بنی مصلق بن سعد: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ازد | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== ==نسب بنی مصطلق== این طایفه -که از افرادش در منابع با نسبت «المصطلقی» یاد میشود-<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۲۲۰؛ سمعانی بر خلاف دیگر نسب...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==[[نسب]] [[بنی مصطلق]]== | ==[[نسب]] [[بنی مصطلق]]== | ||
این [[طایفه]] -که از افرادش در منابع با نسبت «المصطلقی» یاد میشود-<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۲۲۰؛ سمعانی بر خلاف دیگر نسبشناسان، از [[سعد بن عمرو]] –پدر [[جذیمة بن سعد]]- به عنوان «مصطلق» یاد کرده، نسبت «المصطلقی» را نسبتی برای فرزندان او عنوان کرده است. (سمعانی، الأنساب، ج۱۲، ص۲۹۱.)</ref>، از [[اعراب قحطانی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵؛ عمر رضا کحّاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۰۴؛ زرکلی، الاعلام، ج۷، ص۲۴۷. برخی علما، آنان را در شمار طوایف مضری (از قبایل عدنانی) و از فرزندان سعد بن عمرو بن عامر بن قُمعَة بن الیاس بن مضر بن نِزِار بن مَعدِ بن عَدنان گفتهاند. (ابنحزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۳۹)</ref> و از شاخههای [[قبیله]] بزرگ [[خزاعه]] و [[ازد]] هستند که نسب از جذیمة (مصطلق) بن سعد بن عمرو بن ربیعة بن حارثة بن عمرو بن عامر بن حارثة بن إمریءالقیس بن ثَعلبة بن مازن بن ازد میبرند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.</ref>. مُصطَلِق از باب «مفتعل» و مشتق از واژه «الصلق»، به معنای «قوت صوت» است<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.</ref>؛ و چون جذیمة بن سعد، برخوردار از [[صدای زیبا]] بود، به سبب صدای خوب و بلندش، او را «مصطلق»<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.</ref>، و از [[نسل]] او با عنوان «[[بنی المصطلق]]» و گاه به اختصار «بَلمصطلق» یاد کردهاند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۸.</ref>. وی فرزندانی به نامهای مالک، قیس و مازن داشت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.</ref> که همراه با دیگر فرزندانشان، طایفه معروف «بنی المصطلق» را بنیان نهادند.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | این [[طایفه]] -که از افرادش در منابع با نسبت «المصطلقی» یاد میشود-<ref>ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۲۲۰؛ سمعانی بر خلاف دیگر نسبشناسان، از [[سعد بن عمرو]] –پدر [[جذیمة بن سعد]]- به عنوان «مصطلق» یاد کرده، نسبت «المصطلقی» را نسبتی برای فرزندان او عنوان کرده است. (سمعانی، الأنساب، ج۱۲، ص۲۹۱.)</ref>، از [[اعراب قحطانی]]<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵؛ عمر رضا کحّاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۰۴؛ زرکلی، الاعلام، ج۷، ص۲۴۷. برخی علما، آنان را در شمار طوایف مضری (از قبایل عدنانی) و از فرزندان سعد بن عمرو بن عامر بن قُمعَة بن الیاس بن مضر بن نِزِار بن مَعدِ بن عَدنان گفتهاند. (ابنحزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۳۹)</ref> و از شاخههای [[قبیله]] بزرگ [[خزاعه]] و [[ازد]] هستند که نسب از جذیمة (مصطلق) بن سعد بن عمرو بن ربیعة بن حارثة بن عمرو بن عامر بن حارثة بن إمریءالقیس بن ثَعلبة بن مازن بن ازد میبرند<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.</ref>. مُصطَلِق از باب «مفتعل» و مشتق از واژه «الصلق»، به معنای «قوت صوت» است<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.</ref>؛ و چون جذیمة بن سعد، برخوردار از [[صدای زیبا]] بود، به سبب صدای خوب و بلندش، او را «مصطلق»<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.</ref>، و از [[نسل]] او با عنوان «[[بنی المصطلق]]» و گاه به اختصار «بَلمصطلق» یاد کردهاند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۸.</ref>. وی فرزندانی به نامهای مالک، قیس و مازن داشت<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.</ref> که همراه با دیگر فرزندانشان، طایفه معروف «بنی المصطلق» را بنیان نهادند.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
نسخهٔ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹
نسب بنی مصطلق
این طایفه -که از افرادش در منابع با نسبت «المصطلقی» یاد میشود-[۱]، از اعراب قحطانی[۲] و از شاخههای قبیله بزرگ خزاعه و ازد هستند که نسب از جذیمة (مصطلق) بن سعد بن عمرو بن ربیعة بن حارثة بن عمرو بن عامر بن حارثة بن إمریءالقیس بن ثَعلبة بن مازن بن ازد میبرند[۳]. مُصطَلِق از باب «مفتعل» و مشتق از واژه «الصلق»، به معنای «قوت صوت» است[۴]؛ و چون جذیمة بن سعد، برخوردار از صدای زیبا بود، به سبب صدای خوب و بلندش، او را «مصطلق»[۵]، و از نسل او با عنوان «بنی المصطلق» و گاه به اختصار «بَلمصطلق» یاد کردهاند[۶]. وی فرزندانی به نامهای مالک، قیس و مازن داشت[۷] که همراه با دیگر فرزندانشان، طایفه معروف «بنی المصطلق» را بنیان نهادند.[۸]
منازل و مساکن این قوم
این طایفه در حجاز[۹] و در مناطق میانی مکه و مدینه سکونت داشتند[۱۰]. دیارشان «راحَة فرُوع»[۱۱] و «عُسْفان»[۱۲]، و از آبهایشان میتوان به «الشُهده»[۱۳] و «مُرَیسیع»[۱۴] -در ناحیه قُدَید در نزدیکی مکه[۱۵]- اشاره کرد. کوفه[۱۶] و نیز اطراف حرّه بنی عضیده -از پایین خانه عمر بن عبدالعزیز در این حره تا خانهای که بدان دار الخزازین گفته میشد- هم، از دیگر منازل بنی مصطلق به شمار رفتهاند که در آن، جمعی از ایشان، همراه با بنی اعمام خود بنی کعب بن عمرو سکونت داشتند[۱۷].[۱۸]
منابع
حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت
پانویس
- ↑ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۲۲۰؛ سمعانی بر خلاف دیگر نسبشناسان، از سعد بن عمرو –پدر جذیمة بن سعد- به عنوان «مصطلق» یاد کرده، نسبت «المصطلقی» را نسبتی برای فرزندان او عنوان کرده است. (سمعانی، الأنساب، ج۱۲، ص۲۹۱.)
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵؛ عمر رضا کحّاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۰۴؛ زرکلی، الاعلام، ج۷، ص۲۴۷. برخی علما، آنان را در شمار طوایف مضری (از قبایل عدنانی) و از فرزندان سعد بن عمرو بن عامر بن قُمعَة بن الیاس بن مضر بن نِزِار بن مَعدِ بن عَدنان گفتهاند. (ابنحزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۳۹)
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.
- ↑ ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.
- ↑ ابن درید، الاشتقاق، ص۴۷۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱؛ عوتبی صحاری، الأنساب، ج۲، ص۵۹۸.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۴۸.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۴۵۵.
- ↑ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.
- ↑ بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۴۸۵.
- ↑ جواد علی، المفصل فی تاریخ العرب قبل الإسلام، ج۷، ص۳۷۷.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۱۲؛ عمر رضا کحّاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۰۴.
- ↑ بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۴۲. نیز ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۱۲۱-۱۲۲.
- ↑ عمر رضا کحّاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۰۴؛ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۴۸۵.
- ↑ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۲۲۰.
- ↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۳۱۳.
- ↑ ر.ک: ابن حبان، تاریخ الصحابه، ص۱۷۷؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۳، ص۴۰۱.
- ↑ نمیری، تاریخ المدینة المنوره، ج۱، ص۲۶۸.
- ↑ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت.