حکومت بصره: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱۳: خط ۱۳:


== حاکمان بصره ==
== حاکمان بصره ==
=== [[عبدالله بن عباس]] ===
=== عبدالله بن عباس ===
{{اصلی|عبدالله بن عباس}}
[[عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب]]، پسر عموی پیامبر {{صل}} و پسر عموی [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} از چهره‌های درخشان تاریخ [[اسلام]] به شمار می‌آید. [[عبد الله]] در [[سال هشتم هجری]] (عام الفتح) به [[مدینه]] [[مهاجرت]] کرد و از همان زمان محضر [[رسول خدا]] {{صل}} را [[درک]] نمود. وی در اثر تلاش و [[جدیت]] در [[کسب علم]] و [[دعای پیامبر]] {{صل}} به جایی رسید که او را [[حبر]] الأمة (عالم [[امت]]) می‌گفتند<ref>طبقات الکبری، ج۲، ص۲۰۷.</ref>.
 
[[عبد الله]] پس از [[وفات پیامبر اکرم]] {{صل}} در کنار پدرش [[عباس]] به [[حضرت علی]] {{ع}} [[وفادار]] ماند و نزد آن حضرت [[علم]] [[فقه]] و [[تفسیر]] و [[تأویل قرآن]] آموخت و خود جلسه درس تشکیل می‌داد. او همواره به [[ولایت]] و [[امامت]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[معتقد]] بود و آن حضرت را [[خلیفه بلافصل]] [[پیامبر]] {{صل}} می‌دانست، لذا پس از آنکه [[حضرت علی]] {{ع}} به [[خلافت ظاهری]] رسید او با حضرت [[بیعت]] کرد، و در رکاب حضرتش در [[جنگ جمل]]، [[صفین]] و [[نهروان]] سرسختانه از موضع [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[دفاع]] کرد و جنگید. بعد از [[جنگ جمل، [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[ابن عباس]] را به [[استانداری بصره]] [[منصوب]] کرد<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۸۹۵ ـ ۹۰۲؛ [[سید امیر حسینی|حسینی، سید امیر]]، [[بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری (کتاب)|بصره و نقش آن در تحولات قرن اول هجری]]، ص۱۴۹.</ref>.


=== [[عثمان بن حنیف انصاری]] ===
=== [[عثمان بن حنیف انصاری]] ===

نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۰

آشنایی اجمالی

بصره یکی از شهرهای مهم و بزرگ و بندری عراق در کنار اروند رود (شط العرب) و نزدیک خرمشهر و دارای کشتزارها و نخلستان‌های بسیار است. معنای لغوی بصره، زمین سخت، سنگلاخ و پر سنگریزه است. بصره در سال ۱۴ هجری، در زمان عمر بن خطاب بنا شد. امام علی (ع) در زمان خلافت خویش با شورشیان بصره جنگید و آن درگیری به جنگ جمل شهرت یافت. امروز، مردم بصره اغلب شیعه اثنی عشری‌اند و بخشی هم اخباری[۱].

در بصره پنج اتحاد قبیله‌ای تشکیل شد که به آنها اخماس گفته می‌شد: بنی‌تمیم؛ بنی بکر بن وائل؛ بنی‌عبدالقیس؛ بنی ازد و اهل‌العالیه. اما به‌طورکلی می‌توان بیان کرد بصره، هم در ترکیب قبایل عربی و هم در ترکیب عرب‌ها با اقوام بومی که از پیش در عراق ساکن بوده‌اند نسبت به کوفه، ترکیب یک‌نواخت‌تری داشت[۲].

حاکمان بصره

عبدالله بن عباس

عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب، پسر عموی پیامبر (ص) و پسر عموی علی بن ابی طالب (ع) از چهره‌های درخشان تاریخ اسلام به شمار می‌آید. عبد الله در سال هشتم هجری (عام الفتح) به مدینه مهاجرت کرد و از همان زمان محضر رسول خدا (ص) را درک نمود. وی در اثر تلاش و جدیت در کسب علم و دعای پیامبر (ص) به جایی رسید که او را حبر الأمة (عالم امت) می‌گفتند[۳].

عبد الله پس از وفات پیامبر اکرم (ص) در کنار پدرش عباس به حضرت علی (ع) وفادار ماند و نزد آن حضرت علم فقه و تفسیر و تأویل قرآن آموخت و خود جلسه درس تشکیل می‌داد. او همواره به ولایت و امامت امیرالمؤمنین (ع) معتقد بود و آن حضرت را خلیفه بلافصل پیامبر (ص) می‌دانست، لذا پس از آنکه حضرت علی (ع) به خلافت ظاهری رسید او با حضرت بیعت کرد، و در رکاب حضرتش در جنگ جمل، صفین و نهروان سرسختانه از موضع امیرالمؤمنین (ع) دفاع کرد و جنگید. بعد از [[جنگ جمل، امیرالمؤمنین (ع) ابن عباس را به استانداری بصره منصوب کرد[۴].

عثمان بن حنیف انصاری

ابوالاسود دؤلی

پرسش وابسته

منابع

پانویس