تشیع در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
خط ۸: خط ۸:
افراطیان در مورد [[علی]]{{ع}} شامل [[سبائیه]]، کاملیه، نبائیه و [[مفوضه]] می‌باشد و [[زیدیه]]: شامل [[جارودیه]]، [[سلیمانیه]] و مزّیه است؛ ولی [[امامیه]] [[اثناعشریه]]، انشعاب نپذیرفته است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۵.</ref>.
افراطیان در مورد [[علی]]{{ع}} شامل [[سبائیه]]، کاملیه، نبائیه و [[مفوضه]] می‌باشد و [[زیدیه]]: شامل [[جارودیه]]، [[سلیمانیه]] و مزّیه است؛ ولی [[امامیه]] [[اثناعشریه]]، انشعاب نپذیرفته است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۶۵.</ref>.


==منابع==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]

نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۹

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث تشیع است. "تشیع" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

تشیع، دعوی مذهب شیعه کردن، و شیعه به گروهی همدل، یاران و پیرو کسی گویند و در اصطلاح، به کسانی گفته می‌شود که امام علی(ع) را جانشین و خلیفۀ بلافصل پیامبر(ص) می‌دانند[۱]. از این‌رو، بسیاری از صحابه بزرگ پیامبر(ص)، از جمله اباذر، سلمان، عمار، جابر بن عبدالله، عباس بن عبدالمطلب و دیگران، به مخالفت با عمل"سقیفه بنی ساعده" برخاسته و آن را غصب مقام خلافت تلقی کردند[۲]. واژه شیعه را نخستین بار، پیامبر اکرم(ص) به کار بردند؛ آنجا که فرمود: « يَا عَلِيُّ... أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ»[۳]؛ -ای علی! تو و پیروانت روز قیامت رستگارید-. شیعه در طول تاریخ، فرقه‌ای حق طلب، همیشه در حال مبارزه با حکومت‌های جائر در کشورهای اسلامی بوده و دارای فرقه‌های گوناگون است که مهم‌ترین آن امامیه، اسماعیلیه و زیدیه است. در اصول عقاید نیز، دارای شعب مختلفی است؛ از جمله غلات، زیدیه و امامیه که هر یک از آنها خود، دارای فرقه‌های متعددی هستند[۴]؛ چنانکه غلات: افراطیان در مورد علی(ع) شامل سبائیه، کاملیه، نبائیه و مفوضه می‌باشد و زیدیه: شامل جارودیه، سلیمانیه و مزّیه است؛ ولی امامیه اثناعشریه، انشعاب نپذیرفته است[۵].

منابع

پانویس

  1. ر.ک: امامت؛ تاریخ جامع ادیان، ص۷۶۷.
  2. معالم المدرستین، ج۱، ص۳۴۶.
  3. بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۴۸؛ ج۶۸، ص۴۶.
  4. تاریخ جامع ادیان، ص۷۷۸-۷۷۲؛ فرهنگ اصطلاحات رجالی، ص۸۴.
  5. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۶۵.