(۳۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۹ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
{{خرد}}
{{مدخل مرتبط
{{مهدویت}}
| موضوع مرتبط = امام مهدی
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| عنوان مدخل =
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''[[امام مهدی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| مداخل مرتبط =
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش)
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[امام مهدی در قرآن]] | [[امام مهدی در حدیث]] | [[امام مهدی در کلام اسلامی]]</div>
}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
== مقدمه ==
*بیگمان [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، میآید، تا با بیدار کردن فطرتهای خفته، زمینه را برای یکتاپرستی همگان که همانا هدف آفرینش بوده است، فراهم کند. او نه فقط هرگز برای پذیرش باور یکتاپرستی کسی را تحت فشار و اجبار قرار نخوهد داد، بلکه با فراهم کردن بسترهای لازم برای پذیرش این امانت الهی، شهد شیرین خداپرستی را بین همه انسانها عادلانه تقسیم خواهد نمود.
بیگمان [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}، میآید، تا با بیدار کردن فطرتهای خفته، زمینه را برای [[یکتاپرستی]] همگان که همانا هدف [[آفرینش]] بوده است، فراهم کند. او نه فقط هرگز برای پذیرش باور [[یکتاپرستی]] کسی را تحت فشار و [[اجبار]] قرار نخوهد داد، بلکه با فراهم کردن بسترهای لازم برای پذیرش این [[امانت]] الهی، شهد شیرین [[خداپرستی]] را بین همه انسانها عادلانه تقسیم خواهد نمود.
*وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانههای الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و معاد، ارمغانی جز پرستش حقیقی خداوند سبحانه و تعالی نخواهد داشت.
*روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر تسلیم برابر حقیقت فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیانگر که با تمام قامت برابر حق به مقابله ایستاده است و بدون شک در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که روایات فراوانی یگانه دین مورد پذیرش در عصر ظهور را، همانا "دین اسلام" دانسته، میگوید در عصر ظهور، ندای توحید در سراسر گیتی حکم فرما خواهد شد. [[امام حسین]]{{ع}} در وصف [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} میفرماید: "خداوند، به وسیله او دین حق را بر تمام ادیان ظهور میبخشد؛ اگر چه مشرکان آن را نپسندند"<ref> {{عربی|اندازه=120%|" وَ يُظْهِرُ بِهِ دِينَ الْحَقِ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون "}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.
*[[امام صادق]]{{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که قائم قیام کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر اینکه شهادت به توحید و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{عربی|اندازه=120%|" إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى ارض الا نودي فيها بشهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله "}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر. ک: شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.
===دستور العملهای نوین در عصر ظهور===
*از ظاهر برخی روایتها این انگاره حاصل میشود که آن حضرت، آیین و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش میآید که با توجه به اینکه [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و اسلام آیین ابدی، چگونه [[امام مهدی]]{{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای بشریت به ارمغان میآورد؟
*پاسخ اینکه او تحکیمبخش دین اسلام و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر گیتی است؛ پس ناگزیر باید اسلام و آموزههای [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. آیین نو و کتاب جدید "دستور العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در احادیث رسیده<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای تبیین مسائلی است:
#در گذشته بنا به عللی احکام و معارف فراوانی از مجموعه فرهنگ اسلام، تبیین نگشته یا متناسب با سطح فرهنگ و فکر اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آنها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بیگمان برای جامعه اسلامی ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]]{{ع}} این آموزهها را از ظاهر و باطن [[قرآن کریم]] استنباط میکرده و به مردم میآموزد، برای آنان تازگی دارد و آیین نو و کتاب جدید انگاشته میشود.
#معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و اسلام فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونهای که در جامعه اسلامی ناآشنا و برای مسلمانان ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و آیین نو پنداشته میشود.
#اصول و احکام فراوانی دچار تحریف و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]]{{ع}} آنها را - چنان که در اسلام اصیل بوده است - دیگر باره مطرح میسازد و تحریف و انحرافهای روی داده را روشن میکند و مفهوم حکم یا جایگاه آن را مشخص میسازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی مردم و برخی از علما سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب میشود.
*بنابراین بیشترین مسائلی را که [[امام]] بدان توجه خواهد کرد و برای جامعه اسلامی تازه و جدید جلوه میکند و ناشناخته و ناآشنا مینماید، مسائل مربوط به عدالت اجتماعی و امور مالی و معیشتی است؛ یعنی، موضوعی که انسان سخت به آن نیازمند بوده و بدان نرسیده است.
*همین امر نیز مشکل نابسامانی اصلی زندگی بشر امروز را تشکیل میدهد و اجرای آن "برقراری عدل و دادگری در سراسر گیتی" از اقدامهای اصلی [[امام مهدی]]{{ع}} خواهد بود.
*برای مثال [[امام مهدی|امام موعود]]{{ع}} به موضوع مساوات اسلامی شکل قانونی و الزامی میدهد؛ چنانکه [[اسحاق بن عمّار]] میگوید: نزد [[امام صادق]]{{ع}} بودم. آن حضرت از تساوی مردم با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، سخن گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز قائم ما است که در آن روزگار، واجب همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"<ref> {{عربی|اندازه=120%|" إِنَّمَا ذَلِكَ إِذَا قَامَ قَائِمُنَا وَجَبَ عَلَيْهِمْ أَنْ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ وَ أَنْ يُقَوُّوهُمْ"}}، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶</ref>.
*این موضوع، در بسیاری دیگر از آموزههای اسلامی آمده است؛ ولی به نام احادیث اخلاقی کنار گذاشته شده و در فقه مطرح نگشته و در برنامههای الزامی حکومتها و اجتماعات اسلامی به صورت اصل و قانون تثبیت نشده است! روشن است که چون این آموزهها عملی شود، به صورت احکامی جدید جلوه میکند و ...
*[[امام مهدی]]{{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف واجب، منع میکند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته شهرها و آبادیها را خراب میکند و همه زواید و تشریفات و کاشیکاریها و گنبدها و گلدستهها و زیورهای آنها را میپیراید و بودجه آنها را برای رفاه حال انسانها صرف میکند. مساجد و معابد را ساده و بیآرایش و بیآلایش میسازد و ... <ref> ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>.
*[[امام مهدی]]{{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمیدارد و مردمان را مأمور میکند که هر کس به صورت خدمتگزاری نسبت به جامعه کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همینسان از دیگران تأمین میکند<ref> ر. ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸( بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>.
*[[امام مهدی]]{{ع}} بر بیشتر تفسیر و تأویلهایی که در [[قرآن کریم]] و احادیث [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امامان معصوم]]{{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان میکشد و آرا و اندیشهها را پیرو [[قرآن]] میسازد و در چارچوبهای قرآنی میآورد<ref>ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.
*و بدینسان [[امام]]، مسائل و معارف و احکام جدیدی را مطرح میکند که برای مردم ناشناخته است و آنها را آیین جدید و کتاب تازه میانگارند و گهگاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز میشوند، و در این صورت جنگ با خودی و جامعه اسلامی رخ میدهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.
*فرازهایی از دعای ندبه از این چگونگی، پرده برداشته، میگوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن آیین اسلام که محو و فراموش شده ذخیره شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق ملّت و شریعت دین مقدّس اسلام برگزیده شده است؟ کجا است آنکه برای زنده کردن کتاب آسمانی [[قرآن]] و حدودش مورد امید و آرزوست؟ کجا است زندهکننده نشانههای [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی|اندازه=150%|" أَيْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>.
== آیین جدید در موعود نامه ==
وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانههای الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.
*از روایتهایی که حرکتهای فکری و فرهنگی حضرت را در عصر ظهور بیان میکند، دانسته میشود که در این روزگار، توجیهها، تأویلها، تحریفها، انحرافها و پیرایهها، بسیاری از باورهای [[اسلام]] ناب را تهدید میکند و ساختههای ذهنی مدّعیان دین، بهعنوان باورهای دینی ترویج میشود. [[امام صادق]] {{ع}} درباره راه و روش [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} میفرماید: "راه و روش او، چون [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} است؛ یعنی هرچه را پیش از او باشد ویران میکند -چنانکه [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}} جاهلیت را ویران ساخت- و [[اسلام]] را از نو مینمایاند"<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۳۱. </ref>. در بسیاری از روایتهای اسلامی، از تجدید دین و آمدن آیین جدید، توسط [[امام مهدی]] {{ع}} سخن رفته است<ref>ارشاد مفید، ج ۲، ص ۳۸۳. </ref>.
[[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} میفرماید: "او هواپرستی را به خداپرستی باز میگرداند، پس از آنکه خداپرستی را به هواپرستی باز گردانده باشند. رأیها را به [[قرآن]] باز میگرداند، پس از آنکه [[قرآن]] را به رأیهای خود باز گردانده باشند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. این کلام [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} روشن میکند که اندیشه دینی پیش از ظهور، در سطح وسیعی براساس هواها و هوسها و منافع شخصی و گروهی شکل میگیرد. عالمان دنیامدار و نفسپرست، اصول و فروع دینی و آیات وحی را به دلخواه تفسیر و تأویل میکنند؛ انگونه که با آرزوهای دنیاخواهانه آنان هیچ تضادّی پیدا نکند و چنانکه احادیث بسیار دیگر نیز، به این تصریح دارد، این کار امری رایج خواهد بود. [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} میفرماید: "[[امام مهدی|مهدی]] {{ع}}، کتاب و سنّت مرده و از میان رفته را زنده میکند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸. </ref>. بههرحال در زمان غیبت، بدعتهایی در دین گذاشته میشود و احکامی از [[قرآن]] و [[اسلام]] بر طبق میل مردم تأویل و تفسیر میشود و بسیاری از حدود و احکام چنان فراموش میشود که گویا اصلا از [[اسلام]] نبوده است. وقتی حضرت ظهور کرد، بدعتها را ابطال میکند و احکام خدا را به همان جور که صادر شده ظاهر مینماید و حدود اسلامی را بدون سهلانگاری اجرا میکند. از اینروست که چنین برنامهای برای مردم تازگی دارد. مردم گمان میکنند وقتی حضرت ظاهر شود، تمام اعمال مسلمین را تصحیح میکند و به اتفاق آنان در گوشه مسجد مشغول عبادت میشود، اما اگر مشاهده کنند که از شمشیر [[امام زمان]] {{ع}} خون میچکد و مردم را به سوی جهاد و امر به معروف و نهی از منکر دعوت میکند و نمازگزاران ستمپیشه را به قتل میرساند و اموالی را که از راه تعدّی و رشوهخواری و ربا به دست آوردهاند به صاحبانش برمیگرداند و مانع زکوة را گردن میزند، این برنامه برای آنان تازه و جدید است<ref>دادگستر جهان، ابراهیم امینى، ص ۳۰۶ و ۳۰۹. </ref>.
نکته قابل توجه این است که اختلاف آراء و افکار در حوزه اندیشه دینی، به مقتضای اجتهادی بودن آن است و این نزد دینپژوهان، اصلی پذیرفته و برخاسته از تعالیم دینی [[امامان]] {{عم}} است. احادیث یادشده، اندیشههایی که بر پایه فهم و استنباط درست پدید آید و معیارهای مسلّم اجتهاد دینی را متناسب با نیازمندیهای فرهنگ دینی زمان خود دارا باشد، دربرنمیگیرند<ref>چشمبهراه مهدى، ص ۲۲۰. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۵۱.</ref>.
== پرسشهای وابسته ==
روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیانگر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در عصر ظهور را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، میگوید در عصر ظهور، ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} میفرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] میبخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{متن حدیث|وَ يُظْهِرُ بِهِ دِينَ الْحَقِ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون }}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.
== جستارهای وابسته ==
[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر اینکه [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{متن حدیث|إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى ارض الا نودي فيها بشهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.
{{پرسشهای وابسته}}
{{ستون-شروع|7}}
* [[آرماگدون]]
* [[بحران معنویت]]
* [[پارکلیت]]
* [[جیش الغضب]]
* [[حکومت امام زمان]] {{ع}}
* [[خروج جنبندهای از زمین]]
* [[خروج سفیانی]]
* [[خروج منبعث سوم]]
* [[رجعت]]
* [[رویارویی امام مهدی]] {{ع}} با جاهلان
* [[سوشیانس]]
* [[سوشینت]]
* [[صلح و آرامش پایدار|صلح و آرامش پایدار در سرتاسر جهان]]
* [[ظهور امام مهدی]] {{ع}}
* [[ظهور دجال]]
* [[ظهور منجی|ظهور منجی بزرگ بشر]]
* [[فارقلیط]]
* [[ماشیح]]
* [[موعودباوری]]
* [[میتریا]]
* [[ندای آسمانی]]
* [[نزول عیسی]] {{ع}}
* [[نشانههای آخر الزمان|نشانهها و رخدادهای مهم آخر الزمان]]
* [[نشانههای ظهور]]
* [[وقوع اختلافها و درگیریهای بسیار]]
* [[وقوع مصائب]]
* [[هجوم یأجوج و مأجوج]]
* [[هوشیدر]]
* [[هوشیدرماه]]
*[[ابدال]]
*[[ابر رام]]
*[[ابر سخت]]
*[[ابراهیم بن ادریس]]
*[[ابراهیم بن محمد تبریزی]]
*[[ابراهیم بن محمد همدانی]]
*[[ابراهیم بن مهزیار اهوازی]]
*[[ابروهای حضرت]]
*[[ابقع]]
*[[ابن ابی العزاقر]]
*[[ابن ابی زینب]]
*[[ابن الحسین]]
*[[ابن انباری]]
*[[ابن بابویه]]
*[[ابن جنید]]
*[[ابن حسام]]
*[[ابن حوشب]]
*[[ابن خلدون]]
*[[ابن شاذان]]
*[[ابن متیل]]
*[[ابن مغازلی]]
*[[ابن یمین]]
*[[ابو ابراهیم]]
*[[ابو اسحاق ابو عبیده ثقفی]]
*[[ابو الادیان]]
*[[ابو الحسن]]
*[[ابو الدنیا]]
*[[ابو العنبس]]
*[[ابو القاسم حسن بن احمد]]
*[[ابو القاسم]]
*[[ابو بکر بغدادی]]
*[[ابو جعفر]]
*[[ابو حامد عمران بن مفلس]]
*[[ابو دجانه انصاری]]
*[[ابو دلف کاتب]]
*[[ابو سهل نوبختی]]
*[[ابو صالح]]
*[[ابو عبد الله بزوفری]]
*[[ابو عبد الله]]
*[[ابو علی حجدر]]
*[[ابو غالب]]
*[[ابو محمد حسین بن ابراهیم]]
*[[ابو محمد]]
*[[ابو هاشم جعفری]]
*[[اثبات الوصیه]]
*[[اثبات امامت حضرت]]
*[[اثبات وجود مهدی]]
*[[اثنی عشری]]
*[[احبشیه]]
*[[احجار الزیت]]
*[[احسان]]
*[[احکام جدید]]
*[[احمد الکاتب]]
*[[احمد امین مصری]]
*[[احمد بن ابراهیم]]
*[[احمد بن اسحاق اشعری]]
*[[احمد بن عبد الله هاشمی]]
*[[احمد بن محمد زجورجی]]
*[[احمد بن هلال]]
*[[احمد]]
*[[احمدیه]]
*[[احیای سنت محمدی]]
*[[اخباریه]]
*[[اخلاق حضرت]]
*[[اخنس]]
*[[اخیار]]
*[[ادعای ارتباط با حضرت]]
*[[ادعای مهدویت]]
*[[ادعای نیابت]]
*[[ادعیه امام زمان]]
*[[اذاعه]]
*[[اذن سامعه]]
*[[اربعینیات درباره حضرت]]
*[[ارتباط با حضرت]]
*[[ارشاد]]
*[[ارمینیه]]
*[[ارنون]]
*[[ازد]]
*[[ازدواج حضرت]]
*[[اسامی حضرت در کتب ادیان]]
*[[اسب حضرت]]
*[[استخاره امام زمان]]
*[[استخلاف]]
*[[استضعاف]]
*[[استغاثه به حضرت مهدی]]
*[[استکبار جهانی و مهدیباوری]]
*[[اسحاق احمر]]
*[[اسحاق بن اسماعیل]]
*[[اسحاق بن یعقوب]]
*[[اسدی]]
*[[اسراء]]
*[[اسرافیل]]
*[[اسکافی]]
*[[اسم اصلی حضرت]]
*[[اسم حضرت]]
*[[اسماعیل بن جعفر الصادق]]
*[[اسماعیل بن صادق]]
*[[اسماعیل بن علی]]
*[[اسماعیل بن موسی بن جعفر]]
*[[اسماعیلیه]]
*[[اشتراط الساعه]]
*[[اشعیا]]
*[[اصحاب حضرت]]
*[[اصحاب طالوت]]
*[[اصحاب کهف]]
*[[اصل]]
*[[اصهب]]
*[[اعاجم]]
*[[اعتقاد به منجی]]
*[[اعتقاد به مهدی]]
*[[اعلام الوری]]
*[[اعلام ظهور]]
*[[اعیان الشیعه]]
*[[افضل الاعمال]]
*[[افیق]]
*[[اقامتگاه حضرت]]
*[[اقتصاد در عصر ظهور]]
*[[اقلیتها در حکومت حضرت]]
*[[البیعه لله]]
*[[الر]]
*[[الغیبه]]
*[[الفصول العشره فی الغیبه]]
*[[المهدی]]
*[[الواح موسی]]
*[[الیاس]]
*[[ام ایمن]]
*[[ام خالد]]
*[[ام محمد]]
*[[امام زمان]]
* [[امام مهدی]] {{ع}}
*[[امامیه]]
*[[امان زمین]]
*[[امت امت]]
*[[امت معدوده]]
*[[امر به منکر]]
*[[امر ناگهانی]]
*[[امکان رجعت]]
*[[امن یجیب]]
*[[امنیت پس از ظهور]]
*[[امنیت پیش از ظهور]]
*[[امیر الامره]]
*[[امیر المومنین]]
*[[انا انزلنا]]
*[[انتظار در مسیحیت]]
*[[انتظار فرج]]
*[[انتظار مثبت]]
*[[انتظار منفی]]
*[[انتظار و بهداشت روان]]
*[[انتظار و صهیونیسم]]
*[[انتظار]]
*[[انجیل و بشارت موعود]]
*[[اندام حضرت]]
*[[انصار حضرت]]
*[[انطاکیه]]
*[[انکار حضرت]]
*[[انگشتر سلیمان]]
*[[انگشتری حضرت]]
*[[انوری]]
*[[اوپانیشاد]]
*[[اوتاد]]
*[[اوقات مخصوص حضرت]]
*[[اوقات و حالات دعا برای حضرت]]
*[[اوقیدمو]]
*[[اولین برنامه حضرت]]
*[[اولین پرچم]]
*[[اولین جنگ حضرت]]
*[[اولین خطبه حضرت]]
*[[اولین دادگاه پس از ظهور]]
*[[اولین رجعتکننده]]
*[[اولین سپاه حضرت]]
*[[اولین کشتار]]
*[[اولین مدعی نیابت]]
*[[اولین نایب خاص]]
*[[اهداف نیابت]]
*[[اهل سنت و مهدی]]
*[[اهل کتاب]]
*[[اهلی شیرازی]]
*[[ایام الله]]
*[[ایدی]]
*[[ایرانیان]]
*[[ایزدشناس]]
*[[ایزدنشان]]
*[[ایستاده]]
*[[ایلیا]]
*[[ایوب بن نوح]]
*[[آتش و دود]]
*[[آثار انتظار]]
*[[آثار حضرت]]
*[[آثار دعای فرج]]
*[[آثار ظهور]]
*[[آخر الزمان]]
*[[آخرین دولت]]
*[[آخرین دیدار عمومی حضرت]]
*[[آداب ملاقات با حضرت]]
*[[آدینه]]
*[[آرماگدون]]
*[[آزمون غیبت]]
*[[آزمون یاران حضرت]]
*[[آس]]
*[[آسیبشناسی تربیتی مهدویت]]
*[[آشوبهای جهانی]]
*[[آل اعین]]
*[[آمادگی برای غیبت]]
*[[آینده جهان و نظریهپردازان]]
*[[آیین جدید]]
*[[باب الله]]
*[[باب غیبت]]
*[[باب لد]]
*[[باب]]
*[[بابا فغانی شیرازی]]
*[[بابیه]]
*[[باد زرد]]
*[[باد سرخ]]
*[[باد سیاه]]
*[[باران بیموقع]]
*[[بارانهای فراوان]]
*[[بازرگانی در عصر ظهور]]
*[[بازوی حضرت]]
*[[باسط]]
*[[باسک]]
*[[باقریه]]
*[[باقطانی]]
*[[بانوی کنیزان]]
*[[باهله]]
*[[بتریه]]
*[[بحر العلوم]]
*[[بخش دوم:برشمردن دعاها و زیارات مربوط به امام عصر]]
از ظاهر برخی روایتها این انگاره حاصل میشود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش میآید که با توجه به اینکه [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان میآورد؟
پاسخ اینکه او تحکیمبخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزههای [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده<ref>ر.ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:
{{یادآوری پانویس}}
# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آنها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بیگمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزهها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] میکرده و به [[مردم]] میآموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته میشود.
{{پانویس2}}
# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونهای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته میشود.
# اصول و [[احکام]] فراوانی دچار [[تحریف]] و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]] {{ع}} آنها را - چنان که در [[اسلام]] اصیل بوده است - دیگر باره مطرح میسازد و [[تحریف]] و انحرافهای روی داده را روشن میکند و مفهوم [[حکم]] یا جایگاه آن را مشخص میسازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی [[مردم]] و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب میشود.
{{امام مهدی}}
بنابراین بیشترین مسائلی را که [[امام]] بدان توجه خواهد کرد و برای [[جامعه اسلامی]] تازه و جدید جلوه میکند و ناشناخته و ناآشنا مینماید، مسائل مربوط به [[عدالت اجتماعی]] و امور مالی و معیشتی است؛ یعنی، موضوعی که [[انسان]] سخت به آن نیازمند بوده و بدان نرسیده است.
[[رده:امام مهدی]]
همین امر نیز مشکل نابسامانی اصلی زندگی [[بشر]] امروز را تشکیل میدهد و اجرای آن "[[برقراری عدل]] و [[دادگری]] در سراسر [[گیتی]]" از اقدامهای اصلی [[امام مهدی]] {{ع}} خواهد بود.
[[رده:دین در عصر ظهور]]
برای مثال [[امام مهدی|امام موعود]] {{ع}} به موضوع [[مساوات]] اسلامی شکل قانونی و الزامی میدهد؛ چنانکه [[اسحاق بن عمّار]] میگوید: نزد [[امام صادق]] {{ع}} بودم. آن حضرت از تساوی [[مردم]] با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، [[سخن]] گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز [[قائم]] ما است که در آن روزگار، [[واجب]] همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"<ref> {{متن حدیث|إِنَّمَا ذَلِكَ إِذَا قَامَ قَائِمُنَا وَجَبَ عَلَيْهِمْ أَنْ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ وَ أَنْ يُقَوُّوهُمْ}}، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶</ref>.
این موضوع، در بسیاری دیگر از آموزههای اسلامی آمده است؛ ولی به نام [[احادیث]] [[اخلاقی]] کنار گذاشته شده و در [[فقه]] مطرح نگشته و در برنامههای الزامی حکومتها و اجتماعات اسلامی به صورت اصل و قانون تثبیت نشده است! روشن است که چون این آموزهها عملی شود، به صورت احکامی جدید جلوه میکند و... .
[[امام مهدی]] {{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف [[واجب]]، منع میکند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته [[شهرها]] و آبادیها را خراب میکند و همه زواید و تشریفات و کاشیکاریها و گنبدها و گلدستهها و زیورهای آنها را میپیراید و بودجه آنها را برای [[رفاه]] حال انسانها صرف میکند. مساجد و معابد را ساده و بیآرایش و بیآلایش میسازد و ...<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>.
[[امام مهدی]] {{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمیدارد و مردمان را [[مأمور]] میکند که هر کس به صورت خدمتگزاری نسبت به [[جامعه]] کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همینسان از دیگران تأمین میکند<ref> ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>.
[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویلهایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان میکشد و آرا و اندیشهها را پیرو [[قرآن]] میسازد و در چارچوبهای قرآنی میآورد<ref>ر.ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.
و بدینسان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح میکند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آنها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه میانگارند و گهگاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز میشوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ میدهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.
فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، میگوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده ذخیره شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آنکه برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زندهکننده نشانههای [[دین]] و اهل آن؟ ....<ref>{{متن حدیث|أَيْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>
== پرسش مستقیم ==
* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی میآورد چیست؟ (پرسش)]]
بیگمان حضرت مهدی (ع)، میآید، تا با بیدار کردن فطرتهای خفته، زمینه را برای یکتاپرستی همگان که همانا هدف آفرینش بوده است، فراهم کند. او نه فقط هرگز برای پذیرش باور یکتاپرستی کسی را تحت فشار و اجبار قرار نخوهد داد، بلکه با فراهم کردن بسترهای لازم برای پذیرش این امانت الهی، شهد شیرین خداپرستی را بین همه انسانها عادلانه تقسیم خواهد نمود.
وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانههای الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و معاد، ارمغانی جز پرستش حقیقی خداوند سبحانه و تعالی نخواهد داشت.
روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر تسلیم برابر حقیقت فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیانگر که با تمام قامت برابر حق به مقابله ایستاده است و بدون شک در چنان شرایطی، آن امام همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که روایات فراوانی یگانه دین مورد پذیرش در عصر ظهور را، همانا "دین اسلام" دانسته، میگوید در عصر ظهور، ندای توحید در سراسر گیتی حکم فرما خواهد شد. امام حسین (ع) در وصف حضرت مهدی (ع) میفرماید: "خداوند، به وسیله او دین حق را بر تمام ادیانظهور میبخشد؛ اگر چه مشرکان آن را نپسندند"[۱].
امام صادق (ع) نیز فرمود: "در آن هنگام که قائمقیام کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر اینکه شهادت به توحید و نبوت در آن ندا داده خواهد شد[۲].
دستور العملهای نوین در عصر ظهور
از ظاهر برخی روایتها این انگاره حاصل میشود که آن حضرت، آیین و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش میآید که با توجه به اینکه قرآن کریم کتاب جاودان الهی است و اسلامآیین ابدی، چگونه امام مهدی (ع) آیینی جدید و کتابی تازه برای بشریت به ارمغان میآورد؟
پاسخ اینکه او تحکیمبخش دین اسلام و گسترنده قانون قرآن در سراسر گیتی است؛ پس ناگزیر باید اسلام و آموزههای قرآن را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. آیین نو و کتاب جدید "دستور العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در احادیث رسیده[۳]، برای تبیین مسائلی است:
در گذشته بنا به عللی احکام و معارف فراوانی از مجموعه فرهنگاسلام، تبیین نگشته یا متناسب با سطح فرهنگ و فکر اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آنها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بیگمان برای جامعه اسلامی ناشناخته خواهد بود. چون امام مهدی (ع) این آموزهها را از ظاهر و باطنقرآن کریماستنباط میکرده و به مردم میآموزد، برای آنان تازگی دارد و آیین نو و کتاب جدید انگاشته میشود.
معارف و احکامی از قرآن کریم و اسلام فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونهای که در جامعه اسلامی ناآشنا و برای مسلمانان ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و آیین نو پنداشته میشود.
اصول و احکام فراوانی دچار تحریف و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و امام (ع) آنها را - چنان که در اسلام اصیل بوده است - دیگر باره مطرح میسازد و تحریف و انحرافهای روی داده را روشن میکند و مفهوم حکم یا جایگاه آن را مشخص میسازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی مردم و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب میشود.
بنابراین بیشترین مسائلی را که امام بدان توجه خواهد کرد و برای جامعه اسلامی تازه و جدید جلوه میکند و ناشناخته و ناآشنا مینماید، مسائل مربوط به عدالت اجتماعی و امور مالی و معیشتی است؛ یعنی، موضوعی که انسان سخت به آن نیازمند بوده و بدان نرسیده است.
همین امر نیز مشکل نابسامانی اصلی زندگی بشر امروز را تشکیل میدهد و اجرای آن "برقراری عدل و دادگری در سراسر گیتی" از اقدامهای اصلی امام مهدی (ع) خواهد بود.
برای مثال امام موعود (ع) به موضوع مساوات اسلامی شکل قانونی و الزامی میدهد؛ چنانکه اسحاق بن عمّار میگوید: نزد امام صادق (ع) بودم. آن حضرت از تساوی مردم با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، سخن گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز قائم ما است که در آن روزگار، واجب همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"[۴].
این موضوع، در بسیاری دیگر از آموزههای اسلامی آمده است؛ ولی به نام احادیثاخلاقی کنار گذاشته شده و در فقه مطرح نگشته و در برنامههای الزامی حکومتها و اجتماعات اسلامی به صورت اصل و قانون تثبیت نشده است! روشن است که چون این آموزهها عملی شود، به صورت احکامی جدید جلوه میکند و... .
امام مهدی (ع) از طواف مستحب با وجود کثرت طواف واجب، منع میکند[۵]، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته شهرها و آبادیها را خراب میکند و همه زواید و تشریفات و کاشیکاریها و گنبدها و گلدستهها و زیورهای آنها را میپیراید و بودجه آنها را برای رفاه حال انسانها صرف میکند. مساجد و معابد را ساده و بیآرایش و بیآلایش میسازد و ...[۶].
امام مهدی (ع) سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمیدارد و مردمان را مأمور میکند که هر کس به صورت خدمتگزاری نسبت به جامعه کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همینسان از دیگران تأمین میکند[۷].
و بدینسان امام، مسائل و معارف و احکام جدیدی را مطرح میکند که برای مردم ناشناخته است و آنها را آیین جدید و کتاب تازه میانگارند و گهگاه با امام بر سر این مسائل درگیر نیز میشوند، و در این صورت جنگ با خودی و جامعه اسلامی رخ میدهد[۹].
فرازهایی از دعای ندبه از این چگونگی، پرده برداشته، میگوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن آیین اسلام که محو و فراموش شده ذخیره شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق ملّت و شریعتدین مقدّس اسلامبرگزیده شده است؟ کجا است آنکه برای زنده کردن کتاب آسمانیقرآن و حدودش مورد امید و آرزوست؟ کجا است زندهکننده نشانههای دین و اهل آن؟ ....[۱۰].[۱۱]
↑«وَ يُظْهِرُ بِهِ دِينَ الْحَقِ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون »، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳
↑«إذا قام القائم (ع) لا يبقى ارض الا نودي فيها بشهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله»، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴
↑ر.ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵
↑«إِنَّمَا ذَلِكَ إِذَا قَامَ قَائِمُنَا وَجَبَ عَلَيْهِمْ أَنْ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ وَ أَنْ يُقَوُّوهُمْ»، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶
↑محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵
↑ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹
↑ ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)
