منظور از انتظار ویرانگر چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'ef>طاهری؛حبیبالله، [[سیمای' به 'ef>طاهری، حبیبالله، [[سیمای') |
||
خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر [[حبیبالله طاهری]] در کتاب ''«[[سیمای آفتاب (کتاب)|سیمای آفتاب]]»'' در اینباره گفتهاست: | ::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر [[حبیبالله طاهری]] در کتاب ''«[[سیمای آفتاب (کتاب)|سیمای آفتاب]]»'' در اینباره گفتهاست: | ||
:::::*«برداشت قشری از [[مردم]] از [[مهدویت]] و [[قیام]] و [[انقلاب]] [[مهدی]] [[موعود]] این است که صرفاً ماهیت انفجاری دارد، فقط و فقط از گسترش و اشاعه و رواج ظلمها و تبعیضها و اختناقها و [[حق]] کشیها و تباهیها ناشی میشود. نوعی سامان یافتن است که معلول پریشان شدن میباشد. آن گاه [[صلاح]] به نقطه صفر برسد، [[حق]] و [[حقیقت]] هیچ طرفداری نداشته باشد، [[باطل]] یکه تاز میدان شود، جز نیروی [[باطل]] نیرویی [[حکومت]] نکند، فرد صالحی در [[جهان]] یافت نشود، این انفجار رخ میدهد و دست [[غیب]] برای [[نجات]] [[حقیقت]] از آستین بیرون میآید. با وجود این، هر اصلاحی محکوم است، زیرا هر [[اصلاح]] یک نقطه روشن است، تا در صفحه اجتماع نقطه روشنی هست، دست [[غیب]] ظاهر نمیشود؛ برعکس، هر [[گناه]]، [[فساد]]، [[ظلم]]، [[تبعیض]]، حقکشی و هر پلیدیای به [[حکم]] این که مقدمه [[صلاح]] کلی است و انفجار را قریب الوقوع میکند، رواست، زیرا {{عربی|"اَلْغَايَاتُ تُبَرِّرُ الْمَبَادي"}}؛ هدفها وسیلههای [[نامشروع]] را [[مشروع]] میکنند. پس [[بهترین]] کمک به تسریع در [[ظهور]] و [[بهترین]] شکل [[انتظار]]، ترویج و [[اشاعه فساد]] است. اینجاست که [[گناه]] هم فال است و هم تماشا، هم لذت و کامجویی است و هم کمک به [[انقلاب مقدس]] نهایی. این گروه طبعاً به مصلحان و مجاهدان و [[آمران به معروف]] و ناهیان از منکر با نوعی [[بغض]] و عداوت مینگرند، زیرا آنان و تأخیر اندازان [[ظهور]] و [[قیام]] [[مهدی]] [[موعود]] {{ع}} میشمارند. برعکس، اگر خود هم اهل [[گناه]] نباشند، در عمق ضمیر و اندیشه، با نوعی [[رضایت]] به گناهکاران و عاملان [[فساد]] مینگرند، زیرا اینان مقدمات [[ظهور]] را فراهم میکنند. این نوع برداشت از آن جهت که با [[اصلاحات]] مخالف است و فسادها و تباهیها را به عنوان مقدمه انفجار مقدس، موجه و مطلوب میشمارد، باید "شبه دیالکتیکی" خوانده شود. با این تفاوت که در [[تفکر]] دیالکتیکی، با [[اصلاحات]] از آن جهت مخالف میشود و تشدید نابسامانیها ز آن جهت اجازه داده میشود که شکاف وسیعتر شود و [[مبارز]] پیگیرتر و داغتر گردد، ولی این [[تفکر]] عامیانه فاقد این مزیت است و فقط به [[فساد]] و [[تباهی]] [[فتوا]] میدهد که خود به خود منجر به نتیجه مطلوب شود. | :::::*«برداشت قشری از [[مردم]] از [[مهدویت]] و [[قیام]] و [[انقلاب]] [[مهدی]] [[موعود]] این است که صرفاً ماهیت انفجاری دارد، فقط و فقط از گسترش و اشاعه و رواج ظلمها و تبعیضها و اختناقها و [[حق]] کشیها و تباهیها ناشی میشود. نوعی سامان یافتن است که معلول پریشان شدن میباشد. آن گاه [[صلاح]] به نقطه صفر برسد، [[حق]] و [[حقیقت]] هیچ طرفداری نداشته باشد، [[باطل]] یکه تاز میدان شود، جز نیروی [[باطل]] نیرویی [[حکومت]] نکند، فرد صالحی در [[جهان]] یافت نشود، این انفجار رخ میدهد و دست [[غیب]] برای [[نجات]] [[حقیقت]] از آستین بیرون میآید. با وجود این، هر اصلاحی محکوم است، زیرا هر [[اصلاح]] یک نقطه روشن است، تا در صفحه اجتماع نقطه روشنی هست، دست [[غیب]] ظاهر نمیشود؛ برعکس، هر [[گناه]]، [[فساد]]، [[ظلم]]، [[تبعیض]]، حقکشی و هر پلیدیای به [[حکم]] این که مقدمه [[صلاح]] کلی است و انفجار را قریب الوقوع میکند، رواست، زیرا {{عربی|"اَلْغَايَاتُ تُبَرِّرُ الْمَبَادي"}}؛ هدفها وسیلههای [[نامشروع]] را [[مشروع]] میکنند. پس [[بهترین]] کمک به تسریع در [[ظهور]] و [[بهترین]] شکل [[انتظار]]، ترویج و [[اشاعه فساد]] است. اینجاست که [[گناه]] هم فال است و هم تماشا، هم لذت و کامجویی است و هم کمک به [[انقلاب مقدس]] نهایی. این گروه طبعاً به مصلحان و مجاهدان و [[آمران به معروف]] و ناهیان از منکر با نوعی [[بغض]] و عداوت مینگرند، زیرا آنان و تأخیر اندازان [[ظهور]] و [[قیام]] [[مهدی]] [[موعود]] {{ع}} میشمارند. برعکس، اگر خود هم اهل [[گناه]] نباشند، در عمق ضمیر و اندیشه، با نوعی [[رضایت]] به گناهکاران و عاملان [[فساد]] مینگرند، زیرا اینان مقدمات [[ظهور]] را فراهم میکنند. این نوع برداشت از آن جهت که با [[اصلاحات]] مخالف است و فسادها و تباهیها را به عنوان مقدمه انفجار مقدس، موجه و مطلوب میشمارد، باید "شبه دیالکتیکی" خوانده شود. با این تفاوت که در [[تفکر]] دیالکتیکی، با [[اصلاحات]] از آن جهت مخالف میشود و تشدید نابسامانیها ز آن جهت اجازه داده میشود که شکاف وسیعتر شود و [[مبارز]] پیگیرتر و داغتر گردد، ولی این [[تفکر]] عامیانه فاقد این مزیت است و فقط به [[فساد]] و [[تباهی]] [[فتوا]] میدهد که خود به خود منجر به نتیجه مطلوب شود. | ||
:::::این نوع برداشت و [[انتظار]] از [[ظهور]] و [[قیام مهدی موعود]] که منجر به نوعی تعطیل شدن [[حدود]] و [[مقررات اسلامی]] میشود و باید نوعی "اباحیگری" شمرده شود، به هیچ [[وجه]] با [[موازین اسلامی]] و قرآنی موافقت ندارد»<ref>[[حبیبالله طاهری| | :::::این نوع برداشت و [[انتظار]] از [[ظهور]] و [[قیام مهدی موعود]] که منجر به نوعی تعطیل شدن [[حدود]] و [[مقررات اسلامی]] میشود و باید نوعی "اباحیگری" شمرده شود، به هیچ [[وجه]] با [[موازین اسلامی]] و قرآنی موافقت ندارد»<ref>[[حبیبالله طاهری|طاهری، حبیبالله]]، [[سیمای آفتاب (کتاب)|سیمای آفتاب]]، ص: ۲۰۵ - ۲۰۶.</ref>. | ||
{{پایان جمع شدن}} | {{پایان جمع شدن}} | ||
نسخهٔ ۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۶
منظور از انتظار ویرانگر چیست؟ | |
---|---|
![]() | |
موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
مدخل اصلی | مهدویت |
منظور از انتظار ویرانگر چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست

- آقای بهروز محمدی در کتاب «مهدویت» (ج۱۰ «چلچراغ حکمت»؛ برگرفته از آثار شهید مطهری) در اینباره گفته است:
- «برخی بر این باورند که ظهور، ماهیتی انفجاری داشته و تنها از گسترش و اشاعۀ ظلم و تباهی ناشی میشود و در نتیجه، تنها زمانی سامانیابی بر جهان حاکم شده و منجی ظهور میکند که صلاح به نقطۀ صفر رسیده و قوۀ باطل بر نیروی حق پیروز شده و طرفداران حق و حقیقت رو به کاهش روند. براین اساس، فساد و تبعیض و پلیدی، انفجار و ظهور را قریبالوقوع میکند و مقدمۀ صلاح است؛ زیرا هدفها وسیلههای نامشروع را مشروع میکنند. بنابراین بهترین کمک به تسریع ظهور و بهترین شکل انتظار، ترویج و اشاعه فساد است.
- کسانی که چنین ایدهای دارند، به مصلحان و آمران به معروف و ناهیان از منکر با نوعی عداوت و بغض مینگرند؛ زیرا آنان را از تأخیراندازان ظهور و قیام مهدی موعود(ع) میشمارند و اگر خود هم اهل گناه نباشد، با نوعی رضایت به گناهکاران و عاملان فساد مینگرند؛ زیرا مقدمات ظهور را فراهم میسازند؛ این نوع برداشت، از آن جهت که با اصلاحات مخالف است و فساد و تباهی را بهعنوان مقدمۀ یک انفجار مقدس، موجه و مطلوب میسازد، باید شبه دیالکتیکی خوانده شود، با این تفاوت که در تفکر دیالکتیکی، تشدید نابسامانیها از آن جهت اجازه داده میشود که شکاف وسیعتر شود و مبارزه داغتر گردد، ولی این تفکر عامیانه فاقد این مزیت است و تنها فساد و تباهی فتوا داده میشود که خود به خود نتیجۀ مطلوب فراهم آید[۱]. نتیجه چنین انتظاری رنج و از کار ماندن است و هیچ اثر مثبتی ندارد و چنین منتظری همانند کسی که منتظر عزیزی است و تلاش میکند خود را به چیزی مشغول کند که از حالت انتظار خارج شود[۲][۳].
پاسخهای دیگر
۱. حجت الاسلام و المسلمین طاهری؛ |
---|
![]()
|
۲. حجت الاسلام و الملسمین کارگر؛ |
---|
![]()
|
۳. حجت الاسلام و الملسمین رضوی؛ |
---|
![]()
|
۴. حجت الاسلام و المسلمین هدایتنیا؛ |
---|
![]()
|
5. حجت الاسلام و المسلمین حسینی گرگانی؛ |
---|
![]()
|
۶. آقای تونهای (پژوهشگر معارف مهدویت)؛ |
---|
![]()
|
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
- ↑ قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، ص۵۴.
- ↑ یادداشتهای استاد مطهری، ج۹، ص۳۹۲، ۳۹۳.
- ↑ چلچراغ حکمت ج۱۰، ص۳۷، ۳۸.
- ↑ طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص: ۲۰۵ - ۲۰۶.
- ↑ ر. ک: قیام و انقلاب مهدی، ص ۶۲
- ↑ مهدویت پیش از ظهور، ص ۱۹۹، ۲۰۲.
- ↑ رضوی، رسول، امام مهدی، ص ۱۰۲-۱۰۵.
- ↑ خمینی، سید روح الله، صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۱۳.
- ↑ خمینی، سید روح الله، صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۱۴ و ۱۳.
- ↑ خمینی، سید روح الله، صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۱۴.
- ↑ خمینی، سید روح الله، صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۱۴.
- ↑ خمینی، سید روح الله، صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۱۵.
- ↑ هدایتنیا، فرجالله؛ امام مهدی در نگاه امام خمینی، ص:364- 366.
- ↑ شهید مطهری، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، ص: 6 - 8.
- ↑ حسینی گرگانی؛میرتقی، نزول مسیح و ظهور موعود، ص 40.
- ↑ طاهری، حبیبالله، سیمای آفتاب، ص ۲۰۵.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۳۱.