اهمیت زیارت: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[انبیا]] و [[اهل بیت]] که [[راهنمایان]] [[حقیقی]] بشریت‌اند [[زیارت]] و [[سلام]] و [[توسل]] به آنها [[حق]] عظیمی است که هیچ کس نمی‌تواند به کنه آن برسد و از آنجا که [[شکر مخلوق]]، [[شکر]] [[خالق]] نیز است<ref>وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۳؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۴۴: {{متن حدیث| عَنِ الرِّضَا {{ع}} قَالَ: مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ}}.</ref>، پس [[تکریم]] آنها به این صورت، بر یک [[انسان]] [[متعهد]] و [[مؤمن]] [[واجب]] است.

* در [[صحف]] [[نورانی]] [[زیارات]]، به سه امر توجه داده می‌شود:

# [[باور قلبی]] و [[تصدیق]] لسانی به این که این جریان [[حق]] [[عظیم]] و بزرگی را برای آن [[اولیاء]] و [[موالیان]] والا ایجاد می‌کند. این [[حق]] به حدی [[عظیم]] است که قابل اکتناه نیست. در دعای بعد از [[نماز]] [[زیارت]] [[حضرت زهرا]] {{س}} عرض می‌شود: "بارالها [[سوگند]] به [[حق]] عظیمی که بر [[اهل بیت]] داری و کسی جز تو ژرفای آن را نمی‌داند و به [[حق]] عظیمی که در نزد تو دارند از تو خواهم... که بر [[محمد]] [[آل محمد]] [[درود]] فرستی و گشایشی در امر [[آل محمد]] و [[شیعیان]] و دوستاشان قرار دهی"<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ... وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ الْعَظِيمِ عَلَيْهِمْ الَّذِي لَا يَعْلَمُ كُنْهَهُ سِوَاكَ وَ أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مَنْ حَقُّهُ عِنْدَكَ عَظِيمٌ}}</ref>.

# طلب [[رفعت]] [[قیام]] و [[علو]] درجات برای آن [[سفیران الهی]] و پیام‌آوران [[صلح]] و [[سعادت]]. این طلب [[مغفرت]] و [[رحمت]] ضمن [[انجام وظیفه]] و [[ادای حق]] و ضمن اینکه موجب [[محبت]] و [[هدایت الهی]] نسبت به خود ما و باعث [[پوشش]] [[گناهان]] می‌شود: {{متن حدیث|وَ جَعَلَ صَلَوَاتِنَا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا}}... این [[حق]] مخصوص یک [[امام]] نیست بلکه هریک از [[ائمه]] بزرگوار مستقلاً [[حق]] خاص دارند از این رو به رغم پراکندگی مزارهای آنان بر همگان [[شایسته]] است که آنان را [[زیارت]] کنند<ref>مرتضی جوادی، فلسفه زیارت و آیین آن، ص۱۱۳ و ۱۱۴.</ref><ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص۱۰۱- ۱۰۳.</ref>.