سوره نحل: تفاوت میان نسخه‌ها

این سوره از سویی از مبدأشناسی و [[توحیدگرایی]] و [[شناخت]] [[معاد]] و سرای [[آخرت]] سخن دارد و با [[شرک]] و [[کفر]] و [[بیداد]] به صورت گسترده‌ای [[پیکار]] می‌کند تا [[تحول]] [[فکری]] و [[عقیدتی]] و [[اخلاقی]] و اصلاحی پدید آورد و از دگرسو از [[هجرت]] و [[جهاد]] و مسائل [[اجتماعی]] و [[احکام]] و مقرّرات [[مدنی]] و [[انسانی]] برای زندگی جامعه‌ها و [[تمدن‌ها]] بحث می‌کند؛ هم خردها را به [[آیات]] کتاب [[آفرینش]] توجه می‌دهد، تا با نگرش به این [[نظام]] شگرف، به [[آفریدگار هستی]] و حساب و کتاب و [[عدل و داد]] او [[ایمان]] آورند و هم [[راه و رسم]] [[زندگی فردی]]، [[خانوادگی]] و [[اجتماعی]] و جهانی را ترسیم می‌کند تا [[انسان‌ها]] عادلانه و به گونه‌ای [[انسانی]] و پرمهر و [[صفا]] [[زندگی]] [[نماینده]] [[مسائل اعتقادی]] نظیر [[توحید الهی]]، [[نبوت]] و [[معاد]] و ارکان [[معاملات]] نظیر: [[عدل]] و [[احسان]] و [[انفاق]] و [[وفاء به عهد]]، وغیره<ref>فی ضلال القرآن.</ref>؛ و [[حرمت]] شراب، [[حرمت]] گوشت مردار، حرمت گوشت خوک، حرمت خوردن [[خون]] از جمله [[احکام فقهی]] این [[سوره]] است. [[ایمان]] و [[الوهیت]] و [[وحی]] و [[بعث]] و معاد، [[آداب]] [[تبلیغ]] و شیوه [[مناظره]] با [[مخالفان]]، دستورهای [[اخلاقی]] و اجتماعی، داستان دخترکُشی [[اعراب جاهلی]]، مسئله [[هجرت]] و [[جهاد]] در راه [[اسلام]] و [[سجده]] تمام [[مخلوقات]] و پدیده‌های [[جهان]] [[طبیعت]] در پیشگاه [[خداوند]] از دیگر موضوعات این سوره است.

در این مورد از [[پیامبر گرامی]] {{صل}} آورده‌اند که فرمود: هر کس این سوره را [خالصانه و برای [[آگاهی]] و عمل به [[مفاهیم آن]]] بخواند، خدای پُرمهر از او در مورد نعمت‌هایی که در [[دنیا]] به او ارزانی داشته است، حساب نخواهد کشید و [[پاداش]] او بسان کسی خواهد بود که با وصیتی [[شایسته]] و سنجیده جهان را بدرود گوید؛ و اگر در همان شبانه‌روزی که این سوره را خوانده است از دنیا برود، [[پاداش]] او همانند کسی است که با [[وصیت]] شایسته و نیکویی جهان را بدرود گفته باشد<ref>مجمع البیان، ترجمه.</ref>.