اثبات نبوت پیامبر خاتم در کلام اسلامی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

برای اثبات نبوت پیامبر اسلام راه‌های زیر گفته شده است:

  1. قراین و نشانه‌هایی که بر پیامبری پیامبر اکرم(ص) دلالت دارد؛
  2. محتوای دعوت پیامبر اسلام؛
  3. اخبار و بشارت‌های پیامبران گذشته و کتاب‌های آسمانی آنها درباره مبعوث شدن پیامبر اسلام(ص)؛
  4. معجزات.

بررسی موارد گفته‌شده

راه اول: در زندگی پیامبر اکرم(ص)، قرائنی مانند سوابق زندگی ایشانف اطرافیان و اصحاب، وسایل پیشبرد هدف، میزان تأثیر ایشان در محیط، میزان اعتقاد و فداکاری ایشان برای هدف خویش، از گواهان بسیار روشنی است که ما را از صداقت ایشان در این ادعا آگاه می‌کند[۱]. و جمیع اقوال و افعال و حالات و تمام سجایای اخلاقی ایشان نیز بر نبوت و رسالت و راستی ایشان در ادعای نبوتش دلالت دارد و هرکس در سیره عملی و افعال و اخلاق و حالاتی که از پیامبر گرامی اسلام به ما رسیده است، در روایات و اخباری که بر شیوه هدایت و رهبری ایشان و انس و الفت با مردم دلالت دارد و یا جواب‌هایی که در مسائل گوناگون از ایشان نقل شده و تدبیرهای بدیعی که ایشان در مصالح و امور زندگی مردم داشته و نکته‌ها و اشاراتی که در بیان شرع مقدس اسلام داشته‌اند، دقت کند، هیچ تردیدی باقی نمی‌ماند که این امور با نیروی بشری حاصل نشده، بلکه با مدد الهی همراه بوده و همه این امور به فضل خداوند به ایشان عنایت شده است؛ درحالی‌که ایشان یک مرد امی بیش نبوده و این اصلاً علمی نیاموخته بوده و به مکتب نرفته است. همه این امور گواهی می‌دهد که اینها از خواص نبوت و دریافت وحی است که فقط به دست پیامبران حاصل می‌شود[۲].

راه دوم: محتوای دعوت پیامبر اسلام نیز یکی دیگر از راه‌های اثبات نبوت ایشان است. محتوای دعوت پیامبر اسلام دربردارنده مفاهیم بلندی بود که در تمام شئون زندگی انسان‌ها اثر گذاشت و مردم را به سوی توحید و یکتاپرستی و منزه دانستن خداوند از هرگونه نقص و عیب و دست برداشتن از بت‌پرستی دعوت کرد، درحالی‌که قبل از آن مفاهیمی همچون شرک و بت‌پرستی در آن زمان رایج بود و مردم در گمراهی به‌سر می‌بردند.

ایشان در محیط کینه و دشمنی جامعه آن روز بذر محبت و مواسات پاشید و همه مردم را برادر و کمک‌کار و یار و غمخوار یکدیگر خواند و فرمود: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ[۳]. احسان و عدالت اجتماعی را بر پا کرد. بین اوس و خزرج، دو قبیله بزرگ آن روز جنگ‌هایی با مدت چندین ساله روی داده بود[۴].

راه سوم: یکی دیگر از راه‌های اثبات نبوت پیامبر اسلام بشارت‌هایی است که پیامبران گذشته درباره مبعوث شدن پیامبر اسلام داده‌اند؛ به‌طوری‌که در تاریخ نقل شده است، پیامبر گرامی اسلام بر یهود و نصارا احتجاج می‌کرد که در تورات و انجیل درباره مبعوث شدن ایشان بشارت داده شده است و اینکه حضرت موسی و حضرت عیسی به رسالت و پیامبری ایشان بشارت داده‌اند و اینکه اگر اهل کتاب به کتاب‌های خودشان رجوع کنند، این بشارت‌ها را در آن کتاب‌ها خواهند یافت و به آن اعتراف می‌کنند. در مقابل این احتجاج پیامبر خاتم علمای یهود و نصارا هیچ جوابی نداشتند، بلکه تنها جواب آنها سکوت و پوشاندن حق و انتشار ندادن این بشارت‌ها در بین پیروان خودشان بود. خداوند در قرآن کریم در این باره می‌فرماید:

  1. ﴿الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ[۵].
  2. ﴿الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ[۶].

خداوند درباره بشارت دادن حضرت عیسی به بنی‌اسرائیل نسبت به با مبعوث شدن پیامبر اسلام نیز می‌فرماید: ﴿وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ[۷].[۸]

راه چهارم: پیامبر اسلام برای ادعای نبوت خویش معجزه‌ات گوناگونی آورده است که دیگران از آوردن مثل آنها عاجز بوده‌اند. معجزات پیامبر اسلام بسیار است و کسی که به دیده انصاف بنگرد، جای هیچ‌گونه تردیدی در صدق و ادعای نبوت پیامبر(ص) برای او باقی نمی‌ماند[۹]. علاوه بر اینکه در نخستین و برترین و پایدارترین معجره پیامبر گرامی اسلام یعنی قرآن کریم بارها مسئله تحدی مطرح شده است و این کار نشانگر صدق پیامبر اکرم(ص) در ادعای نبوتش است، آنجا که خداوند می‌فرماید: ﴿قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا[۱۰].

در واقع، خداوند بر مسئله تحدی و دعوت به معارضه که یکی از ارکان اعجاز است، تکیه کرده و گاه با صراحت و گاه با دلالت التزامی می‌فرماید، این کتاب آسمانی به امر خدا نازل شده است و اگر شک و تردیدی در آن دارید، جمع شوید و تمام نیروهای خود را به کار گیرید و چیزی همانند آن و یا بخشی از آن بیاورید؛ زیرا اگر قرآن زاییده فکر بشر باشد، شما هم بشر هستید و می‌توانید چنین کاری را انجام دهید. بنابراین خدا با این منطق عقلی نبوت پیامبر گرامی اسلام را ثابت کرده است و از زمان نزول قرآن تاکنون نیز هیچ کس نتوانسته است این کار را انجام دهد[۱۱].[۱۲]

منابع

پانویس

  1. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۸، ص۷۵.
  2. شبر، سید عبدالله، حق الیقین فی معرفة اصول الدین، ص۱۵۹.
  3. «جز این نیست که مؤمنان برادرند» سوره حجرات، آیه ۱۰.
  4. سبحانی، جعفر، الالهیات، ج۳، ص۴۶۰.
  5. «کسانی که به آنان کتاب (آسمانی) داده‌ایم او را می‌شناسند همان‌گونه که فرزندانشان را می‌شناسند؛ و به راستی دسته‌ای از آنان حق را دانسته پنهان می‌دارند» سوره بقره، آیه ۱۴۶.
  6. «همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.
  7. «و (یاد کن) آنگاه را که عیسی پسر مریم گفت: ای بنی اسرائیل! من فرستاده خداوند به سوی شمایم، توراتی را که پیش از من بوده است راست می‌شمارم و نویددهنده به پیامبری هستم که پس از من خواهد آمد، نام او احمد است» سوره صف، آیه ۶.
  8. سبحانی، جعفر، الالهیات، ج۳، ص۴۴۷.
  9. حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۸۰؛ فخر رازی، محمد بن عمر، المحصل، ص۴۹۰-۴۹۱.
  10. «بگو: اگر آدمیان و پریان فراهم آیند تا مانند این قرآن آورند هر چند یکدیگر را پشتیبانی کنند همانند آن نمی‌توانند آورد» سوره اسراء، آیه ۸۸.
  11. مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، ج۸، ص۷۶-۷۸.
  12. فتاحی اردکانی، محسن، مقاله «راه‌های اثبات نبوت پیامبر اسلام»، فرهنگنامه کلام اسلامی، ص ۲۳۲.