←غیب" در قرآن و روایات
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
در مقابل اینها؛ جمعی دیگر به دلایلی چون استعمال لفظ "غیب" به عنوان نعت [[حقیقی]] برای امور غایب از نظر توسط [[منکران]] ماوراء [[طبیعت]] یا کاربردهای گوناگون [[غیب]] در [[قرآن]] و یا تفاوت ماهوی غیب بودن [[خدا]] و [[خلق]]، معنای لغوی و اصطلاحی آن را متفاوت دانستهاند. به طور مثال [[آیت اللّه]] [[محمد باقر]] ملکی میانجی غیب را لفظ مشترک دانسته و استعمال آن در مورد خدا را به معنای موجود غیر قابل [[درک]] و [[تصور]] برای [[عقل]] و [[وهم]] میداند که در [[عین]] خفاء، [[ظهور]] تام دارد. در حالی که غیب [[خواندن]] غیر او را به معنای شیء مخفی از [[علم]]، عقل و [[حس]] میانگارد، خواه از طریق اسباب عادی و [[سنن]] جاری در باب [[تعالیم]] متعارف، بتوان به آن دست یافت یا منحصر در [[تعلیم الهی]] باشد. حال که دیدگاههای [[دانشمندان]] [[امامیه]] در تبیین واژه غیب بیان شد، جهت [[برگزیدن]] صحیحترین آنها به کنکاش در استعمالات [[قرآنی]] و رواییاش میپردازیم. | در مقابل اینها؛ جمعی دیگر به دلایلی چون استعمال لفظ "غیب" به عنوان نعت [[حقیقی]] برای امور غایب از نظر توسط [[منکران]] ماوراء [[طبیعت]] یا کاربردهای گوناگون [[غیب]] در [[قرآن]] و یا تفاوت ماهوی غیب بودن [[خدا]] و [[خلق]]، معنای لغوی و اصطلاحی آن را متفاوت دانستهاند. به طور مثال [[آیت اللّه]] [[محمد باقر]] ملکی میانجی غیب را لفظ مشترک دانسته و استعمال آن در مورد خدا را به معنای موجود غیر قابل [[درک]] و [[تصور]] برای [[عقل]] و [[وهم]] میداند که در [[عین]] خفاء، [[ظهور]] تام دارد. در حالی که غیب [[خواندن]] غیر او را به معنای شیء مخفی از [[علم]]، عقل و [[حس]] میانگارد، خواه از طریق اسباب عادی و [[سنن]] جاری در باب [[تعالیم]] متعارف، بتوان به آن دست یافت یا منحصر در [[تعلیم الهی]] باشد. حال که دیدگاههای [[دانشمندان]] [[امامیه]] در تبیین واژه غیب بیان شد، جهت [[برگزیدن]] صحیحترین آنها به کنکاش در استعمالات [[قرآنی]] و رواییاش میپردازیم. | ||
===غیب | ===غیب در قرآن و [[روایات]]=== | ||
در [[آیات قرآن]][[ شاهد]] گوناگونی گستره و مصادیق غیب در استعمالهای مختلف آن میباشیم، مثلا هرگاه متعلَّق غیب [[ترس از خدا]] باشد مقصود از آن "حال [[خلوت]] و تفرد" است یعنی مکانی که در مرأی و مسمع دیگران یا عموم نباشد، و آنگاه که متعلَّقش [[ایمان]] باشد مراد از آن، "امور غیر محسوس به حواس ظاهری فعلی [[مردم]] است که ایمان به آن لازم بوده، و تنها بواسطه [[حجج الهی]] برای مردم معلوم میگردند" مانند [[بعث]]، حساب، [[جنت]]، [[نار]]،[[ توحید]] اللَّه و [[حجّت]] غائب.<ref>[[کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان (پایاننامه)|کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان]] ص۲۷ الی ۲۹</ref> | در [[آیات قرآن]][[ شاهد]] گوناگونی گستره و مصادیق غیب در استعمالهای مختلف آن میباشیم، مثلا هرگاه متعلَّق غیب [[ترس از خدا]] باشد مقصود از آن "حال [[خلوت]] و تفرد" است یعنی مکانی که در مرأی و مسمع دیگران یا عموم نباشد، و آنگاه که متعلَّقش [[ایمان]] باشد مراد از آن، "امور غیر محسوس به حواس ظاهری فعلی [[مردم]] است که ایمان به آن لازم بوده، و تنها بواسطه [[حجج الهی]] برای مردم معلوم میگردند" مانند [[بعث]]، حساب، [[جنت]]، [[نار]]،[[ توحید]] اللَّه و [[حجّت]] غائب.<ref>[[کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان (پایاننامه)|کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان]] ص۲۷ الی ۲۹</ref> | ||