آزادی بیان اقلیتهای دینی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
جز (جایگزینی متن - '“' به '«') |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = آزادی | | موضوع مرتبط = آزادی اقلیتهای مذهبی | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = آزادی (پرسش) | | پرسش مرتبط = آزادی (پرسش) | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
با [[پذیرفتن]] [[اقلیتها]] به عنوان [[شهروند]] [[حکومت اسلامی]]، آنان - به تعبیر [[امام خمینی]] - از [[حقوق]] طبیعی خویش برخوردار خواهند بود. [[آزادی بیان]] و اظهار مواضع [[اعتقادی]]، [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خویش در کمال [[امنیت]] یکی از این حقوق به شمار میرود. [[اهل کتاب]] در [[حکومت پیامبر]] از این [[آزادی]] و [[حق]] طبیعی برخوردار بودند. نگاهی به [[آیات]] و کتب [[تاریخی]] مؤید این ادعاست. اهل کتاب [[آزاد]] بودند که درباره [[دین]] خویش با [[پیامبر]] به [[گفتوگو]] و چه بسا [[مجادله]] بپردازند و خود را به حق و [[مسلمانان]] را بر طریق [[ضلالت]] توصیف کنند: {{متن قرآن|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref>. در این [[آیه]] اهل کتاب [[راه هدایت]] را به [[یهودیت]] و [[مسیحیت]] منحصر کرده و در کمال آزادی از مسلمانان میخواهند که به دین آنان بگروند. ابنهشام در [[سیره]] خود به این [[دعوت]] [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] اشاره کرده است<ref>ر.ک: ابنهشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۹۸ و ۲۰۷ | با [[پذیرفتن]] [[اقلیتها]] به عنوان [[شهروند]] [[حکومت اسلامی]]، آنان - به تعبیر [[امام خمینی]] - از [[حقوق]] طبیعی خویش برخوردار خواهند بود. [[آزادی بیان]] و اظهار مواضع [[اعتقادی]]، [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خویش در کمال [[امنیت]] یکی از این حقوق به شمار میرود. [[اهل کتاب]] در [[حکومت پیامبر]] از این [[آزادی]] و [[حق]] طبیعی برخوردار بودند. نگاهی به [[آیات]] و کتب [[تاریخی]] مؤید این ادعاست. اهل کتاب [[آزاد]] بودند که درباره [[دین]] خویش با [[پیامبر]] به [[گفتوگو]] و چه بسا [[مجادله]] بپردازند و خود را به حق و [[مسلمانان]] را بر طریق [[ضلالت]] توصیف کنند: {{متن قرآن|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref>. در این [[آیه]] اهل کتاب [[راه هدایت]] را به [[یهودیت]] و [[مسیحیت]] منحصر کرده و در کمال آزادی از مسلمانان میخواهند که به دین آنان بگروند. ابنهشام در [[سیره]] خود به این [[دعوت]] [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] اشاره کرده است<ref>ر. ک: ابنهشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۹۸ و ۲۰۷.</ref>. | ||
گفتوگوها و مناظرات اهل کتاب با پیامبر {{صل}} گاهی از روال عادی گفت وگو فراتر میرفت و آنان به مجادله و مغلطه و [[سفسطه]] روی میآوردند. آیه ذیل ضمن اشاره به این مطلب، از پیامبر {{صل}} میخواهد که با اهل کتاب به [[جدال احسن]] بپردازد: {{متن قرآن|وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ}}<ref>«و با اهل کتاب جز به بهترین شیوه چالش مکنید» سوره عنکبوت، آیه ۴۶.</ref>. | |||
همچنین دهها آیه دیگر از آزادی مواضع و [[عقاید]] [[اقلیتهای دینی]] حکایت میکند<ref>ر. ک: {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ}} «ای اهل کتاب! چرا درباره ابراهیم چون و چرا میکنید؟ با آنکه تورات و انجیل جز پس از وی فرو فرستاده نشده است؛ آیا خرد نمیورزید؟» سوره آل عمران، آیه ۶۵؛ {{متن قرآن|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}} «و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درستآیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref>. | |||
==پرسش مستقیم== | حوزه [[آزادی بیان]] [[اهل کتاب]] فراگیر بود و آنان [[آزاد]] بودند که [[آموزههای دینی]] خود را به پیروانشان در جایگاهی به نام «بیت المدارس” [[تعلیم]] دهند و در میان خویش [[کتاب مقدس]] خود را نشر دهند<ref>ر. ک: السهیلی، الروض الأنف، به نقل از: شذی خفاجی، مجله حکومت اسلامی، ش۱۳، ص۱۱۳.</ref>. البته آزادی بیان غیر از [[آزادی]] [[تبلیغ]] [[آیین]] خود است که متضمن نقد و [[تضعیف]] [[مبانی اسلام]] میباشد؛ بر این اساس، [[فقها]] نشر کتب [[ادیان]] دیگر را در میان [[مسلمانان]] عادی منع کردهاند<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[آزادی در فقه و حدود آن (کتاب)|آزادی در فقه و حدود آن]]، ص ۲۸۱.</ref>. | ||
#[[آزادی بیان اقلیتهای دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]] | |||
== پرسش مستقیم == | |||
# [[آزادی بیان اقلیتهای دینی در فقه سیاسی چگونه ترسیم شده است؟ (پرسش)]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۷: | ||
[[رده:آزادی]] | [[رده:آزادی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۰۱
این مدخل زیرشاخهٔ بحث آزادی اقلیتهای مذهبی است. مدخل مرتبط ندارد پرسشهای مرتبط با این مدخل را ببینیدمقدمه
با پذیرفتن اقلیتها به عنوان شهروند حکومت اسلامی، آنان - به تعبیر امام خمینی - از حقوق طبیعی خویش برخوردار خواهند بود. آزادی بیان و اظهار مواضع اعتقادی، سیاسی و اجتماعی خویش در کمال امنیت یکی از این حقوق به شمار میرود. اهل کتاب در حکومت پیامبر از این آزادی و حق طبیعی برخوردار بودند. نگاهی به آیات و کتب تاریخی مؤید این ادعاست. اهل کتاب آزاد بودند که درباره دین خویش با پیامبر به گفتوگو و چه بسا مجادله بپردازند و خود را به حق و مسلمانان را بر طریق ضلالت توصیف کنند: ﴿وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا﴾[۱]. در این آیه اهل کتاب راه هدایت را به یهودیت و مسیحیت منحصر کرده و در کمال آزادی از مسلمانان میخواهند که به دین آنان بگروند. ابنهشام در سیره خود به این دعوت یهودیان و مسیحیان اشاره کرده است[۲].
گفتوگوها و مناظرات اهل کتاب با پیامبر (ص) گاهی از روال عادی گفت وگو فراتر میرفت و آنان به مجادله و مغلطه و سفسطه روی میآوردند. آیه ذیل ضمن اشاره به این مطلب، از پیامبر (ص) میخواهد که با اهل کتاب به جدال احسن بپردازد: ﴿وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ﴾[۳].
همچنین دهها آیه دیگر از آزادی مواضع و عقاید اقلیتهای دینی حکایت میکند[۴].
حوزه آزادی بیان اهل کتاب فراگیر بود و آنان آزاد بودند که آموزههای دینی خود را به پیروانشان در جایگاهی به نام «بیت المدارس” تعلیم دهند و در میان خویش کتاب مقدس خود را نشر دهند[۵]. البته آزادی بیان غیر از آزادی تبلیغ آیین خود است که متضمن نقد و تضعیف مبانی اسلام میباشد؛ بر این اساس، فقها نشر کتب ادیان دیگر را در میان مسلمانان عادی منع کردهاند[۶].
پرسش مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ «و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید» سوره بقره، آیه ۱۳۵.
- ↑ ر. ک: ابنهشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۱۹۸ و ۲۰۷.
- ↑ «و با اهل کتاب جز به بهترین شیوه چالش مکنید» سوره عنکبوت، آیه ۴۶.
- ↑ ر. ک: ﴿يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴾ «ای اهل کتاب! چرا درباره ابراهیم چون و چرا میکنید؟ با آنکه تورات و انجیل جز پس از وی فرو فرستاده نشده است؛ آیا خرد نمیورزید؟» سوره آل عمران، آیه ۶۵؛ ﴿وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ﴾ «و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درستآیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.
- ↑ ر. ک: السهیلی، الروض الأنف، به نقل از: شذی خفاجی، مجله حکومت اسلامی، ش۱۳، ص۱۱۳.
- ↑ قدردان قراملکی، محمد حسن، آزادی در فقه و حدود آن، ص ۲۸۱.