کبشه مادر سلیمان بن رزین
مقدمه
کبشه مکنی به امسلیمان از زنان عالم و فاضل بود و به نیکوکاری و احسان شهرت داشت. وی کنیز امام حسین(ع) بود و در خانه اماسحاق همسر امام خدمت میکرد. آن حضرت این زن را به همسری غلامش رزین درآورد و سلیمان از آنان متولد شد. سلیمان در مدینه میزیست و همراه کاروان امام از مدینه به مکه آمد. او مردی رشید، مبارز، فصیح و بلیغ، سخنور و ادیب، شیفته و محب اهلبیت و شمشیرزنی چابک و چالاک بود[۱]. امام او را به عنوان اولین سفیر خود با نامهای برای سران بصره به آنجا فرستاد تا آنان را به یاری خود بخواند. منذر بن جارود که دخترش بحریه همسر عبیدالله بن زیاد بود، سلیمان را به همراه نامه امام به عبیدالله بن زیاد تسلیم کرد و موجب قتل سلیمان شد[۲]. سلیمان نخستین شهید نهضت امام حسین(ع) بود و در هنگام شهادت سی و پنج سال سن داشت[۳]. کبشه به همراه کاروان امام حسین(ع) وارد کربلا شد و پس از شهادت امام همراه کاروان اسرا به کوفه و شام رفت و سپس به مدینه بازگشت. او نیز همچون دیگر زنانی که در کربلا حضور داشتند نقشی ماندگار از خود برای تاریخ به یادگار گذاشت[۴]. زنانی که در راه کربلا به کاروان امام حسین(ع) پیوستند: امخلف همسر مسلم بن عوسجه، اموهب همسر عبدالله بن عمیر کلبی، بحریه بنت مسعود خزرجی و مادر عبدالله بن عمیر کلبی.[۵]
منابع
پانویس
- ↑ آینهداران آفتاب، ج۱، ص۲۱۱.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۳۵۷-۳۵۸؛ الفتوح، ج۵، ص۳۷.
- ↑ برای تفصیل بیشتر ر.ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۳۵۷-۳۵۸، ۴۶۹؛ الفتوح، ج۵، ص۳۷-۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۹۳، ۲۳؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج۱، ص۱۹۹؛ ابصار العین فی انصار الحسین(ع)، ص۹۴-۹۵؛ رجال ابن داوود، ص۱۷۸؛ نقدالرجال، ص۳۷۰؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۳۹، ۳۳۷-۳۴۰؛ ج۴۵، ص۶۹؛ نهایة الارب فی فنون الادب، ج۲۰، ص۴۶۲؛ وسیلة الدارین، ص۱۵۰؛ فرسان الهیجاء، ج۱، ص۱۶۱.
- ↑ اعیان النساء، ص۵۴۳؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۷۰۹.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۴۳.