ابوالبشر بن حارث عبدری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
وی از تیره [[بنو عبدالدار]] که منسوبین به آن را عبدری گویند<ref>[[سمعانی]] ج۴، ص۱۳۱</ref>.<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.</ref> از [[قبیله قریش]] است. [[ابن وضاح]] و [[ابن دباغ]] - [[یوسف بن عبدالعزیز]] در ذیل الاستیعاب - آورده‌اند در [[زمان]] [[حیات رسول خدا]]{{صل}} [[ابوالبشر]] از [[سُییعه اسلمی]] [[خواستگاری]] کرد<ref>ابن حجر، مقدمه فتح، ص۳۱۶.</ref>. به همین دلیل، او را در شمار [[صحابه]] شمرده‌اند. اگرچه بعضی او را از بزرگان [[تابعین]] و از [[اصحاب]] [[عبدالله بن مسعود]] دانسته‌اند<ref>ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰.</ref> ولی براساس روال [[ابن حجر]]، یعنی [[مسلمان]] بودن تمام قریشی‌های حاضر در [[حجة الوداع]]<ref>ر.ک: مدخل ابواحیحه فرشی.</ref> می‌توان او را [[صحابی]] دانست. نوشته‌اند سُییعه اسلمی بعد از [[وفات]] شوهرش- [[سعد بن خوله]] در [[حجة الوداع]]<ref>ر.ک: مدخل سبیعة بن الحارث و سعدبن خوله.</ref> - وضع حمل کرد<ref>احمد بن حنبل، ج۴، ص۳۲۷ و ج۶، ص۴۳۲؛ طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵.</ref>. دو [[نفر]] به نام‌های ابوالبشر [[جوان]]<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰؛ همو، الاصابه، ج۷، ص۴.</ref> و [[ابوالسنابل بن بعکک]]<ref>بخاری، ج۵، ص۱۳؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.</ref> پیرمرد، از سُییعه اسلمی خواستگاری کردند. سبیعه قلبش به جوان [[تمایل]] داشت. پیرمرد به سبیعه گفت: تو هنوز نمی‌توانی [[ازدواج]] کنی<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، ج۸، ص۱۷۱.</ref>؛ زیرا باید چهار ماه و ده [[روز]] از عده‌ات بگذرد<ref>طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.</ref>. سبیعه نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفت و از ایشان سؤال کرد. [[حضرت]] فرمود: "با هر کس می‌خواهی ازدواج کن، مانعی ندارد"<ref>بخاری، ج۵، ص۱۳؛ احمد بن حنبل، ج۱، ص۴۴۷ و ج۶، ص۲۸۹؛ مسلم، ج۴، ص۲۰۱؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.</ref>. [[فقها]] بر اساس همین [[روایت]]، عده [[زن]] حامله را وضع حمل او دانسته‌اند<ref>شافعی، ج۵، ص۲۲۹؛ مالک، ج۲، ص۵۹؛ نوری، ج۸، ص۱۴۸.</ref>. در برخی از گزارش‌ها آمده است ابوالسنابل یا ابوالبداح بن عاصم، با سبیعه اسلمی ازدواج کرد که در این گزارش‌ها احتمال [[خطا]] وجود دارد<ref>ر.ک: مدخل ابوالسنابل بن بکک و ابوالبداح بن عاصم.</ref>.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۱۵۱-۱۵۲.</ref>
وی از تیره [[بنو عبدالدار]] که منسوبین به آن را عبدری گویند<ref>[[سمعانی]] ج۴، ص۱۳۱</ref>.<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.</ref> از [[قبیله قریش]] است. [[ابن وضاح]] و [[ابن دباغ]] - [[یوسف بن عبدالعزیز]] در ذیل الاستیعاب - آورده‌اند در [[زمان]] [[حیات رسول خدا]]{{صل}} [[ابوالبشر]] از [[سُییعه اسلمی]] [[خواستگاری]] کرد<ref>ابن حجر، مقدمه فتح، ص۳۱۶.</ref>. به همین دلیل، او را در شمار [[صحابه]] شمرده‌اند. اگرچه بعضی او را از بزرگان [[تابعین]] و از [[اصحاب]] [[عبدالله بن مسعود]] دانسته‌اند<ref>ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰.</ref> ولی براساس روال [[ابن حجر]]، یعنی [[مسلمان]] بودن تمام قریشی‌های حاضر در [[حجة الوداع]]<ref>ر.ک: مدخل ابواحیحه فرشی.</ref> می‌توان او را [[صحابی]] دانست. نوشته‌اند سُییعه اسلمی بعد از [[وفات]] شوهرش- [[سعد بن خوله]] در [[حجة الوداع]]<ref>ر.ک: مدخل سبیعة بن الحارث و سعدبن خوله.</ref> - وضع حمل کرد<ref>احمد بن حنبل، ج۴، ص۳۲۷ و ج۶، ص۴۳۲؛ طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵.</ref>. دو [[نفر]] به نام‌های ابوالبشر [[جوان]]<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰؛ همو، الاصابه، ج۷، ص۴.</ref> و [[ابوالسنابل بن بعکک]]<ref>بخاری، ج۵، ص۱۳؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.</ref> پیرمرد، از سُییعه اسلمی خواستگاری کردند. سبیعه قلبش به جوان [[تمایل]] داشت. پیرمرد به سبیعه گفت: تو هنوز نمی‌توانی [[ازدواج]] کنی<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، ج۸، ص۱۷۱.</ref>؛ زیرا باید چهار ماه و ده [[روز]] از عده‌ات بگذرد<ref>طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.</ref>. سبیعه نزد [[رسول خدا]]{{صل}} رفت و از ایشان سؤال کرد. [[حضرت]] فرمود: "با هر کس می‌خواهی ازدواج کن، مانعی ندارد"<ref>بخاری، ج۵، ص۱۳؛ احمد بن حنبل، ج۱، ص۴۴۷ و ج۶، ص۲۸۹؛ مسلم، ج۴، ص۲۰۱؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.</ref>. [[فقها]] بر اساس همین [[روایت]]، عده [[زن]] حامله را وضع حمل او دانسته‌اند<ref>شافعی، ج۵، ص۲۲۹؛ مالک، ج۲، ص۵۹؛ نوری، ج۸، ص۱۴۸.</ref>. در برخی از گزارش‌ها آمده است ابوالسنابل یا ابوالبداح بن عاصم، با سبیعه اسلمی ازدواج کرد که در این گزارش‌ها احتمال [[خطا]] وجود دارد<ref>ر.ک: مدخل ابوالسنابل بن بکک و ابوالبداح بن عاصم.</ref>.<ref>[[حسین مرادی نسب|مرادی نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۱۵۱-۱۵۲.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==


==منابع==
==منابع==
# [[پرونده:1100558.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]
# [[پرونده:1100558.jpg|22px]] [[حسین مرادی نسب|مرادی نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']]


==پانویس==
==پانویس==

نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۵

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

وی از تیره بنو عبدالدار که منسوبین به آن را عبدری گویند[۱].[۲] از قبیله قریش است. ابن وضاح و ابن دباغ - یوسف بن عبدالعزیز در ذیل الاستیعاب - آورده‌اند در زمان حیات رسول خدا(ص) ابوالبشر از سُییعه اسلمی خواستگاری کرد[۳]. به همین دلیل، او را در شمار صحابه شمرده‌اند. اگرچه بعضی او را از بزرگان تابعین و از اصحاب عبدالله بن مسعود دانسته‌اند[۴] ولی براساس روال ابن حجر، یعنی مسلمان بودن تمام قریشی‌های حاضر در حجة الوداع[۵] می‌توان او را صحابی دانست. نوشته‌اند سُییعه اسلمی بعد از وفات شوهرش- سعد بن خوله در حجة الوداع[۶] - وضع حمل کرد[۷]. دو نفر به نام‌های ابوالبشر جوان[۸] و ابوالسنابل بن بعکک[۹] پیرمرد، از سُییعه اسلمی خواستگاری کردند. سبیعه قلبش به جوان تمایل داشت. پیرمرد به سبیعه گفت: تو هنوز نمی‌توانی ازدواج کنی[۱۰]؛ زیرا باید چهار ماه و ده روز از عده‌ات بگذرد[۱۱]. سبیعه نزد رسول خدا(ص) رفت و از ایشان سؤال کرد. حضرت فرمود: "با هر کس می‌خواهی ازدواج کن، مانعی ندارد"[۱۲]. فقها بر اساس همین روایت، عده زن حامله را وضع حمل او دانسته‌اند[۱۳]. در برخی از گزارش‌ها آمده است ابوالسنابل یا ابوالبداح بن عاصم، با سبیعه اسلمی ازدواج کرد که در این گزارش‌ها احتمال خطا وجود دارد[۱۴].[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. پرونده:1100558.jpg مرادی نسب، حسین، مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱

پانویس

  1. سمعانی ج۴، ص۱۳۱
  2. ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.
  3. ابن حجر، مقدمه فتح، ص۳۱۶.
  4. ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰.
  5. ر.ک: مدخل ابواحیحه فرشی.
  6. ر.ک: مدخل سبیعة بن الحارث و سعدبن خوله.
  7. احمد بن حنبل، ج۴، ص۳۲۷ و ج۶، ص۴۳۲؛ طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵.
  8. ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، فتح، ج۹، ص۳۹۰؛ همو، الاصابه، ج۷، ص۴.
  9. بخاری، ج۵، ص۱۳؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.
  10. ابن اثیر، ج۶، ص۳۰؛ ابن حجر، ج۸، ص۱۷۱.
  11. طبرانی، ج۲۴، ص۲۹۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۴.
  12. بخاری، ج۵، ص۱۳؛ احمد بن حنبل، ج۱، ص۴۴۷ و ج۶، ص۲۸۹؛ مسلم، ج۴، ص۲۰۱؛ دارمی، ج۲، ص۱۶۶.
  13. شافعی، ج۵، ص۲۲۹؛ مالک، ج۲، ص۵۹؛ نوری، ج۸، ص۱۴۸.
  14. ر.ک: مدخل ابوالسنابل بن بکک و ابوالبداح بن عاصم.
  15. مرادی نسب، حسین، مقاله «ابوالبشر بن حارث عبدری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۱۵۱-۱۵۲.