عکاظ: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

عکاظ (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۸

۲٬۷۹۹ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۳

جز

جایگزینی متن - '، -' به ' -'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش

@@ خط ۲۵: / خط ۲۵: @@
 == [[دین]] و تأثیر آن در این بازار ==
-بازارها در شبه [[جزیره عربستان]]، در واقع اماکنی [[عبادی]] بودند که به علت [[شأن]] [[حرم]] [[مکه]]، از تقدس و [[احترام]] بسیاری برخوردار بودند<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۲، ص۳۸۲.</ref>. بازارها، جزئی از [[حرم]]، به شمار می‌آمدند؛ به گونه‌ای که بازاری مثل عکاظ، از موسم‌های [[حجاز]] بود<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. در نظر اکثر [[حجاج]]، موسم مترادف کلمه "[[مناسک]]" بود<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۲، ص۳۸۲.</ref>؛ از این رو [[قبایل]] [[قریش]] و دیگر [[قبایل]]، همواره بر این امر تأکید می‌ورزیدند که در بازارهای عکاظ، مجنه و ذی‌المجاز فقط با [[لباس]] [[احرام]]، شرکت کنید<ref>محمد بن عبد الله ازرقی، اخبار مکه، ج۱، ص۱۵۴.</ref>. به علت همین [[قداست]]، [[جان]] و [[مال]] [[مردم]] از آغاز موسم تا پایان بازار، در [[امان]] بود و هیچ خونی ریخته نمی‌شد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۱، ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>. در عکاظ، صخره‌هایی به عنوان انصاب و [[حرم]] بود که [[مردم]]، گرد آن، [[طواف]] و [[حج]] انجام می‌دادند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۴۲؛ محمود شکری آلوسی، بلوغ الإرب فی معرفة احوال العرب، ج۱، ص۲۶۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[عکاظ (مقاله)|عکاظ]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>.
+بازارها در [[شبه جزیره عربستان]]، در واقع اماکنی [[عبادی]] بودند که به علت [[شأن]] [[حرم]] [[مکه]]، از تقدس و [[احترام]] بسیاری برخوردار بودند<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۲، ص۳۸۲.</ref>. بازارها، جزئی از [[حرم]]، به شمار می‌آمدند؛ به گونه‌ای که بازاری مثل عکاظ، از موسم‌های [[حجاز]] بود<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون، ج۲، ص۳۷۰.</ref>. در نظر اکثر [[حجاج]]، موسم مترادف کلمه "[[مناسک]]" بود<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۲، ص۳۸۲.</ref>؛ از این رو [[قبایل]] [[قریش]] و دیگر [[قبایل]]، همواره بر این امر تأکید می‌ورزیدند که در بازارهای عکاظ، مجنه و ذی‌المجاز فقط با [[لباس]] [[احرام]]، شرکت کنید<ref>محمد بن عبد الله ازرقی، اخبار مکه، ج۱، ص۱۵۴.</ref>. به علت همین [[قداست]]، [[جان]] و [[مال]] [[مردم]] از آغاز موسم تا پایان بازار، در [[امان]] بود و هیچ خونی ریخته نمی‌شد<ref>احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۱، ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>. در عکاظ، صخره‌هایی به عنوان انصاب و [[حرم]] بود که [[مردم]]، گرد آن، [[طواف]] و [[حج]] انجام می‌دادند<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۴۲؛ محمود شکری آلوسی، بلوغ الإرب فی معرفة احوال العرب، ج۱، ص۲۶۷.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[عکاظ (مقاله)|عکاظ]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>.
 == از لحاظ [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] ==
@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 == پایان کار عکاظ ==
 گزند حوادث در [[جاهلیت]]، بارها بازار معروف [[عرب]] را به تعطیلی می‌کشاند<ref>زمان وقوع جنگ‌های فجار و نیز زمانی که هشام بن مغیره، از بزرگان قریش، در مکه وفات کرد و باعث تعطیلی سه ساله عکاظ گردید (ازرقی، محمد بن عبد الله؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۵۳)، از جمله سال‌هایی بود که عکاظ بر پا نشد. همچنین احمد بن یحیی بلاذری، الانساب الاشراف، ج۱۰، ص۱۷۲.</ref>؛ اما اندکی بعد، دوباره برپا می‌شد تا اینکه [[اسلام]] [[ظهور]] کرد. به [[روایت]] [[بخاری]]، در ابتدا [[مسلمانان]] از [[بیم]] [[گناه]]، از شرکت در بازارهای [[جاهلی]] [[کراهت]] داشتند تا اینکه [[آیه]] ۱۹۸ [[سوره بقره]] نازل شد و آنان اجازه یافتند که در موسم [[حج]] در بازارها به [[داد و ستد]] بپردازند؛ از این رو بسیاری از بازارهای [[جاهلی]] تا سال‌ها پس از [[ظهور اسلام]]، فعال بودند<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۱، ص۱۱۶.</ref>. [[بازار]] عکاظ نیز تا اواخر دوران [[اموی]] برپا و رایج بود تا اینکه در سال ۱۲۹ [[هجری]] در پی [[قیام]] حروریان به [[رهبری]] [[مختار بن عوف ازدی]] در [[مکه]]، [[مردم]] از [[فتنه]] و [[غارت]] او ترسیدند. از آن سال به بعد، این بازار، تعطیل شد<ref>محمد بن عبد الله ازرقی، اخبار مکه، ج۱، ص۱۵۳.</ref> و جای خود را به بازار "مِربَد" در [[بصره]] داد<ref>دائرة المعارف الاسلامیه، ج۱۱، ص۱۱۶.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[عکاظ (مقاله)|عکاظ]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص۱۰۱.</ref>.
+==عُکاظ==
+از معروف‌ترین بازارهای اعراب است در [[جاهلیت]]. [[قبایل عرب]] در هر سال در آن [[اجتماع]] می‌‌کردند و در آن به [[مفاخره]] می‌‌پرداختند و شعرایشان در آن جمع شده به عرضه بهترین آثار ادبی خود می‌‌پرداختند. برخی در تحدید این بازار و بیان موقعیت دقیق آن، [[عکاظ]] را دره‌ای گفتند که بین آن تا [[طائف]] یک شب راه، و تا [[مکه]]، سه شب راه فاصله داشت. موقعیت این بازار را «[[واقدی]]»، بین [[نخله]] و طائف و ذوالمجاز – نزدیکی [[عرفه]] - و مجنّه در [[مر الظهران]] دانسته است. گفته شده که [[عرب]] در [[ماه شوال]] در این بازار مقیم می‌‌شد و سپس به «بازار مجنّه» می‌‌رفت و پس از سپری کردن بیست [[روز]] از ماه [[ذی القعده]]، به «بازار [[ذی المجاز]]» منتقل می‌‌شد و در آن به سر می‌‌برد تا ایام [[حج]] فرا می‌‌رسید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۴۲.</ref> همچنین برخی از متأخرین، در مورد موقعیت جغرافیایی این مکان - که امروزه در ضلع شمال شرقی قصبه «الحویه» قرار دارد - بر این اعتقادند که می‌‌توان بر این احتمال تکیه کرد که این بازار در شمال شرقی طائف در حدود سی و پنج کیلومتری پایین «[[وادی]] شرب» و در پایین «وادی [[العرج]]» قرار داشته است. ایشان در ادامه بر این نکته تأکید دارند که «با وجود آنکه مکان‌های مرتبط با این بازار مانند العبلاء، شرب، الحُرَیره و غیره، هنوز هم اماکنی مشهور و شناخته شده در این محدوده جغرافیایی هستند، با این حال، تعیین محدوده دقیق عکاظ در یک نقطه خاص دشوار است».<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۱۵.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
 # [[پرونده:42439.jpg|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[عکاظ (مقاله)|عکاظ]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲''']]
+# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
 {{پایان منابع}}
 == پانویس ==
 {{پانویس}}