←آشنایی اجمالی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ابوبکر | [[ابوبکر محمد بن عمر بن محمد بن سالم بن براء بن سبرة بن سیار تمیمی بغدادی]]، مشهور به [[جعابی]] و [[ابنجعابی]] از [[دانشمندان]] نامآور [[شیعه]] و از [[محدثان]] و [[حافظان بزرگ حدیث]] است<ref>الفهرست (الندیم)، ص ۲۴۷؛ الفهرست ( الطوسی )، ص ۱۵۱.</ref> که به گفته خودش در ۲۴ صفر سال ۲۸۴ هجری زاده شد و در محله شیعه نشین باب [[البصره]] [[بغداد]] سکونت داشت. <ref>تاریخ بغداد، ج ۳ ، ص ۲۳۷؛ البدایة والنهایه، ج ۱۱ ، ص ۲۶۱.</ref> | ||
ابن جعابی نزد بسیاری از [[محدثان شیعه]] و [[سنی]] به فراگیری حدیث پرداخت. [[ابن عقده]] [[ابوالعباس احمد بن محمد بن سعید کوفی]] مهمترین استادش بود که نزد او به [[حفظ حدیث]] پرداخت و [[معارف دینی]] فراوانی را نیز از او آموخت. <ref>البدایة والنهایه ، ج۱۱ ، ص ۲۶۱.</ref> همچنین از کسانی چون [[ابوسهل عمرو بن حمدان]] در [[محرم]] سال ۳۰۷ هجری، <ref>رجال ( النجاشی )، ج ۱ ، ص ۲۹۰.</ref> [[محمد بن عبدالله بن ابی ایوب]] در [[ساحل]] [[شام]]، [[احمد بن عیسی بن ابی موسی]] در [[کوفه]]، <ref>الامالی ( مفید )، ص ۳۱۱ و ۳۱۸.</ref> [[حسن عبدالله بن محمد بن عباس رازی]]، [[محمد بن عبدالله بن علی بن حسین بن زید بن علی]]{{ع}}، <ref>عیون اخبارالرضا، ج ۱ ، ص ۶۳ و ۷۳.</ref> [[موسی بن محمد بن حسن ثقفی]]، [[محمد بن قاسم محاربی]]، [[محمد بن عبیدالله عسکری]] و [[عبدالله بن محمد بن سعید بن زیاد]] [[دانش]] آموخته و [[روایت]] کرده است. <ref>معانی الاخبار، ص ۶۶.</ref> وی که شیفته [[علم]] بود، از هر فرصتی برای [[آموختن]] دانش بهره میبرد. حتی [[رنج]] [[سفر]] به سرزمینهای دیگر را نیز بر دوش میکشید. <ref>الانساب، ج ۲ ، ص ۶۵.</ref> زمانی برای [[دیدار]] استادش [[عبدان اهوازی]] به [[مسجد]] او رفته بود که [[ابوعلی رودباری]] [[محمد بن احمد بن قاسم]] از بزرگان [[صوفیه]] را نیز نزد عبدان دید و بیش از دویست حدیث از او آموخت. <ref>تاریخ بغداد، ج ۱ ، ص ۳۴۸.</ref> زمانی به دینور رفت و [[تصمیم]] داشت از آنجا به [[نیشابور]] برود ـ اما چون [[فارسی]] نمیدانست ـ منصرف شد. <ref>تاریخ بغداد، ج ۳ ، ص ۲۳۸؛ تذکره الحفاظ، ج ۳ ، ص ۹۲۷.</ref> او به کوفه و [[بصره]] نیز رفته و از محدثانی چون [[حسین بن علی سلولی]] و [[خالد بن نضر قرشی]] روایت کرده است. <ref>شواهدالتنزیل، ج ۲ ، ص ۱۷۹.</ref> | ابن جعابی نزد بسیاری از [[محدثان شیعه]] و [[سنی]] به فراگیری حدیث پرداخت. [[ابن عقده]] [[ابوالعباس احمد بن محمد بن سعید کوفی]] مهمترین استادش بود که نزد او به [[حفظ حدیث]] پرداخت و [[معارف دینی]] فراوانی را نیز از او آموخت. <ref>البدایة والنهایه ، ج۱۱ ، ص ۲۶۱.</ref> همچنین از کسانی چون [[ابوسهل عمرو بن حمدان]] در [[محرم]] سال ۳۰۷ هجری، <ref>رجال ( النجاشی )، ج ۱ ، ص ۲۹۰.</ref> [[محمد بن عبدالله بن ابی ایوب]] در [[ساحل]] [[شام]]، [[احمد بن عیسی بن ابی موسی]] در [[کوفه]]، <ref>الامالی ( مفید )، ص ۳۱۱ و ۳۱۸.</ref> [[حسن عبدالله بن محمد بن عباس رازی]]، [[محمد بن عبدالله بن علی بن حسین بن زید بن علی]]{{ع}}، <ref>عیون اخبارالرضا، ج ۱ ، ص ۶۳ و ۷۳.</ref> [[موسی بن محمد بن حسن ثقفی]]، [[محمد بن قاسم محاربی]]، [[محمد بن عبیدالله عسکری]] و [[عبدالله بن محمد بن سعید بن زیاد]] [[دانش]] آموخته و [[روایت]] کرده است. <ref>معانی الاخبار، ص ۶۶.</ref> وی که شیفته [[علم]] بود، از هر فرصتی برای [[آموختن]] دانش بهره میبرد. حتی [[رنج]] [[سفر]] به سرزمینهای دیگر را نیز بر دوش میکشید. <ref>الانساب، ج ۲ ، ص ۶۵.</ref> زمانی برای [[دیدار]] استادش [[عبدان اهوازی]] به [[مسجد]] او رفته بود که [[ابوعلی رودباری]] [[محمد بن احمد بن قاسم]] از بزرگان [[صوفیه]] را نیز نزد عبدان دید و بیش از دویست حدیث از او آموخت. <ref>تاریخ بغداد، ج ۱ ، ص ۳۴۸.</ref> زمانی به دینور رفت و [[تصمیم]] داشت از آنجا به [[نیشابور]] برود ـ اما چون [[فارسی]] نمیدانست ـ منصرف شد. <ref>تاریخ بغداد، ج ۳ ، ص ۲۳۸؛ تذکره الحفاظ، ج ۳ ، ص ۹۲۷.</ref> او به کوفه و [[بصره]] نیز رفته و از محدثانی چون [[حسین بن علی سلولی]] و [[خالد بن نضر قرشی]] روایت کرده است. <ref>شواهدالتنزیل، ج ۲ ، ص ۱۷۹.</ref> | ||