را [[غصب]] [[مقام خلافت]] تلقی کردند<ref>معالم المدرستین، ج۱، ص۳۴۶.</ref>. | [[تشیع]]، دعوی [[مذهب شیعه]] کردن، و [[شیعه]] به گروهی همدل، [[یاران]] و پیرو کسی گویند و در اصطلاح، به کسانی گفته میشود که [[امام علی]] {{ع}} را [[جانشین]] و [[خلیفۀ بلافصل]] [[پیامبر]] {{صل}} میدانند<ref>ر. ک: امامت؛ تاریخ جامع ادیان، ص۷۶۷.</ref>. از اینرو، بسیاری از [[صحابه]] بزرگ [[پیامبر]] {{صل}}، از جمله [[اباذر]]، [[سلمان]]، [[عمار]]، [[جابر بن عبدالله]]، [[عباس بن عبدالمطلب]] و دیگران، به [[مخالفت]] با [[عمل]]"[[سقیفه بنی ساعده]]" برخاسته و آن را [[غصب]] [[مقام خلافت]] تلقی کردند<ref>معالم المدرستین، ج۱، ص۳۴۶.</ref>. | ||
واژه [[شیعه]] را نخستین بار، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به کار بردند؛ آنجا که فرمود: {{متن حدیث| يَا عَلِيُّ... أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}<ref>بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۴۸؛ ج۶۸، ص۴۶.</ref>؛ -ای [[علی]]! تو و پیروانت [[روز قیامت]] رستگارید-. [[شیعه]] در طول [[تاریخ]]، فرقهای [[حق]] [[طلب]]، همیشه در حال [[مبارزه]] با حکومتهای [[جائر]] در [[کشورهای اسلامی]] بوده و دارای فرقههای گوناگون است که مهمترین آن [[امامیه]]، [[اسماعیلیه]] و [[زیدیه]] است. در [[اصول عقاید]] نیز، دارای [[شعب]] مختلفی است؛ از جمله [[غلات]]، [[زیدیه]] و [[امامیه]] که هر یک از آنها خود، دارای فرقههای متعددی هستند<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۷۸-۷۷۲؛ فرهنگ اصطلاحات رجالی، ص۸۴.</ref>؛ چنانکه [[غلات]]: | واژه [[شیعه]] را نخستین بار، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} به کار بردند؛ آنجا که فرمود: {{متن حدیث| يَا عَلِيُّ... أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}<ref>بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۴۸؛ ج۶۸، ص۴۶.</ref>؛ -ای [[علی]]! تو و پیروانت [[روز قیامت]] رستگارید-. [[شیعه]] در طول [[تاریخ]]، فرقهای [[حق]] [[طلب]]، همیشه در حال [[مبارزه]] با حکومتهای [[جائر]] در [[کشورهای اسلامی]] بوده و دارای فرقههای گوناگون است که مهمترین آن [[امامیه]]، [[اسماعیلیه]] و [[زیدیه]] است. در [[اصول عقاید]] نیز، دارای [[شعب]] مختلفی است؛ از جمله [[غلات]]، [[زیدیه]] و [[امامیه]] که هر یک از آنها خود، دارای فرقههای متعددی هستند<ref>تاریخ جامع ادیان، ص۷۷۸-۷۷۲؛ فرهنگ اصطلاحات رجالی، ص۸۴.</ref>؛ چنانکه [[غلات]]: | ||
افراطیان در مورد [[علی]]{{ع}} شامل [[سبائیه]]، کاملیه، نبائیه و [[مفوضه]] میباشد و [[زیدیه]]: شامل [[جارودیه]]، [[سلیمانیه]] و مزّیه است؛ ولی [[امامیه]] [[اثناعشریه]]، انشعاب نپذیرفته است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۵.</ref>. | افراطیان در مورد [[علی]] {{ع}} شامل [[سبائیه]]، کاملیه، نبائیه و [[مفوضه]] میباشد و [[زیدیه]]: شامل [[جارودیه]]، [[سلیمانیه]] و مزّیه است؛ ولی [[امامیه]] [[اثناعشریه]]، انشعاب نپذیرفته است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۵.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۲
| شیعه |
|---|
این مدخل زیرشاخهٔ بحث تشیع است. تشیع از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: تشیع در کلام اسلامی - تشیع در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
تشیع، دعوی مذهب شیعه کردن، و شیعه به گروهی همدل، یاران و پیرو کسی گویند و در اصطلاح، به کسانی گفته میشود که امام علی (ع) را جانشین و خلیفۀ بلافصل پیامبر (ص) میدانند[۱]. از اینرو، بسیاری از صحابه بزرگ پیامبر (ص)، از جمله اباذر، سلمان، عمار، جابر بن عبدالله، عباس بن عبدالمطلب و دیگران، به مخالفت با عمل"سقیفه بنی ساعده" برخاسته و آن را غصب مقام خلافت تلقی کردند[۲]. واژه شیعه را نخستین بار، پیامبر اکرم (ص) به کار بردند؛ آنجا که فرمود: « يَا عَلِيُّ... أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»[۳]؛ -ای علی! تو و پیروانت روز قیامت رستگارید-. شیعه در طول تاریخ، فرقهای حق طلب، همیشه در حال مبارزه با حکومتهای جائر در کشورهای اسلامی بوده و دارای فرقههای گوناگون است که مهمترین آن امامیه، اسماعیلیه و زیدیه است. در اصول عقاید نیز، دارای شعب مختلفی است؛ از جمله غلات، زیدیه و امامیه که هر یک از آنها خود، دارای فرقههای متعددی هستند[۴]؛ چنانکه غلات: افراطیان در مورد علی (ع) شامل سبائیه، کاملیه، نبائیه و مفوضه میباشد و زیدیه: شامل جارودیه، سلیمانیه و مزّیه است؛ ولی امامیه اثناعشریه، انشعاب نپذیرفته است[۵].
منابع
پانویس
- ↑ ر. ک: امامت؛ تاریخ جامع ادیان، ص۷۶۷.
- ↑ معالم المدرستین، ج۱، ص۳۴۶.
- ↑ بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۴۸؛ ج۶۸، ص۴۶.
- ↑ تاریخ جامع ادیان، ص۷۷۸-۷۷۲؛ فرهنگ اصطلاحات رجالی، ص۸۴.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۶۵.