اسب امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۸: خط ۱۸:
}}</onlyinclude>
}}</onlyinclude>
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{ویرایش غیرنهایی}}
'''اسب امام مهدی''' به بررسی ویژگی‌های مَرکب [[امام مهدی (ع)]] پس از [[ظهور]] می‌پردازد. [[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۵.</ref>.
 
[[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۵.</ref>.


در روایتی از [[امام علی (ع)]] آمده است که پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشنده‌ای دارد، و همه درخشندگی آن را چون چراغ و ستاره می‌بینند.<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱، به نقل از [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵. </ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده‌اند که گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود می‌بینم که بر اسب تیره‌رنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیره‌کننده‌ای است<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹، به نقل از [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref>.
در روایتی از [[امام علی (ع)]] آمده است که پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشنده‌ای دارد، و همه درخشندگی آن را چون چراغ و ستاره می‌بینند.<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱، به نقل از [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵. </ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرموده‌اند که گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود می‌بینم که بر اسب تیره‌رنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیره‌کننده‌ای است<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹، به نقل از [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref>.

نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۲


متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.

امام کاظم (ع) مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است[۱].

در روایتی از امام علی (ع) آمده است که پس از ظهور و هنگام حرکت آن حضرت از نجف به سوی مسجد سهله، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشنده‌ای دارد، و همه درخشندگی آن را چون چراغ و ستاره می‌بینند.[۲]. امام صادق (ع) فرموده‌اند که گویی قائم (ع) را در پشت نجف به چشم خود می‌بینم که بر اسب تیره‌رنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیره‌کننده‌ای است[۳].

پرسش مستقیم

منابع

پانویس

  1. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۹۵.
  2. منتخب الاثر، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱، به نقل از تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص ۹۵.
  3. بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹، به نقل از تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص ۹۵.