اصحاب امام جواد: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۲۳: خط ۲۳:
== حسن بن سعید اهوازی‌ ==
== حسن بن سعید اهوازی‌ ==
{{اصلی|حسن بن سعید اهوازی‌}}
{{اصلی|حسن بن سعید اهوازی‌}}
حسن، [[برادر]] حسین بن سعید و از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} و امام جواد{{ع}} بود<ref>حیاة الامام محمد الجواد{{ع}}، ص۳۹- ۱۴۱.</ref>. هردو برادر در [[حرکت]] [[سیاسی]] و علمی امام رضا{{ع}} و امام جواد{{ع}} و نیز در عرصه تصنیف و تألیف شرکت داشتند و نقش قابل توجهی در [[هدایت]] برخی افراد ایفا کردند.
حسن، [[برادر]] حسین بن سعید و از [[اصحاب امام رضا]]{{ع}} و امام جواد{{ع}} بود<ref>حیاة الامام محمد الجواد{{ع}}، ص۳۹- ۱۴۱.</ref>. هردو برادر در حرکت [[سیاسی]] و علمی امام رضا{{ع}} و امام جواد{{ع}} و نیز در عرصه تصنیف و تألیف شرکت داشتند و نقش قابل توجهی در [[هدایت]] برخی افراد ایفا کردند.
[[اسحاق بن ابراهیم حضینی]]، و پس از او [[علی بن الریان]] به واسطه [[حسن بن سعید اهوازی]] به [[حضور امام]] [[رضا]]{{ع}} رسیدند و همو وسیله آشنایی آنان با مدرسه [[اهل بیت]]{{عم}} بود. از وی [[حدیث]] شنیدند و هم به نام‌ او شناخته شدند.


حسن بن سعید همچنین [[عبدالله بن محمد حضینی]] و دیگران را با مدرسه اهل بیت{{عم}} آشنا کرد که بعدها منشأ خدمات شدند و کتاب‌های زیادی تألیف و تصنیف کردند. گفته می‌شود که حسن بن سعید پنجاه کتاب تصنیف کرد<ref>رجال کشی (چاپ مشهد)، ص۵۵۲.</ref>.
[[شیخ الطائفه]]، [[محمد بن حسن طوسی]] هنگامی که به [[حسین بن سعید اهوازی]] می‌رسد درباره‌اش می‌گوید: او «ثقه» است و از امام‌ رضا، [[ابو جعفر ثانی]] و ابو الحسن ثالث{{ع}} حدیث روایت کرده است. او از [[مردم کوفه]] بود و همراه برادرش حسن به [[اهواز]] کوچ کرد، سپس به [[قم]] رفت. در آنجا بر حسن‌ بن [[ابان]] وارد شد و در همان سامان درگذشت<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۲۶۵.</ref>.
 
[[شیخ الطائفه]]، [[محمد بن حسن طوسی]] هنگامی که به [[حسین بن سعید اهوازی]] می‌رسد درباره‌اش می‌گوید: او «ثقه» است و از امام‌ رضا، [[ابو جعفر ثانی]] و ابو الحسن ثالث{{ع}} حدیث روایت کرده است. او از [[مردم کوفه]] بود و همراه برادرش حسن به [[اهواز]] کوچ کرد، سپس به [[قم]] رفت. در آنجا بر حسن‌ بن [[ابان]] وارد شد و در همان سامان درگذشت.
 
[[حسین بن سعید اهوازی]] سی کتاب به شرح زیر نوشت:
#کتاب الوضوء؛
#کتاب الصلاة؛
#کتاب الصوم؛
#کتاب الزکاة؛
#کتاب الحج؛
#کتاب النکاح و الطلاق؛
#کتاب الوصایا؛
# کتاب الفرائض؛
#کتاب التجارات؛
#کتاب الإجارات؛
#کتاب الشهادات؛
#کتاب المناقب؛
#کتاب الأیمان و النذور و الکفارات؛
#کتاب البشارات؛
#کتاب الحدود و الدیات؛
# کتاب الزهد؛
#کتاب الأشربة؛
#کتاب المکاسب؛
#کتاب التقیة؛
#کتاب الخمس؛
#کتاب المروة و التجمل؛
#کتاب الصید و الذباحة؛
#کتاب المثالب؛
#کتاب التفسیر؛
#کتاب المؤمن؛
#کتاب الملاحم؛
#کتاب المزار؛
#کتاب الرد علی الغالیة؛
#کتاب الدعاء؛
#کتاب العتق و التدبیر<ref>شیخ طوسی، الفهرست، ص۵۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۱، ص ۲۶۵.</ref>


==[[محمد بن اسماعیل بن بزیع کوفی]]==
==[[محمد بن اسماعیل بن بزیع کوفی]]==

نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۳

مقدمه

جمع زیادی از عالمان و راویان گرد وجود امام جواد(ع) جمع شده، از چشمه جوشان دانش او که از جدش رسول خدا(ص) به ارث برده بود بهره می‌گرفتند. آنان احادیث، گفته و نکته‌های بدیع و حکیمانه آن حضرت را تدوین می‌کردند و میراث ارجمند و گرانسنگی که از اندوخته‌های پربها و کم‌نظیر اندیشه اسلامی در دست داریم به لطف زحمات آن بزرگان فراهم آمده است. آن بزرگان با الهام گرفتن از اعتقادات دینی خود مبنی بر حفاظت از احادیث امامان معصوم به تدوین آن پرداختند و با اقدام خود تراث علمی اهل بیت(ع) را از گزند حوادث روزگار و تطاول دست بدخواهان و منحرفان ایمنی بخشیدند.

تلاش بی‌دریغ آنان این فرصت را برای فقیهان شیعه فراهم آورد تا با مراجعه به این میراث سترگ علمی، احکام شرعی را به دست آورند. اگر این میراث در دسترس نبود بی‌تردید مدرسه اهل بیت(ع) از فقهی این‌چنین پویا و سترگ ـ که اندیشمندان و حقوقدانان مسلمان و غیر مسلمان به اصالت و ژرفناک بودن آن اعتراف دارند ـ خبری نبود.

در روزگاری که حاکمان ستمگر عباسی و اموی امامان معصوم(ع) را تحت شدیدترین محدودیت‌ها قرار می‌دادند و ارتباط با آنان را منع می‌کردند تا امت اسلامی را از دنباله‌روی آنان و پیروی از ایشان بازدارند، پای‌بندی یاران امامان(ع) که در آن دوره‌های سخت، با امامان رابطه داشته و در تدوین احادیث آن بزرگان می‌کوشیدند، شایسته قدردانی و افتخار است.

این عالمان و راویان که از یاران امامان بودند، آن‌چنان زیر فشار قدرت حاکم قرار داشتند که نمی‌توانستند به طور صریح از امامی نام ببرند که از وی حدیثی یا مطلبی داشتند، با اشاره و بیان برخی اوصاف آن امام، او را معرفی کرده، حدیث یا مطلب خود را از او بازمی‌گفتند. از آن‌رو این پنهان‌کاری صورت می‌گرفت که زندان و مرگ در انتظار کسانی بود که از امامان مطلبی نقل می‌کردند.

از آنجا که امام جواد(ع) نیز در محاصره جاسوسان دستگاه خلافت قرار داشت، از اصحاب خود خواست تا در عرصه‌هایی که خود به دلایل امنیتی توان فعالیت در آنها را ندارد، به فعالیت بپردازند. بنابراین، عرصه‌های اصلی فعالیت‌های اصحاب امام جواد(ع) نمایانگر فعالیت‌های آن حضرت بود؛ زیرا آنان تنها با پیروی از آن حضرت و به کار بستن رهنمودهایش اقدام کرده، کاری خودسرانه انجام نمی‌دادند. از آن‌رو در اینجا به اصحاب امام جواد(ع) پرداخته‌ایم که فعالیت‌های علمی و فکری آنان، از گرایش‌ها و فعالیت طلایه‌داران بیداردل روزگار تحت رهبری امام جواد(ع) خبر می‌دهد. در اینجا فعالیت‌های علمی تنی چند از این اصحاب روایتگر را که به تمام معنا و بدون اغراق گستردگی فعالیت‌های مدرسه علمی امام جواد(ع) را به نمایش گذارده‌اند، بررسی می‌کنیم[۱]:

حسین بن سعید اهوازی‌

حسین بن سعید حماد اهوازی، ثقه بود و از امام رضا(ع)، ابو جعفر(ع)، و ابو الحسن ثالث (امام هادی)(ع) روایت کرده است[۲].[۳]

حسن بن سعید اهوازی‌

حسن، برادر حسین بن سعید و از اصحاب امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بود[۴]. هردو برادر در حرکت سیاسی و علمی امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و نیز در عرصه تصنیف و تألیف شرکت داشتند و نقش قابل توجهی در هدایت برخی افراد ایفا کردند.

شیخ الطائفه، محمد بن حسن طوسی هنگامی که به حسین بن سعید اهوازی می‌رسد درباره‌اش می‌گوید: او «ثقه» است و از امام‌ رضا، ابو جعفر ثانی و ابو الحسن ثالث(ع) حدیث روایت کرده است. او از مردم کوفه بود و همراه برادرش حسن به اهواز کوچ کرد، سپس به قم رفت. در آنجا بر حسن‌ بن ابان وارد شد و در همان سامان درگذشت[۵].

محمد بن اسماعیل بن بزیع کوفی

احمد بن ابی عبدالله برقی‌

علی بن مهزیار

صفوان بن یحیی‌

عبدالله بن الصلت‌

علی بن اسباط

ابراهیم بن ابی محمود خراسانی‌

بنابر نقل کشی در رجال خود، او از راویان ثقه بود که از امام جواد(ع) روایت کرده است. وی از امام موسی کاظم(ع) و امام رضا(ع) روایت حدیث کرده است.

ابراهیم بن محمد همدانی‌

او از راویان جلیل القدر بود. از امام رضا(ع)، امام جواد(ع) و امام هادی روایت حدیث کرده است.

احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی کوفی‌

احمد، جلیل القدر بود و نزد امام رضا(ع) و امام جواد منزلتی بس والا و عظیم داشت.

احمد بن معافی‌

احمد از اصحاب امام جواد(ع) بود.

جعفر بن محمد بن یونس احول‌

جعفر از اصحاب امام رضا(ع)، امام جواد(ع) و فرزندش امام هادی بود.

حسین بن بشار مداینی‌

وی از اصحاب حضرت موسی بن جعفر(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بود.

حکم بن علیاء اسدی‌

حکم از اصحاب امام جواد(ع) بود.

حمزة بن یعلی اشعری قمی‌

ابو یعلی، حمزة بن یعلی اشعری قمی، ثقه، نیک‌نام و سرشناس بود. وی از امام رضا(ع) و امام جواد(ع) روایت حدیث کرده است.

داوود بن قاسم‌

داوود بن قاسم بن اسحاق بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب جعفری، کنیه‌اش ابو هاشم و از مردم بغداد بود. از نظر امامان(ع) ثقه، جلیل القدر و دارای منزلتی عظیم و از اصحاب امام جواد(ع) بود. داوود از امام جواد(ع)، فرزندش امام هادی(ع) و نواده‌اش امام عسکری(ع) روایت حدیث کرده است.

صالح بن محمد همدانی‌

صالح از اصحاب امام جواد(ع) و فرزندش امام هادی بود.

عبد الجبار بن مبارک نهاوندی‌

وی از اصحاب امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بود.

عبدالعظیم بن عبدالله‌

ابو القاسم، عبدالعظیم حسنی‌ بن عبدالله بن علی بن الحسن بن زید بن الحسن بن علی بن ابی طالب(ع) عابد و پرهیزگار و از خواص اصحاب امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری بود. امام هادی، فضیلت زیارت قبر او را همانند فضیلت زیارت قبر امام حسین(ع) خوانده است.

عثمان بن سعید عمری‌

ابو عمرو، عثمان بن سعید عمری، «سمّان» (روغن‌فروش) و «زیات اسدی» لقب داشت. او ثقه، جلیل القدر و از اصحاب امام جواد(ع) بود. در روزگار امام حسن عسکری می‌زیست و در شمار وکیلان آن حضرت درآمد.

علی بن جعفر عریضی

علی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین(ع) بسیار پرهیزگار بود، دانش و فضل فراوان داشت. و روایات زیادی از امامان(ع) نقل کرد. وی از اصحاب امام صادق(ع)، امام کاظم(ع)، و امام رضا(ع) و امام جواد(ع) به شمار می‌رفت.

علی بن بلال بغدادی‌

وی فقط مصاحبت امام جواد(ع) را داشت.

فضل بن شاذان‌ نیشابوری

ابو محمد، فضل بن شاذان بن خلیل ازدی نیشابوری، ثقه، ارجمند و بزرگوار، فقیه و متکلم بود. امام حسن عسکری(ع) برای او طلب رحمت نمود. وی از امام جواد(ع) حدیث روایت کرده است. نیز گفته شده است که از امام رضا(ع) حدیث روایت کرده است.

محمد بن عبد الجبار

وی ابن ابی الصهبان قمی، از اصحاب امام جواد(ع)، امام هادی(ع)، و امام حسن عسکری بوده است.

محمد بن عیسی اشعری قمی

ابو علی، محمد بن یسی بن عبدالله بن سعد بن مالک اشعری، شیخ و بزرگ قمی‌ها بود. از امام رضا(ع) روایت شنید و از امام جواد(ع) حدیث روایت کرد.

نوح بن شعیب بغدادی‌

وی فقیهی عالم، صالح و پسندیده و از اصحاب امام جواد(ع) بود.

یعقوب بن اسحاق‌ دورقی

ابو یوسف، یعقوب بن اسحاق سکیت، لغت‌شناس و از اصحاب امام جواد(ع) بود. نزد آن حضرت و نیز امام هادی(ع) گرامی و ارجمند بود. به جرم تشیع و دوستی اهل بیت(ع) به فرمان متوکل عباسی کشته شد.

یعقوب بن یزید

ابو یوسف، یعقوب بن یزید بن حماد انباری، معروف به کاتب، ثقه و راست‌گفتار بود. وی از امام جواد حدیث روایت کرد و پیش از آن حضرت از اصحاب پدرش علی بن موسی الرضا(ع) بود.

ابوالحصین حضینی‌

اصحاب امام جواد

  1. ابراهیم بن داود یعقوبی
  2. ابراهیم بن شیبه اصفهانی
  3. ابراهیم بن محمد همدانی
  4. ابراهیم بن مهرویه
  5. ابراهیم بن مهزیار
  6. ابو حصین بن حصین حضینی
  7. ابوجعفر بصری
  8. ابوخداش مهری بصری
  9. ابوسکینه کوفی
  10. احمد بن اسحاق قمی
  11. احمد بن حماد
  12. احمد بن حماد مروزی
  13. احمد بن عبدالله کوفی
  14. احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی
  15. احمد بن محمد بن بندار
  16. احمد بن محمد بن خالد
  17. احمد بن محمد بن عبید الله اشعری
  18. احمد بن محمد بن عبید قمی اشعری
  19. احمد بن محمد بن عیسی اشعری
  20. احکم بن بشار مروزی
  21. ادریس قمی
  22. اسحق بن ابراهیم حضینی
  23. ایوب بن نوح بن دراج کوفی
  24. جعفر بن داود یعقوبی
  25. جعفر بن محمد بن یونس
  26. جعفر بن محمد هاشمی صیرفی
  27. جعفر بن یحیی بن سعد احول
  28. جعفر جوهری
  29. حسن بن راشد بغدادی
  30. حسن بن سعید اهوازی
  31. حسن بن عباس بن حریش رازی
  32. حسن بن عباس بن خراش
  33. حسن بن علی بن ابی عثمان سجاده
  34. حسن بن یسار
  35. حسین بن اسد
  36. حسین بن داود یعقوبی
  37. حسین بن سعید اهوازی
  38. حسین بن سهل بن نوح
  39. حسین بن علی قمی
  40. حسین بن محمد قمی
  41. حسین بن مسلم
  42. حسین بن یسار
  43. حفص جوهری
  44. خلف بصری
  45. داود بن قاسم جعفری
  46. داود بن مهزیار
  47. زهرا ام احمد بن حسین
  48. زکریا بن آدم اشعری قمی
  49. زینب بنت محمد بن یحیی
  50. سعد بن سعید
  51. سهل بن زیاد آدمی رازی
  52. شاذان بن خلیل
  53. صالح بن ابی حماد
  54. صالح بن محمد همدانی
  55. صفوان بن یحیی بجلی بیاع سابری
  56. عباس بن عمر همدانی
  57. عبدالجبار بن مبارک نهاوندی
  58. عبدالرحمان بن ابی نجران کوفی
  59. عبدالعظیم حسنی
  60. عبدالله بن صلت ابوطالب قمی
  61. عبدالله بن محمد بن حماد رازی
  62. عبدالله بن محمد بن سهل بن داود
  63. عبدالله بن محمد حضینی
  64. عبدالله بن محمد رازی
  65. علی بن اسباط
  66. علی بن بلال بغدادی
  67. علی بن حدید بن حکیم
  68. علی بن حسان واسطی
  69. علی بن حسین بن علی بن عمر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب
  70. علی بن حکم
  71. علی بن عبدالله قمی
  72. علی بن عبدالله مداینی
  73. علی بن محمد بن علی علوی حسنی
  74. علی بن محمد قلانسی
  75. علی بن مهزیار اهوازی
  76. علی بن میسره
  77. علی بن نصر
  78. علی بن یحیی
  79. قاسم بن حسن بزنطی
  80. محمد بن ابراهیم حضینی
  81. محمد بن ابی قریش
  82. محمد بن ابی یزید رازی
  83. محمد بن اسحاق قمی
  84. محمد بن اسماعیل بن بزیع
  85. محمد بن حسن بن شمون بصری
  86. محمد بن حسن بن محبوب
  87. محمد بن حسن واسطی
  88. محمد بن حسین بن ابی خطاب کوفی
  89. محمد بن حمزه
  90. محمد بن خالد برقی
  91. محمد بن سالم بن عبدالحمید
  92. محمد بن سنان
  93. محمد بن عبدالجبار
  94. محمد بن عبدالله بن مهران
  95. محمد بن عبدالله مداینی
  96. محمد بن عبده
  97. محمد بن فرج رخجی
  98. محمد بن نصیر
  99. محمد بن ولید خزاز کرمانی
  100. محمد بن یونس بن عبدالرحمان
  101. مختار بن زیاد عبدی بصری
  102. مروک بن عبید
  103. مصدق بن صدقه
  104. معاویه بن حکیم
  105. منذر بن قابوس
  106. منصور بن عباس کوفی
  107. موسی بن داود منقری
  108. موسی بن داود یعقوبی
  109. موسی بن عبدالله بن عبدالملک بن هشام
  110. موسی بن عمر بن بزیع
  111. موسی بن قاسم بن معاویه بن وهب بجلی
  112. نوح بن شعیب بغدادی
  113. هارون بن حسن بن محبوب
  114. یزداد

منابع

پانویس

  1. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت ج۱۱، ص ۲۶۳.
  2. حیاة الامام محمد الجواد(ع)، ص۳۹- ۱۴۱.
  3. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت ج۱۱، ص ۲۶۵.
  4. حیاة الامام محمد الجواد(ع)، ص۳۹- ۱۴۱.
  5. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت، ج۱۱، ص ۲۶۵.