معاذ بن عفراء: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[معاذ بن عفراء]] [[اهل]] [[مدینه]] و از [[قبیله خزرج]]، یکی از دو [[قبیله]] مهم مدینه بود. نام پدرش [[حارث بن رفاعة بن حارث]] و نام مادرش [[عفراء بنت عبید]] بوده است و او همراه دو برادرش [[معوذ]] و [[عوف]]، به نام مادرشان خوانده میشدند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۶۳۵.</ref>. حاصل [[زندگی]] حارث و عفراء همین سه فرزند بود که هر سه در [[جنگ بدر]] شرکت کردند و دو نفرشان (معوذ و عوف) در آن به [[شهادت]] رسیدند<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۳، ص۱۲۲۶.</ref>، عفراء، همچون دیگر [[زنان]] مدینه با [[پیامبر]]{{صل}} [[بیعت]] کرد و [[مسلمان]] شد. عفراء، از قبیله بنی نجار است و از این طریق با پیامبر{{صل}} نسبت [[خویشاوندی]] دارد، زیرا [[همسر]] [[هاشم]]، جد پیامبر{{صل}} ([[مادر]] [[عبد المطلب]])، [[سلمی]] فرزند [[عمرو]] از همین قبیله بود<ref>آفرینش و تاریخ، مقدسی (ترجمه: شفیعی کدکنی)، ج۲، ص۷۲۱.</ref>. " [[معاذ]]، پسری به نام [[عبیدالله]] داشته است که مادرش [[ام حبیبه]] است. دیگر [[فرزندان]] معاذ به این شرحاند: حارث و عوف و سلمی که همان [[ام عبدالله]] است و [[رمله]] که مادرشان ام حارث از [[طایفه]] بنی نجار است، [[ابراهیم]] و [[عایشه]] که مادرشان ام عبدالله از [[خاندان]] [[جهینة]] است و [[ساره]] که مادرش ام [[ثابت]] از بنی نجار است<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه:مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۱۳.</ref>. ساره درباره [[واقعه حره]]<ref>تاریخ الیعقوبی، یعقوبی (ترجمه: آیتی) ج۲، ص۱۹۰؛ یزید، سپاهی پنج هزار نفر به مدینه گسیل کرد و آنها مردم مدینه را به خاک و خون کشیدند و در آنجا جنایتهای زیادی کردند؛ این واقعه به حره معروف شد.</ref> اشعاری سروده است<ref>بلاغات النساء، این طیفور، ص۲۵۰. | [[معاذ بن عفراء]] [[اهل]] [[مدینه]] و از [[قبیله خزرج]]، یکی از دو [[قبیله]] مهم مدینه بود. نام پدرش [[حارث بن رفاعة بن حارث]] و نام مادرش [[عفراء بنت عبید]] بوده است و او همراه دو برادرش [[معوذ]] و [[عوف بن حارث|عوف]]، به نام مادرشان خوانده میشدند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۶۳۵.</ref>. حاصل [[زندگی]] حارث و عفراء همین سه فرزند بود که هر سه در [[جنگ بدر]] شرکت کردند و دو نفرشان (معوذ و عوف) در آن به [[شهادت]] رسیدند<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۳، ص۱۲۲۶.</ref>، عفراء، همچون دیگر [[زنان]] مدینه با [[پیامبر]]{{صل}} [[بیعت]] کرد و [[مسلمان]] شد. عفراء، از قبیله بنی نجار است و از این طریق با پیامبر{{صل}} نسبت [[خویشاوندی]] دارد، زیرا [[همسر]] [[هاشم]]، جد پیامبر{{صل}} ([[مادر]] [[عبد المطلب]])، [[سلمی]] فرزند [[عمرو]] از همین قبیله بود<ref>آفرینش و تاریخ، مقدسی (ترجمه: شفیعی کدکنی)، ج۲، ص۷۲۱.</ref>. " [[معاذ]]، پسری به نام [[عبیدالله]] داشته است که مادرش [[ام حبیبه]] است. دیگر [[فرزندان]] معاذ به این شرحاند: حارث و عوف و سلمی که همان [[ام عبدالله]] است و [[رمله]] که مادرشان ام حارث از [[طایفه]] بنی نجار است، [[ابراهیم]] و [[عایشه]] که مادرشان ام عبدالله از [[خاندان]] [[جهینة]] است و [[ساره]] که مادرش ام [[ثابت]] از بنی نجار است<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه:مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۱۳.</ref>. ساره درباره [[واقعه حره]]<ref>تاریخ الیعقوبی، یعقوبی (ترجمه: آیتی) ج۲، ص۱۹۰؛ یزید، سپاهی پنج هزار نفر به مدینه گسیل کرد و آنها مردم مدینه را به خاک و خون کشیدند و در آنجا جنایتهای زیادی کردند؛ این واقعه به حره معروف شد.</ref> اشعاری سروده است<ref>بلاغات النساء، این طیفور، ص۲۵۰. | ||
{{عربی|صبرت بنو النجار أنفسها حتی استقر بقشاعها الضرب}}؛ | {{عربی|صبرت بنو النجار أنفسها حتی استقر بقشاعها الضرب}}؛ | ||
:قبیله بنی نجار [[صبوری]] پیشه کردند تا این زد و خورد در سرزمینشان مستقر شد؛ | :قبیله بنی نجار [[صبوری]] پیشه کردند تا این زد و خورد در سرزمینشان مستقر شد؛ | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[سوگند]] که این [[قبیله]] خود را فراموش نکنم تا بلندیها با ساکنان آنها از بین بروند.</ref>. | [[سوگند]] که این [[قبیله]] خود را فراموش نکنم تا بلندیها با ساکنان آنها از بین بروند.</ref>. | ||
پس از اینکه عفراء [[معاذ]] و [[معوذ]] را به [[دنیا]] آورد، حارث او را [[طلاق]] داد و او به [[مکه]] برای انجام [[حج]] رفت و با [[بکیر لیثی]] [[ازدواج]] کرد و چهار فرزند پسر برای او به دنیا آورد. بعد از آن از بکیر جدا شد و به [[مدینه]] بازگشت و دوباره با حارث ازدواج کرد و | پس از اینکه عفراء [[معاذ]] و [[معوذ]] را به [[دنیا]] آورد، حارث او را [[طلاق]] داد و او به [[مکه]] برای انجام [[حج]] رفت و با [[بکیر لیثی]] [[ازدواج]] کرد و چهار فرزند پسر برای او به دنیا آورد. بعد از آن از بکیر جدا شد و به [[مدینه]] بازگشت و دوباره با حارث ازدواج کرد و عوف را به دنیا آورد<ref>انساب الاشراف، بلاذری، ج۱، ص۲۴۳.</ref>. [[رافع بن مالک بن عجلان]] و [[معاذ بن عفراء]] اولین نفرات از [[قبیله خزرج]] بودند که به [[پیامبر]]{{صل}} [[ایمان]] آوردند<ref>اسد الغابه، ابن اثیر، ج۲، ص۴۵.</ref>.<ref>[[محمد ایوب کاظمی|کاظمی، محمد ایوب]]، [[معاذ بن عفراء (مقاله)|مقاله «معاذ بن عفراء»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۷ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۷، ص۳۳۱-۳۳۲.</ref> | ||
==معاذ و [[بیعت]] با [[پیامبر]]{{صل}} در [[عقبه]]== | ==معاذ و [[بیعت]] با [[پیامبر]]{{صل}} در [[عقبه]]== | ||
نسخهٔ ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۱
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
معاذ بن عفراء اهل مدینه و از قبیله خزرج، یکی از دو قبیله مهم مدینه بود. نام پدرش حارث بن رفاعة بن حارث و نام مادرش عفراء بنت عبید بوده است و او همراه دو برادرش معوذ و عوف، به نام مادرشان خوانده میشدند[۱]. حاصل زندگی حارث و عفراء همین سه فرزند بود که هر سه در جنگ بدر شرکت کردند و دو نفرشان (معوذ و عوف) در آن به شهادت رسیدند[۲]، عفراء، همچون دیگر زنان مدینه با پیامبر(ص) بیعت کرد و مسلمان شد. عفراء، از قبیله بنی نجار است و از این طریق با پیامبر(ص) نسبت خویشاوندی دارد، زیرا همسر هاشم، جد پیامبر(ص) (مادر عبد المطلب)، سلمی فرزند عمرو از همین قبیله بود[۳]. " معاذ، پسری به نام عبیدالله داشته است که مادرش ام حبیبه است. دیگر فرزندان معاذ به این شرحاند: حارث و عوف و سلمی که همان ام عبدالله است و رمله که مادرشان ام حارث از طایفه بنی نجار است، ابراهیم و عایشه که مادرشان ام عبدالله از خاندان جهینة است و ساره که مادرش ام ثابت از بنی نجار است[۴]. ساره درباره واقعه حره[۵] اشعاری سروده است[۶].
پس از اینکه عفراء معاذ و معوذ را به دنیا آورد، حارث او را طلاق داد و او به مکه برای انجام حج رفت و با بکیر لیثی ازدواج کرد و چهار فرزند پسر برای او به دنیا آورد. بعد از آن از بکیر جدا شد و به مدینه بازگشت و دوباره با حارث ازدواج کرد و عوف را به دنیا آورد[۷]. رافع بن مالک بن عجلان و معاذ بن عفراء اولین نفرات از قبیله خزرج بودند که به پیامبر(ص) ایمان آوردند[۸].[۹]
معاذ و بیعت با پیامبر(ص) در عقبه
معاذ و ساخت مسجد قبا
معاذ و کشتن ابوجهل
معاذ و شفای بیماری
هدیه معاذ به پیامبر(ص)
معاذ و سؤال از عثمان
معاذ و دعای پیامبر(ص)
سرانجام معاذ
جستارهای وابسته
- حارث بن رفاعة بن حارث (پدر)
- عفراء بنت عبید بن ثعلبه (مادر)
- معوذ بن عفراء (برادر)
- عوف بن عفراء (برادر)
- عبیدالله بن معاذ بن عفراء (فرزند)
- حارث بن معاذ بن عفراء (فرزند)
- عوف بن معاذ بن عفراء (فرزند)
- سلمی بنت معاذ بن عفراء (فرزند)
- رمله بنت معاذ بن عفراء (فرزند)
- عایشه بنت معاذ بن عفراء (فرزند)
- ابراهیم بن معاذ بن عفراء (فرزند)
- ساره بنت معاذ بن عفراء (فرزند)
- مصدع معرقب (برده)
منابع
پانویس
- ↑ السیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۶۳۵.
- ↑ الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۳، ص۱۲۲۶.
- ↑ آفرینش و تاریخ، مقدسی (ترجمه: شفیعی کدکنی)، ج۲، ص۷۲۱.
- ↑ الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه:مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۴۱۳.
- ↑ تاریخ الیعقوبی، یعقوبی (ترجمه: آیتی) ج۲، ص۱۹۰؛ یزید، سپاهی پنج هزار نفر به مدینه گسیل کرد و آنها مردم مدینه را به خاک و خون کشیدند و در آنجا جنایتهای زیادی کردند؛ این واقعه به حره معروف شد.
- ↑ بلاغات النساء، این طیفور، ص۲۵۰.
صبرت بنو النجار أنفسها حتی استقر بقشاعها الضرب؛
- قبیله بنی نجار صبوری پیشه کردند تا این زد و خورد در سرزمینشان مستقر شد؛
- ↑ انساب الاشراف، بلاذری، ج۱، ص۲۴۳.
- ↑ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۲، ص۴۵.
- ↑ کاظمی، محمد ایوب، مقاله «معاذ بن عفراء»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۷، ص۳۳۱-۳۳۲.