سوره فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

در این سوره [[تعلق به دنیا]] بدان جهت که [[طغیان]] و [[کفران]] به دنبال دارد، [[مذمت]] شده، و [[اهل]] [[دنیا]] را به شدیدترین [[عذاب]] دنیا و [[آخرت]] [[تهدید]] نموده، روشن می‌سازد که [[انسان]] به خاطر کوتاه فکریش [[خیال]] می‌کند اگر [[خدا]] به او نعمتی داده به خاطر آن است که نزد خدا [[کرامت]] و احترامی دارد، و آنکه [[مبتلا]] به [[فقر]] و فقدان است، به خاطر این است که در درگاه خدا [[خوار]] و بی‌مقدار است، اولی به خاطر [[پندار]] غلطش هر [[فساد]] و طغیانی را مرتکب می‌شود، و آن پندار غلط را روپوش و رفوی خطاهای خود می‌کند، و دومی هم به خاطر آن پندار غلطش [[کفر]] می‌گوید (و به هر ذلتی تن می‌دهد) و حال آنکه امر بر او مشتبه شده، بلکه اگر [[قدرت]] و [[ثروت]] دارد و اگر مبتلا به فقر و تنگی معاش است، همه به منظور [[امتحان الهی]] است، تا روشن کند چه چیز از دنیایش برای آخرتش از پیش می‌فرستد. پس قضیه به آن صورت که انسان توهم می‌کند و به زبان هم جاری می‌سازد، نیست؛ بلکه به صورتی است که به زودی در [[قیامت]] که حساب و [[جزا]] به پا می‌شود، روشن می‌سازد که آنچه به او رسید چه [[فقر]] و [[ناتوانی]] و چه [[ثروت]] و [[قدرت]] همه [[امتحان]] بود، که او می‌توانست از دنیایش برای آخرتش گرفته، از پیش بفرستد، [[ولی]] نفرستاد، و [[عذاب]] [[آخرت]] را بر ثوابش ترجیح داد، پس از میان همه [[مردم]] [[دنیا]] کسی به [[سعادت]] [[زندگی]] آخرت نمی‌رسد، مگر [[نفس مطمئنه]] و کسی که دلش به پروردگارش گرم است و [[تسلیم]] [[امر]] او است، و در نتیجه طوفان‌های حوادث و [[گرفتاری‌ها]]، او را از جای نمی‌کند، و در او [[تغییر]] حالت پدید نمی‌آورد، و اگر [[ثروتمند]] شد، [[طغیان]] نمی‌کند؛ و اگر [[فقیر]] شد، [[کفران]] نمی‌ورزد. گفته شده: [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] [[سیاق]] آیاتش در [[مکه]] نازل شده است.

# سی [[آیه]] به عدد [[کوفی]] و شامی، ۲۹ آیه به عدد [[بصری]]، ۳۲ آیه به عدد حجازی، ۳۳ آیه به عدد برخی از [[قاریان]]، ۱۳۷ یا ۱۳۹ کلمه و ۵۷۷ یا ۵۸۴ حرف دارد.

# این سوره را مفصّل و از نوع اوساط آن می‌خوانند.

# شانزدهمین سوره از سوره‌های بیست‌و‌سه گانه دارای [[سوگند]] است.