آزادی فرهنگی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱۰: خط ۱۰:


== اسلام و آزادی فرهنگی ==
== اسلام و آزادی فرهنگی ==
در [[اسلام]]، [[آزادی فرهنگی]] به معنای [[واقعی]] مورد پذیرش قرار گرفته است و معیار واقعی بودن آزادی در عرصه فرهنگی، قرار گرفتن آزادی در مسیر [[رشد]] و تعالی [[انسان]] است. از این گونه آزادی که در [[رهایی]] انسان از [[هوی و هوس]] به دست می‌آید، به[[آزادی معنوی] نیز تعبیر شده است.
در [[اسلام]]، آزادی فرهنگی به معنای [[واقعی]] مورد پذیرش قرار گرفته است و معیار واقعی بودن آزادی در عرصه فرهنگی، قرار گرفتن آزادی در مسیر [[رشد]] و تعالی [[انسان]] است. از این گونه آزادی که در [[رهایی]] انسان از [[هوی و هوس]] به دست می‌آید، به[[آزادی معنوی]] نیز تعبیر شده است.


مقصود از آزادی معنوی، آزادی انسان و به دیگر سخن، [[رستگاری]] انسان و تعالی [[اخلاقی]] انسان و [[عروج]] [[معنوی]] انسان است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۴/۲/۱۳۸۷.</ref> و به همین دلیل، این آزادی، [[برترین]] فضیلت‌های انسان است. آزادی معنوی، زمینه‌ساز [[آزادی اجتماعی]] است. آزادی انسان در [[اخلاق]] و [[معنویت]]، رعایت [[موازین]] و اصول آزادی اجتماعی را در پی خواهد داشت<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، مجموعه آثار، ج۲۳، ص۴۳۴، ۴۴۰-۴۴۹.</ref>. آزادی معنوی در دو معنا نمود پیدا می‌کند، یکی [[تقرب الی الله]] و پیش رفتن در وادی [[توحید]] بوده و دیگری رهایی از [[هوای نفس]] و قیود درونی و وابستگی‌های [[نفسانی]] است. آزادی یعنی رها شدن و نترسیدن از محدودیت‌ها<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۳/۸/۱۳۹۱.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۹.</ref>
مقصود از آزادی معنوی، آزادی انسان و به دیگر سخن، [[رستگاری]] انسان و تعالی [[اخلاقی]] انسان و [[عروج]] [[معنوی]] انسان است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۴/۲/۱۳۸۷.</ref> و به همین دلیل، این آزادی، [[برترین]] فضیلت‌های انسان است. آزادی معنوی، زمینه‌ساز [[آزادی اجتماعی]] است. آزادی انسان در [[اخلاق]] و [[معنویت]]، رعایت [[موازین]] و اصول آزادی اجتماعی را در پی خواهد داشت<ref>[[مرتضی مطهری|مطهری، مرتضی]]، مجموعه آثار، ج۲۳، ص۴۳۴، ۴۴۰-۴۴۹.</ref>. آزادی معنوی در دو معنا نمود پیدا می‌کند، یکی [[تقرب الی الله]] و پیش رفتن در وادی [[توحید]] بوده و دیگری رهایی از [[هوای نفس]] و قیود درونی و وابستگی‌های [[نفسانی]] است. آزادی یعنی رها شدن و نترسیدن از محدودیت‌ها<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۳/۸/۱۳۹۱.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۹.</ref>

نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۴

مقدمه

در حوزه اجتماعی، فرهنگ هر جامعه‌ای متشکل از هنجارها و ارزش‌هایی از نوع باورها، اعتقادات، رسوم، آداب و دین و ملیت است که نوع فرهنگ هر جامعه و هویت آن جامعه را تشکیل می‌دهد. همچنین فرهنگ ملی به خودی خود ارزش ذاتی ندارد، بلکه در صورتی ارزشمند است که هنجارها و ارزش‌های آن در جهت کمال واقعی انسان و با پشتوانه عقل و منطق باشد. هنجارها و ارزش‌های جامعه باید به گونه‌ای باشد که انسان را به کمال معنوی و فرهنگی برساند[۱].

اسلام و آزادی فرهنگی

در اسلام، آزادی فرهنگی به معنای واقعی مورد پذیرش قرار گرفته است و معیار واقعی بودن آزادی در عرصه فرهنگی، قرار گرفتن آزادی در مسیر رشد و تعالی انسان است. از این گونه آزادی که در رهایی انسان از هوی و هوس به دست می‌آید، بهآزادی معنوی نیز تعبیر شده است.

مقصود از آزادی معنوی، آزادی انسان و به دیگر سخن، رستگاری انسان و تعالی اخلاقی انسان و عروج معنوی انسان است[۲] و به همین دلیل، این آزادی، برترین فضیلت‌های انسان است. آزادی معنوی، زمینه‌ساز آزادی اجتماعی است. آزادی انسان در اخلاق و معنویت، رعایت موازین و اصول آزادی اجتماعی را در پی خواهد داشت[۳]. آزادی معنوی در دو معنا نمود پیدا می‌کند، یکی تقرب الی الله و پیش رفتن در وادی توحید بوده و دیگری رهایی از هوای نفس و قیود درونی و وابستگی‌های نفسانی است. آزادی یعنی رها شدن و نترسیدن از محدودیت‌ها[۴].[۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس