استبصار

از امامت‌پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل استبصار (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.


استبصار به معنای بینا شدن، هدایت گشتن، از باطل به حق گرویدن، بصیرت یافتن و شناخت حقانیّت شیعه و مذهب اهل بیت و به آن گرویدن. آنان که اهل بیت را رها کرده و پیروی از دیگران کرده‌اند، در واقع کوردلانی‌اند که چشم بصیرتشان نابیناست.[۱]

مقدمه

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۶۷.
  2. لا یبلغ أحد من شیعتنا حدّ الاستبصار حتّی یعرفنی بالنّورانیّة، فإذا عرفنی بها کان مستبصرا بالغا کاملا قد خاض بحرا من العلم. . .؛ بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۷
  3. بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲
  4. از جمله ر. ک: "شرف الدین" محمّد رضا حکیمی ص ۱۳۹ بحث استبصار
  5. تعدادی از این کتاب‌ها به فارسی نیز ترجمه شده است، مانند کتاب‌های تیجانی، احمد یعقوب، صالح الوردانی، مروان خلیفات
  6. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۶۷.