علی بن اسباط کندی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵: خط ۵:


[[ابن اسباط]] عالم به [[علم]] قرائت و [[فطحی‌مذهب]] بود<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> و در اینکه آیا از مذهب و [[عقیده]] خود برگشت یا خیر، [[اختلاف]] است: برخی گفته‌اند که [[علی بن مهزیار]] رساله‌ای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به [[حق]] [[دعوت]] کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از [[دنیا]] رفت.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۶۲.</ref> برخی دیگر می‌‌گویند که بین او و علی بن مهزیار نامه‌هایی درباره مذهبش رد و بدل شد تا اینکه به [[خدمت]] امام جواد {{ع}} مشرف شدند و در آنجا وی از عقیده خود برگشت.<ref>رجال النجاشی ۲/۷۳.</ref> به هر حال وی [[شیعه]] مذهب<ref>هدیة العارفین.</ref> و به تصریح رجال‌نویسان از صادق‌ترین و موثق‌ترین افراد به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> وی تا سال ۲۳۰ه‍ در قید [[حیات]] بود.<ref>الذریعه ۸/۲۳۷.</ref> تألیفات وی عبارت‌اند از: تفسیر القرآن، کتاب الدلائل، کتاب النوادر، کتاب المزار <ref>هدیة العارفین ۱/۶۷۳.</ref> جامع روایات و اصل <ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۵۵۲.</ref>
[[ابن اسباط]] عالم به [[علم]] قرائت و [[فطحی‌مذهب]] بود<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> و در اینکه آیا از مذهب و [[عقیده]] خود برگشت یا خیر، [[اختلاف]] است: برخی گفته‌اند که [[علی بن مهزیار]] رساله‌ای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به [[حق]] [[دعوت]] کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از [[دنیا]] رفت.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۶۲.</ref> برخی دیگر می‌‌گویند که بین او و علی بن مهزیار نامه‌هایی درباره مذهبش رد و بدل شد تا اینکه به [[خدمت]] امام جواد {{ع}} مشرف شدند و در آنجا وی از عقیده خود برگشت.<ref>رجال النجاشی ۲/۷۳.</ref> به هر حال وی [[شیعه]] مذهب<ref>هدیة العارفین.</ref> و به تصریح رجال‌نویسان از صادق‌ترین و موثق‌ترین افراد به شمار می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود ۴۸۱.</ref> وی تا سال ۲۳۰ه‍ در قید [[حیات]] بود.<ref>الذریعه ۸/۲۳۷.</ref> تألیفات وی عبارت‌اند از: تفسیر القرآن، کتاب الدلائل، کتاب النوادر، کتاب المزار <ref>هدیة العارفین ۱/۶۷۳.</ref> جامع روایات و اصل <ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۵۵۲.</ref>
==علی بن اسباط==
وی [[علی بن اسباط بن سالم کندی کوفی]] معروف به‌ «[[بیاع الزطی]]» بود.
کشی می‌نویسد: او (علی بن اسباط) [[فطحی مذهب]] بود و [[علی بن مهزیار]] در رساله‌ای که در رد [[افکار]] او نوشت، او را نقض کرد.
[[نجاشی]] می‌نویسد: او فطحی مذهب بود. میان وی و علی بن مهزیار درباره [[مذهب]] او نامه‌هایی نوشته شد که آن دو در نهایت به [[اب]] و جعفر ثانی{{ع}} [[رجوع]] کردند و پس از روشن شدن [[حقیقت]] برای [[علی بن اسباط]] او از [[اعتقاد]] خویش دست برداشت. پیش از آنکه از اعتقاد خویش دست بردارد از [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] می‌کرد. وی [[ثقه]] و موثقترین و راست‌گفتارترین [[مردم]] بود. من روایت او را درست دانسته، بر آن [[اعتماد]] دارم. یکی از اصول چهارصدگانه و روایاتی از اوست<ref>جامع الرواة، ج۱، ص۵۵۴.</ref>.
کتاب‌های زیر از آثار اوست:
#کتاب الدلائل؛
#کتاب التفسیر؛
#کتاب المزار؛
#کتاب نوادر مشهور<ref>رجال نجاشی، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۲۷۵.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
خط ۲۰: خط ۳۰:
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
# [[پرونده:151925.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۱۱''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۶

مقدمه

ابوالحسن علی بن اسباط بن سالم کوفی بیّاع الزطی کندی؛ اهل کوفه[۱] و از اصحاب امام رضا و امام جواد (ع) بود.[۲] از امام رضا (ع)[۳] و نیز از محدثانی چون جمیل بن دّراج، حسین بن زراره و محمد بن سنان روایت کرد[۴] و افرادی مانند موسی بن جعفر بغدادی و محمد بن حسین بن ابی الخطاب از او روایت نمودند.[۵]

ابن اسباط عالم به علم قرائت و فطحی‌مذهب بود[۶] و در اینکه آیا از مذهب و عقیده خود برگشت یا خیر، اختلاف است: برخی گفته‌اند که علی بن مهزیار رساله‌ای در ردّ مذهب وی نوشت و او را به حق دعوت کرد، ولی مؤثر نیفتاد و او بر همان عقیده از دنیا رفت.[۷] برخی دیگر می‌‌گویند که بین او و علی بن مهزیار نامه‌هایی درباره مذهبش رد و بدل شد تا اینکه به خدمت امام جواد (ع) مشرف شدند و در آنجا وی از عقیده خود برگشت.[۸] به هر حال وی شیعه مذهب[۹] و به تصریح رجال‌نویسان از صادق‌ترین و موثق‌ترین افراد به شمار می‌‌رفت.[۱۰] وی تا سال ۲۳۰ه‍ در قید حیات بود.[۱۱] تألیفات وی عبارت‌اند از: تفسیر القرآن، کتاب الدلائل، کتاب النوادر، کتاب المزار [۱۲] جامع روایات و اصل [۱۳].[۱۴]

علی بن اسباط

وی علی بن اسباط بن سالم کندی کوفی معروف به‌ «بیاع الزطی» بود. کشی می‌نویسد: او (علی بن اسباط) فطحی مذهب بود و علی بن مهزیار در رساله‌ای که در رد افکار او نوشت، او را نقض کرد. نجاشی می‌نویسد: او فطحی مذهب بود. میان وی و علی بن مهزیار درباره مذهب او نامه‌هایی نوشته شد که آن دو در نهایت به اب و جعفر ثانی(ع) رجوع کردند و پس از روشن شدن حقیقت برای علی بن اسباط او از اعتقاد خویش دست برداشت. پیش از آنکه از اعتقاد خویش دست بردارد از امام رضا(ع) روایت می‌کرد. وی ثقه و موثقترین و راست‌گفتارترین مردم بود. من روایت او را درست دانسته، بر آن اعتماد دارم. یکی از اصول چهارصدگانه و روایاتی از اوست[۱۵]. کتاب‌های زیر از آثار اوست:

  1. کتاب الدلائل؛
  2. کتاب التفسیر؛
  3. کتاب المزار؛
  4. کتاب نوادر مشهور[۱۶].[۱۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال الطوسی ۳۸۲.
  2. رجال البرقی ۵۵.
  3. رجال النجاشی ۲/۷۳.
  4. اختیار معرفة الرجال ۱۴۱ و ۲۳۸.
  5. الفهرست (طوسی) ۹۰.
  6. رجال ابن داود ۴۸۱.
  7. اختیار معرفة الرجال ۵۶۲.
  8. رجال النجاشی ۲/۷۳.
  9. هدیة العارفین.
  10. رجال ابن داود ۴۸۱.
  11. الذریعه ۸/۲۳۷.
  12. هدیة العارفین ۱/۶۷۳.
  13. معالم العلماء ۶۳.
  14. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۵۵۲.
  15. جامع الرواة، ج۱، ص۵۵۴.
  16. رجال نجاشی، ص۱۹۰.
  17. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۱، ص ۲۷۵.