آزادی فرهنگی: تفاوت میان نسخهها
(←نتیجه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
در [[اسلام]]، [[آزادی فرهنگی]] به معنای [[واقعی]] مورد پذیرش قرار گرفته است اما آنچه که به عنوان آزادی فرهنگی در دوران قبل از انقلاب اسلامی در [[ایران]] مطرح بوده است، برخلاف معنای واقعی آن است. آزادی ای که در دوران قبل از انقلاب اسلامی وجود داشت، آزادی در رفتن به مراکز [[فساد]] بود<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۰، ص۲۲۸؛ انصاری، حمید، حدیث بیداری، ص۱۹۴.</ref>؛ حال آنکه، معیار واقعی بودن آزادی در عرصه فرهنگی، قرار گرفتن آزادی در مسیر [[رشد]] و تعالی [[انسان]] است. از این گونه آزادی که در [[رهایی]] انسان از [[هوی و هوس]] به دست میآید، در اندیشه [[انقلاب اسلامی ایران]]، به "[[آزادی معنوی]]" نیز تعبیر شده است. | |||
مقصود از آزادی معنوی، آزادی انسان، و به دیگر سخن، [[رستگاری]] انسان و تعالی [[اخلاقی]] انسان و [[عروج]] [[معنوی]] انسان است<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|حسینی خامنهای، سید علی]]، بیانات، ۱۴/۲/۱۳۸۷.</ref>. و به همین دلیل، این آزادی، [[برترین]] فضیلتهای انسان است. آزادی معنوی، زمینهساز [[آزادی اجتماعی]] است. آزادی انسان در [[اخلاق]] و [[معنویت]]، رعایت [[موازین]] و اصول آزادی اجتماعی را در پی خواهد داشت<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، مجموعه آثار، ج۲۳، ص۴۳۴، ۴۴۰-۴۴۹.</ref>. | |||
آزادی معنوی در دو معنا نمود پیدا میکند، یکی [[تقرب الی الله]] و پیش رفتن در وادی [[توحید]] بوده و دیگری رهایی از [[هوای نفس]] و قیود درونی و وابستگیهای [[نفسانی]] است. آزادی یعنی رها شدن و نترسیدن از محدودیتها. در نگرش انقلاب اسلامی [[محدودیت]] فقط در چهارچوب اسلام است و هیچ محدودیت دیگری، نمیتواند مانع [[فعالیتهای سیاسی]] و اجتماعی [[بشر]] گردد و همه عملکردها باید بر طبق [[موازین اسلامی]] باشد<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|حسینی خامنهای، سید علی]]، بیانات، ۲۳/۸/۱۳۹۱.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ص ۹.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۶
- اين مدخل از زیرشاخههای بحث آزادی است. "آزادی فرهنگی" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آزادی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
در اسلام، آزادی فرهنگی به معنای واقعی مورد پذیرش قرار گرفته است اما آنچه که به عنوان آزادی فرهنگی در دوران قبل از انقلاب اسلامی در ایران مطرح بوده است، برخلاف معنای واقعی آن است. آزادی ای که در دوران قبل از انقلاب اسلامی وجود داشت، آزادی در رفتن به مراکز فساد بود[۱]؛ حال آنکه، معیار واقعی بودن آزادی در عرصه فرهنگی، قرار گرفتن آزادی در مسیر رشد و تعالی انسان است. از این گونه آزادی که در رهایی انسان از هوی و هوس به دست میآید، در اندیشه انقلاب اسلامی ایران، به "آزادی معنوی" نیز تعبیر شده است. مقصود از آزادی معنوی، آزادی انسان، و به دیگر سخن، رستگاری انسان و تعالی اخلاقی انسان و عروج معنوی انسان است[۲]. و به همین دلیل، این آزادی، برترین فضیلتهای انسان است. آزادی معنوی، زمینهساز آزادی اجتماعی است. آزادی انسان در اخلاق و معنویت، رعایت موازین و اصول آزادی اجتماعی را در پی خواهد داشت[۳]. آزادی معنوی در دو معنا نمود پیدا میکند، یکی تقرب الی الله و پیش رفتن در وادی توحید بوده و دیگری رهایی از هوای نفس و قیود درونی و وابستگیهای نفسانی است. آزادی یعنی رها شدن و نترسیدن از محدودیتها. در نگرش انقلاب اسلامی محدودیت فقط در چهارچوب اسلام است و هیچ محدودیت دیگری، نمیتواند مانع فعالیتهای سیاسی و اجتماعی بشر گردد و همه عملکردها باید بر طبق موازین اسلامی باشد[۴].[۵].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۰، ص۲۲۸؛ انصاری، حمید، حدیث بیداری، ص۱۹۴.
- ↑ حسینی خامنهای، سید علی، بیانات، ۱۴/۲/۱۳۸۷.
- ↑ مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۳، ص۴۳۴، ۴۴۰-۴۴۹.
- ↑ حسینی خامنهای، سید علی، بیانات، ۲۳/۸/۱۳۹۱.
- ↑ میراحمدی، منصور و اسفندیار، رجبعلی، مقاله «آزادی»، مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی، ص ۹.