مدینة النبی در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
==[[مدینه]] در موعودنامه== | == [[مدینه]] در موعودنامه == | ||
* [[شهر]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} است. [[حضرت مهدی]]{{ع}} پس از [[تدبیر امور]] و تنظیم [[شؤون]] [[مردم]]، و [[گزینش]] فرد کارا و پرواپیشهای برای [[اداره]] آن منطقه، [[مکه]] را به سوی [[مدینه]] ترک میکند. اما پس از [[خروج]] آن [[حضرت]] از [[مکه]]، برخی جنایتکاران میشورند و [[برگزیده]] او برای [[اداره]] امور را به [[قتل]] میرسانند. خبر این جنایت هولناک در میان راه به آن گرامی میرسد و به [[مکه]] باز میگردد و این گروه [[شورش]] را [[سرکوب]] نموده و ریشه [[آشوب]] را از بین برمیکند و با [[نصب]] شخصیت دیگری برای [[اداره]] امور، به سوی [[مدینه]] حرکت مینماید. در [[مدینه]] به کارهایی دست میزند. از جمله این [[کارها]] این است که برخی قبرها را میشکافد و جسدها را خارج میکند و به [[آتش]] میکشد. از [[روایات]] چنین استفاده میشود که آن [[حضرت]] از [[مدینه منوره]] به سوی [[عراق]] حرکت میکند و از کنار رشتهکوههای "شمر" و "حائل" و "رفحاء" میگذرد و آنگاه به [[نجف]] میرسد<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۶۷۰.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۳۱.</ref>. | * [[شهر]] [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} است. [[حضرت مهدی]] {{ع}} پس از [[تدبیر امور]] و تنظیم [[شؤون]] [[مردم]]، و [[گزینش]] فرد کارا و پرواپیشهای برای [[اداره]] آن منطقه، [[مکه]] را به سوی [[مدینه]] ترک میکند. اما پس از [[خروج]] آن [[حضرت]] از [[مکه]]، برخی جنایتکاران میشورند و [[برگزیده]] او برای [[اداره]] امور را به [[قتل]] میرسانند. خبر این جنایت هولناک در میان راه به آن گرامی میرسد و به [[مکه]] باز میگردد و این گروه [[شورش]] را [[سرکوب]] نموده و ریشه [[آشوب]] را از بین برمیکند و با [[نصب]] شخصیت دیگری برای [[اداره]] امور، به سوی [[مدینه]] حرکت مینماید. در [[مدینه]] به کارهایی دست میزند. از جمله این [[کارها]] این است که برخی قبرها را میشکافد و جسدها را خارج میکند و به [[آتش]] میکشد. از [[روایات]] چنین استفاده میشود که آن [[حضرت]] از [[مدینه منوره]] به سوی [[عراق]] حرکت میکند و از کنار رشتهکوههای "شمر" و "حائل" و "رفحاء" میگذرد و آنگاه به [[نجف]] میرسد<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۶۷۰.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۳۱.</ref>. | ||
==مدینه در فرهنگنامه آخرالزمان== | == مدینه در فرهنگنامه آخرالزمان == | ||
*آخرین [[شهر]] از شهرهای [[مسلمانان]] که خراب خواهد شد، [[شهر]] [[مدینه]] خواهد بود<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۴، کنز العمال: ج ۱۴، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۴۱.</ref>. | * آخرین [[شهر]] از شهرهای [[مسلمانان]] که خراب خواهد شد، [[شهر]] [[مدینه]] خواهد بود<ref>سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۴، کنز العمال: ج ۱۴، ص ۲۲۴.</ref><ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۵۴۱.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۹
مدینه در موعودنامه
- شهر رسول خدا (ص) است. حضرت مهدی (ع) پس از تدبیر امور و تنظیم شؤون مردم، و گزینش فرد کارا و پرواپیشهای برای اداره آن منطقه، مکه را به سوی مدینه ترک میکند. اما پس از خروج آن حضرت از مکه، برخی جنایتکاران میشورند و برگزیده او برای اداره امور را به قتل میرسانند. خبر این جنایت هولناک در میان راه به آن گرامی میرسد و به مکه باز میگردد و این گروه شورش را سرکوب نموده و ریشه آشوب را از بین برمیکند و با نصب شخصیت دیگری برای اداره امور، به سوی مدینه حرکت مینماید. در مدینه به کارهایی دست میزند. از جمله این کارها این است که برخی قبرها را میشکافد و جسدها را خارج میکند و به آتش میکشد. از روایات چنین استفاده میشود که آن حضرت از مدینه منوره به سوی عراق حرکت میکند و از کنار رشتهکوههای "شمر" و "حائل" و "رفحاء" میگذرد و آنگاه به نجف میرسد[۱][۲].
مدینه در فرهنگنامه آخرالزمان
منابع
پانویس
- ↑ قزوینی، سید محمد کاظم، امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور، ص ۶۷۰.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۳۱.
- ↑ سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۱۴، کنز العمال: ج ۱۴، ص ۲۲۴.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص ۵۴۱.