عرفه در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵

مقدمه

روز عرفه از روزهای با فضیلت است. اشتغال به دعا پس از نماز ظهر و عصر و نیز اجتماع مردم جهت دعا در این روز استحباب دارد^[۱] بلکه دعا در روز عرفه از روزه افضل است؛ از این رو، چنانچه روزه موجب ضعف انسان از دعا گردد، کراهت دارد؛ لکن در صورتی که موجب ضعف نشود مستحب است^[۲].

از دیگر اعمال مستحب روز عرفه، زیارت امام حسین (ع)^[۳]؛ آزاد کردن برده در شب و روز عرفه^[۴]؛ خواندن دو رکعت نماز ـ پس از نماز عصر و قبل از شروع به دعا زیر آسمان ـ و اعتراف به گناهان^[۵]؛ خواندن صد رکعت نماز برای کسی که در عرفات است با حمد و توحید و ختم آن با آیة الکرسی^[۶]؛ غسل، و افضل انجام دادن آن هنگام زوال است^[۷] و صدقه دادن که پاداشی مضاعف از دیگر ایّام دارد^[۸].

حاجت خواستن از غیر خدا در روز عرفه مکروه است.^[۹].

از مناسک حج، وقوف به عرفات از ظهر روز نهم ذیحجه تا غروب آفتاب است^[۱۰]. جمع بین نماز ظهر و عصر در اول وقت برای کسی که در عرفات است، استحباب دارد. در این صورت، اذان نماز عصر ساقط خواهد بود؛ لکن در اینکه سقوط آن به نحو رخصت است یا عزیمت، اختلاف می‌‏باشد. بنابر قول به عزیمت، اذان نماز عصر مشروعیت ندارد، بلکه بدعت و حرام است^[۱۱].

مستحب است محرم پس از بستن احرام، تلبیه را تکرار کند، لکن به تصریح برخی، بر کسی که احرام حج بسته، واجب است ظهر روز عرفه تلبیه را قطع کند^[۱۲].

مستحب است امیر الحاج در روز عرفه برای حاجیان سخنرانی کند و آنها را با اعمال و مناسک آشنا سازد^[۱۳]. بر حاجی مستحب است شب عرفه به منی رفته، تا طلوع فجر در آنجا بیتوته نماید و به طاعت الهی ـ از قبیل نماز، دعا و ذکر ـ مشغول گردد^[۱۴].^[۱۵]

منابع

هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت

پانویس

↑ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۲۱۲؛ وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۹ ـ ۵۶۰؛ جواهر الکلام، ج۷، ص۲۰۲.
↑ جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۰۳ و ۱۱۶.
↑ وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۴۵۹.
↑ وسائل الشیعة، ج۲۳، ص۱۲.
↑ الإشراف، ص۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۱۸۳.
↑ وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۴۲.
↑ جواهر الکلام، ج۵، ص۳۵.
↑ وسائل الشیعة، ج۹، ص۴۰۳.
↑ وسائل الشیعة ج۱۳، ص۵۵۵.
↑ جواهر الکلام، ج۱۹، ص۳۵.
↑ جواهر الکلام، ج۹، ص۳۷ و ۳۵.
↑ جواهر الکلام، ج۱۸، ص۲۷۴.
↑ تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۱۶۵.
↑ الکافی فی الفقه، ص۱۹۸؛ کتاب السرائر، ج۱، ص۵۲۱.
↑ هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۴، صفحه ۱۶۰.

[1] بحار الأنوار، ج۹۸، ص۲۱۲؛ وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۹ ـ ۵۶۰؛ جواهر الکلام، ج۷، ص۲۰۲.

[2] جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۰۳ و ۱۱۶.

[3] وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۴۵۹.

[4] وسائل الشیعة، ج۲۳، ص۱۲.

[5] الإشراف، ص۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۱۸۳.

[6] وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۴۲.

[7] جواهر الکلام، ج۵، ص۳۵.

[8] وسائل الشیعة، ج۹، ص۴۰۳.

[9] وسائل الشیعة ج۱۳، ص۵۵۵.

[10] جواهر الکلام، ج۱۹، ص۳۵.

[11] جواهر الکلام، ج۹، ص۳۷ و ۳۵.

[12] جواهر الکلام، ج۱۸، ص۲۷۴.

[13] تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۱۶۵.

[14] الکافی فی الفقه، ص۱۹۸؛ کتاب السرائر، ج۱، ص۵۲۱.

[15] هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۴، صفحه ۱۶۰.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+{{مدخل مرتبط
+| موضوع مرتبط = عرفه
+| عنوان مدخل  = عرفه
+| مداخل مرتبط = [[عرفه در فقه اسلامی]] - [[عرفه در معارف دعا و زیارات]] - [[عرفه در معارف و سیره سجادی]]
+| پرسش مرتبط  =
+}}
-{{امامت}}
+== مقدمه ==
-<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[عرفه]] است. "'''[[عرفه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
+[[روز عرفه]] از روزهای با [[فضیلت]] است. [[اشتغال]] به [[دعا]] پس از نماز ظهر و عصر و نیز [[اجتماع]] [[مردم]] جهت دعا در این [[روز]] [[استحباب]] دارد<ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص۲۱۲؛ وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۵۹ ـ ۵۶۰؛ جواهر الکلام، ج۷، ص۲۰۲.</ref> بلکه دعا در روز عرفه از [[روزه]] [[افضل]] است؛ از این رو، چنانچه روزه موجب [[ضعف]] [[انسان]] از دعا گردد، [[کراهت]] دارد؛ لکن در صورتی که موجب ضعف نشود [[مستحب]] است<ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص۱۰۳ و ۱۱۶.</ref>.
-<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[عرفه در فقه اسلامی]] - [[عرفه در معارف دعا و زیارات]] - [[عرفه در معارف و سیره سجادی]] </div>
-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
-==مقدمه==
+از دیگر [[اعمال]] مستحب روز عرفه، [[زیارت امام حسین]] {{ع}}<ref>وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۴۵۹.</ref>؛ [[آزاد]] کردن برده در شب و روز عرفه<ref>وسائل الشیعة، ج۲۳، ص۱۲.</ref>؛ خواندن دو رکعت [[نماز]] ـ پس از نماز عصر و قبل از شروع به دعا زیر [[آسمان]] ـ و اعتراف به [[گناهان]]<ref>الإشراف، ص۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص۱۸۳.</ref>؛ خواندن صد رکعت نماز برای کسی که در [[عرفات]] است با [[حمد]] و [[توحید]] و ختم آن با [[آیة الکرسی]]<ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص۵۴۲.</ref>؛ [[غسل]]، و افضل انجام دادن آن هنگام زوال است<ref>جواهر الکلام، ج۵، ص۳۵.</ref> و [[صدقه دادن]] که پاداشی مضاعف از دیگر ایّام دارد<ref>وسائل الشیعة، ج۹، ص۴۰۳.</ref>.
-[[روز عرفه]] از روزهای با [[فضیلت]] است. [[اشتغال]] به [[دعا]] پس از [[نماز ظهر]] و عصر و نیز [[اجتماع]] [[مردم]] جهت دعا در این [[روز]] [[استحباب]] دارد؛ <ref>بحار الأنوار، ج۹۸، ص:۲۱۲؛ وسائل الشیعة، ج۱۳، ص:۵۵۹ ـ ۵۶۰؛ جواهر الکلام، ج۷، ص:۲۰۲</ref> بلکه دعا در روز عرفه از [[روزه]] [[افضل]] است؛ از این رو، چنانچه روزه موجب [[ضعف]] [[انسان]] از دعا گردد، [[کراهت]] دارد؛ لیکن در صورتی که موجب ضعف نشود [[مستحب]] است. <ref>جواهر الکلام، ج۱۷، ص:۱۰۳ و ۱۱۶</ref>
-از دیگر [[اعمال]] مستحب روز عرفه، [[زیارت امام حسین]]{{ع}}؛ <ref>وسائل الشیعة، ج۱۴، ص:۴۵۹</ref> [[آزاد]] کردن برده در شب و روز عرفه؛ <ref>وسائل الشیعة، ج۲۳، ص:۱۲</ref> خواندن دو رکعت [[نماز]] ـ پس از [[نماز عصر]] و قبل از شروع به دعا زیر [[آسمان]] ـ و اعتراف به [[گناهان]]؛ <ref>الإشراف، ص:۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۸، ص:۱۸۳</ref> خواندن صد رکعت نماز برای کسی که در [[عرفات]] است با [[حمد]] و [[توحید]] و ختم آن با [[آیة الکرسی]] <ref>وسائل الشیعة، ج۱۳، ص:۵۴۲</ref>؛ [[غسل]]، و افضل انجام دادن آن هنگام زوال است <ref>جواهر الکلام، ج۵، ص:۳۵</ref> و [[صدقه دادن]] که پاداشی مضاعف از دیگر ایّام دارد. <ref>وسائل الشیعة، ج۹، ص:۴۰۳</ref>
+حاجت خواستن از غیر [[خدا]] در روز عرفه [[مکروه]] است.<ref>وسائل الشیعة ج۱۳، ص۵۵۵.</ref>.
-[[حاجت خواستن]] از غیر [[خدا]] در روز عرفه [[مکروه]] است. <ref>وسائل الشیعة ج۱۳، ص:۵۵۵</ref>
+از [[مناسک]] [[حج]]، وقوف به عرفات از ظهر روز نهم [[ذیحجه]] تا غروب [[آفتاب]] است<ref>جواهر الکلام، ج۱۹، ص۳۵.</ref>. جمع بین نماز ظهر و عصر در اول وقت برای کسی که در عرفات است، استحباب دارد. در این صورت، [[اذان]] نماز عصر ساقط خواهد بود؛ لکن در اینکه [[سقوط]] آن به نحو رخصت است یا عزیمت، [[اختلاف]] می‌‏باشد. بنابر قول به عزیمت، اذان نماز عصر [[مشروعیت]] ندارد، بلکه [[بدعت]] و [[حرام]] است<ref>جواهر الکلام، ج۹، ص۳۷ و ۳۵.</ref>.
-از [[مناسک]] [[حج]]، وقوف به عرفات از ظهر روز نهم [[ذیحجه]] تا [[غروب]] [[آفتاب]] است. <ref>جواهر الکلام، ج۱۹، ص:۳۵</ref> جمع بین نماز ظهر و عصر در اول وقت برای کسی که در عرفات است، استحباب دارد. در این صورت، [[اذان]] نماز عصر ساقط خواهد بود؛ لیکن در اینکه [[سقوط]] آن به نحو [[رخصت]] است یا عزیمت، [[اختلاف]] می‌‏باشد. بنابر قول به عزیمت، اذان نماز عصر [[مشروعیت]] ندارد، بلکه [[بدعت]] و [[حرام]] است. <ref>جواهر الکلام، ج۹، ص:۳۷ و ۳۵</ref>
+مستحب است [[محرم]] پس از بستن [[احرام]]، تلبیه را تکرار کند، لکن به تصریح برخی، بر کسی که احرام حج بسته، [[واجب]] است ظهر روز عرفه تلبیه را قطع کند<ref>جواهر الکلام، ج۱۸، ص۲۷۴.</ref>.
-مستحب است [[محرم]] پس از بستن [[احرام]]، تلبیه را تکرار کند، لیکن به تصریح برخی، بر کسی که [[احرام حج]] بسته، [[واجب]] است [[ظهر]]روز عرفه تلبیه را قطع کند. <ref>جواهر الکلام، ج۱۸، ص:۲۷۴</ref>
+[[مستحب]] است [[امیر الحاج]] در [[روز عرفه]] برای [[حاجیان]] سخنرانی کند و آنها را با [[اعمال]] و [[مناسک]] آشنا سازد<ref>تذکرة الفقهاء، ج۸، ص۱۶۵.</ref>. بر [[حاجی]] مستحب است شب [[عرفه]] به [[منی]] رفته، تا طلوع فجر در آنجا بیتوته نماید و به [[طاعت الهی]] ـ از قبیل [[نماز]]، [[دعا]] و ذکر ـ مشغول گردد<ref>الکافی فی الفقه، ص۱۹۸؛ کتاب السرائر، ج۱، ص۵۲۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۴، صفحه ۱۶۰.</ref>
-[[مستحب]] است [[امیر الحاج]] در [[روز عرفه]] برای [[حاجیان]] [[سخنرانی]] کند و آنها را با [[اعمال]] و [[مناسک]] آشنا سازد. <ref>تذکرة الفقهاء، ج۸، ص:۱۶۵</ref> بر [[حاجی]] مستحب است شب [[عرفه]] به [[منی]] رفته، تا [[طلوع فجر]] در آنجا بیتوته نماید و به [[طاعت الهی]] ـ از قبیل [[نماز]]، [[دعا]] و ذکر ـ مشغول گردد. <ref>الکافی فی الفقه، ص:۱۹۸؛ کتاب السرائر، ج۱، ص:۵۲۱.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۴، صفحه ۱۶۰.</ref>
+== منابع ==
-==منابع==
 {{منابع}}
 # [[پرونده:1368945.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت''']]
 {{پایان منابع}}
-==پانویس==
+== پانویس ==
 {{پانویس}}
 [[رده:عرفه]]