سوره حدید: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

[[هدف]] اصلی سوره، تحریک و [[تشویق]] [[مؤمنین]] به [[انفاق]] در راه خداست، که از [[ایمان]] و [[تقوا]] سرچشمه می‌گیرد. تکرار امر صریح به این معنا در خلال آیاتش اشعار بدان دارد، یک جا می‌فرماید: {{متن قرآن|آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ}}<ref>«به خداوند و پیامبرش ایمان آورید و از آنچه شما را در آن جانشین کرده است ببخشید» سوره حدید، آیه ۷.</ref> و جای دیگر می‌فرماید: {{متن قرآن|مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا}}<ref>«کیست که به خداوند وامی نیکو دهد» سوره بقره، آیه ۲۴۵.</ref> و باز جای دیگر می‌فرماید: {{متن قرآن|إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا}}<ref>«بی‌گمان مردان و زنان صدقه‌دهنده و کسانی که در راه خدا وامی نیکو دادند» سوره حدید، آیه ۱۸.</ref> و در تشویق [[مردم]] به این عمل همین بس که انفاق مردم را [[قرض]] دادن آنان به خدای عز اسمه دانسته، و معلوم است که خدای عز و جل عالی‌ترین و مقدس‌ترین و [[بهترین]] مطلوبست، او هرگز [[خلف وعده]] نمی‌کند، و او وعده‌شان داده که اگر به وی قرض بدهند مضاعف و چند برابر بر می‌گرداند، و نیز [[وعده]] داده که در عوض انفاقشان اجری [[کریم]] و بسیار زیاد بدهد.

چون [[تشویق]] و تحریک [[مردم]] به انفاق، و اینکه انفاق [[قرض]] دادن به [[خدا]] است این توهم را ایجاد می‌کند که مگر خدا به [[مال]] ما محتاج است؛ لذا از همان آغاز سخن یعنی اولین کلمه سوره مسأله نزاهت خدا از احتیاج را خاطر نشان نموده، فرموده: آنچه در [[زمین]] و [[آسمان‌ها]] است خدا را [[تسبیح]] می‌گویند. و نیز عده‌ای از اسمای حسنای خدا را که رساننده این نزاهت‌ است ذکر کرد، و همه سوره‌هایی که با [[تسبیح خدا]] آغاز شده، یعنی [[سوره حشر]]، صف، [[جمعه]] و تغابن، که بعضی با کلمه سبح و بعضی دیگر با کلمه یسبح آغاز شده‌اند، نظیر سوره مورد بحث است.

# این سوره ۲۹ [[آیه]] به عدد [[کوفی]] و [[بصری]]، و ۲۸ آیه به عدد دیگر مکتب‌ها و ۵۴۴ کلمه و ۲۴۷۶ حرف دارد.

# از نظر کمیت از سوره‌های مفصّل طوال و اندکی کمتر از یک [[حزب]] قرآن است.

# دومین سوره از سوره [[مسبحات]] است.

{{پانویس}}