تفاوت ظهور با قیام امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...)
خط ۹: خط ۹:
در روایاتی که پیرامون [[انقلاب]] و [[حکومت]] عدلِ [[امام مهدی]] موجود است، گاه از لفظ "[[ظهور]]" استفاده شده، گاه تعبیر "خروج" آمده و در مواردی، لفظ "[[قیام]]" به کار رفته است. در بیشتر [[احادیث]]، این الفاظ، نمایانگر تحقّق و وقوع این رویداد شگرف و بزرگِ [[تاریخ]] [[بشریت]]، یعنی [[انقلاب]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} می‌باشند؛ ولی باید بدانیم که هر کدام از این الفاظ، در برگیرنده [[پیام]] خاص خود نیز می‌باشد؛ چراکه [[امامان معصوم]]{{عم}}: بدون تأمّل، لفظی را [[انتخاب]] نمی‌کرده‌اند. این معنا در برخی [[احادیث]] که بین این الفاظ، فرق گذاشته‌اند، روشن‌تر است. برای مثال، ضمن روایتی از [[امام جواد]]{{ع}} [[نقل]] شده که ایشان فرموده‌اند: "هنگامی‌ که این تعداد (۳۱۳ نفر) از اهل [[اخلاص]] جمع شدند، [[خدای تعالی]]، امر او ([[حضرت مهدی]]{{ع}}) را ظاهر سازد. پس زمانی که [[عقد]] برای او کامل گردید که (آن [[عقد]]) ده هزار مرد می‌باشد، به [[اذن خداوند]]، خروج کند"<ref>{{عربی|" فَإِذَا اجْتَمَعَتْ‏ لَهُ‏ هَذِهِ‏ الْعِدَّةُ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْإِخْلَاصِ‏ أَظْهَرَ اللَّهُ‏ أَمْرَهُ‏ فَإِذَا كَمَلَ‏ لَهُ‏ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَةُ آلَافِ‏ رَجُلٍ‏ خَرَجَ‏ بِإِذْنِ‏ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۷، ح۲.</ref>. از ظاهر این [[روایت]]، به خوبی روشن می‌شود که [[امام جواد]]{{ع}} بین [[ظهور]] و خروج فرق گذاشته‌اند. از نظر ایشان، زمانی که [[امام مهدی]] {{ع}}همراه با [[یاران]]، خود را به جهانیان معرفی می‌کند، [[ظهور]]، و زمانی که لشگریان به اندازه کافی جمع شده و مقدمات [[جنگ]] با [[دشمنان]] [[خدا]] فراهم گردد، خروج خواهد بود. به عبارت دیگر، [[ظهور]]، زمان آشکار شدن [[حضرت]] و خروج، هنگام شروع [[جنگ]] و [[قیام]] مسلحانه می‌باشد<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۱۲ - ۱۳.</ref>.
در روایاتی که پیرامون [[انقلاب]] و [[حکومت]] عدلِ [[امام مهدی]] موجود است، گاه از لفظ "[[ظهور]]" استفاده شده، گاه تعبیر "خروج" آمده و در مواردی، لفظ "[[قیام]]" به کار رفته است. در بیشتر [[احادیث]]، این الفاظ، نمایانگر تحقّق و وقوع این رویداد شگرف و بزرگِ [[تاریخ]] [[بشریت]]، یعنی [[انقلاب]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} می‌باشند؛ ولی باید بدانیم که هر کدام از این الفاظ، در برگیرنده [[پیام]] خاص خود نیز می‌باشد؛ چراکه [[امامان معصوم]]{{عم}}: بدون تأمّل، لفظی را [[انتخاب]] نمی‌کرده‌اند. این معنا در برخی [[احادیث]] که بین این الفاظ، فرق گذاشته‌اند، روشن‌تر است. برای مثال، ضمن روایتی از [[امام جواد]]{{ع}} [[نقل]] شده که ایشان فرموده‌اند: "هنگامی‌ که این تعداد (۳۱۳ نفر) از اهل [[اخلاص]] جمع شدند، [[خدای تعالی]]، امر او ([[حضرت مهدی]]{{ع}}) را ظاهر سازد. پس زمانی که [[عقد]] برای او کامل گردید که (آن [[عقد]]) ده هزار مرد می‌باشد، به [[اذن خداوند]]، خروج کند"<ref>{{عربی|" فَإِذَا اجْتَمَعَتْ‏ لَهُ‏ هَذِهِ‏ الْعِدَّةُ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْإِخْلَاصِ‏ أَظْهَرَ اللَّهُ‏ أَمْرَهُ‏ فَإِذَا كَمَلَ‏ لَهُ‏ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَةُ آلَافِ‏ رَجُلٍ‏ خَرَجَ‏ بِإِذْنِ‏ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۷، ح۲.</ref>. از ظاهر این [[روایت]]، به خوبی روشن می‌شود که [[امام جواد]]{{ع}} بین [[ظهور]] و خروج فرق گذاشته‌اند. از نظر ایشان، زمانی که [[امام مهدی]] {{ع}}همراه با [[یاران]]، خود را به جهانیان معرفی می‌کند، [[ظهور]]، و زمانی که لشگریان به اندازه کافی جمع شده و مقدمات [[جنگ]] با [[دشمنان]] [[خدا]] فراهم گردد، خروج خواهد بود. به عبارت دیگر، [[ظهور]]، زمان آشکار شدن [[حضرت]] و خروج، هنگام شروع [[جنگ]] و [[قیام]] مسلحانه می‌باشد<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۱۲ - ۱۳.</ref>.
==پرسش مستقیم==
==پرسش مستقیم==
*[[تفاوت ظهور با قیام امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]
* [[تفاوت ظهور با قیام امام مهدی چیست؟ (پرسش)]]


{{مدخل انتظار}}
{{مدخل انتظار}}
خط ۲۰: خط ۲۰:
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:تفاوت ظهور با قیام امام مهدی]]
[[رده:تفاوت ظهور با قیام امام مهدی]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۷

مقدمه

در روایاتی که پیرامون انقلاب و حکومت عدلِ امام مهدی موجود است، گاه از لفظ "ظهور" استفاده شده، گاه تعبیر "خروج" آمده و در مواردی، لفظ "قیام" به کار رفته است. در بیشتر احادیث، این الفاظ، نمایانگر تحقّق و وقوع این رویداد شگرف و بزرگِ تاریخ بشریت، یعنی انقلاب حضرت مهدی(ع) می‌باشند؛ ولی باید بدانیم که هر کدام از این الفاظ، در برگیرنده پیام خاص خود نیز می‌باشد؛ چراکه امامان معصوم(ع): بدون تأمّل، لفظی را انتخاب نمی‌کرده‌اند. این معنا در برخی احادیث که بین این الفاظ، فرق گذاشته‌اند، روشن‌تر است. برای مثال، ضمن روایتی از امام جواد(ع) نقل شده که ایشان فرموده‌اند: "هنگامی‌ که این تعداد (۳۱۳ نفر) از اهل اخلاص جمع شدند، خدای تعالی، امر او (حضرت مهدی(ع)) را ظاهر سازد. پس زمانی که عقد برای او کامل گردید که (آن عقد) ده هزار مرد می‌باشد، به اذن خداوند، خروج کند"[۱]. از ظاهر این روایت، به خوبی روشن می‌شود که امام جواد(ع) بین ظهور و خروج فرق گذاشته‌اند. از نظر ایشان، زمانی که امام مهدی (ع)همراه با یاران، خود را به جهانیان معرفی می‌کند، ظهور، و زمانی که لشگریان به اندازه کافی جمع شده و مقدمات جنگ با دشمنان خدا فراهم گردد، خروج خواهد بود. به عبارت دیگر، ظهور، زمان آشکار شدن حضرت و خروج، هنگام شروع جنگ و قیام مسلحانه می‌باشد[۲].

پرسش مستقیم


بخش نخست: فلسفه انتظار فصل اول: چیستی انتظار

فصل دوم: ضرورت انتظار (وجوب انتظار)

فصل سوم: چرایی انتظار

فصل چهارم: انتظار در ادیان و ملل

بخش دوم: ابعاد و آثار انتظار فصل اول: ابعاد انتظار

فصل دوم: آثار و کارکردهای انتظار (فواید و برکات انتظار)

بخش سوم: لوازم انتظار (وظایف منتظران راستین)

بخش چهارم: آسیب‌های انتظار

بخش پنجم: سرانجام انتظار

منابع

پانویس

  1. " فَإِذَا اجْتَمَعَتْ‏ لَهُ‏ هَذِهِ‏ الْعِدَّةُ مِنْ‏ أَهْلِ‏ الْإِخْلَاصِ‏ أَظْهَرَ اللَّهُ‏ أَمْرَهُ‏ فَإِذَا كَمَلَ‏ لَهُ‏ الْعَقْدُ وَ هُوَ عَشَرَةُ آلَافِ‏ رَجُلٍ‏ خَرَجَ‏ بِإِذْنِ‏ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۷، ح۲.
  2. یوسفیان، مهدی، رخدادهای ظهور، ص ۱۲ - ۱۳.