بنی شعب بن معدیکرب: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[قوم]]، در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۹۵. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های [[بنی حاشد بن همدان]] هستند که [[نسب]] از شَعب بن معدیکرب بن جُشَم بن حاشد می‌برند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۹۵. نیز ر.ک: فیروزآبادی، القاموس المحیط، ج۱، ص۸۸.</ref>. خاستگاه نخست این [[طایفه]] - چونان دیگر شعب و فروعات [[بنی همدان]] -  [[یمن]] بود. آنان در این [[سرزمین]]، در بلاد بنی همدان و در شرق مواطن طایفه‌ای از بنی عذر موسوم به «عذر شعب» [[منزل]] داشتند<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۱۳.</ref>. علاوه بر یمن، سرزمین [[مغرب]] نیز در پی [[فتوحات اسلامی]]، پذیرای جمعی از [[مردم]] بنی شعب بن معدیکرب بود<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۱؛ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۲، ص۵۵۷.</ref>. آنان همچنان در این سرزمین منزل و مأوای داشتند تا این که بنی عذر – از دیگر شاخه‌های [[قبیله همدان]] - نزدشان [[توطّن]] گزیدند. عذری‌ها به مرور [[زمان]] بر سرزمین شعبی‌ها فائق آمدند و باقی‌ماندگان مردم بنی شعب هم، مدتی بعد به بنی عذر پیوستند. [[همدانی]] (م. ۳۳۴) از معروف بودن این موضع به «مغرب شعب» خبر داده و آورده است که در عصر او، بنی عذر به حسب محل سکونت‌شان، «عذر شعب» و «عذر مطره» خوانده می‌شدند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۱.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>