←منابع
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←منابع) |
||
| خط ۸۷: | خط ۸۷: | ||
چه صحنه [[زیبا]] و [[نشاط]] آفرینی است صحنه [[کربلا]] که [[امام]] {{ع}} نه تنها بر بالین تعدادی [[یاران]] و یا [[بنی هاشم]] حاضر شدند، بلکه بالین دو نفر از [[غلامان]] بینام و نشان حاضر گشتند تا به عالمیان بفهمانند در [[مکتب]] [[دین]] و مکتب [[حسین]] {{ع}} همه با هم برابرند و [[غلام]] و ارباب در یک درجه از مقامند و آنچه امتیاز است [[تقوا]] و [[پاکدامنی]] است {{متن قرآن|إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ}}<ref>«به راستی خداوند دانایی آگاه است» سوره حجرات، آیه ۱۳.</ref><ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظمزاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۱۳-۳۱۶.</ref> | چه صحنه [[زیبا]] و [[نشاط]] آفرینی است صحنه [[کربلا]] که [[امام]] {{ع}} نه تنها بر بالین تعدادی [[یاران]] و یا [[بنی هاشم]] حاضر شدند، بلکه بالین دو نفر از [[غلامان]] بینام و نشان حاضر گشتند تا به عالمیان بفهمانند در [[مکتب]] [[دین]] و مکتب [[حسین]] {{ع}} همه با هم برابرند و [[غلام]] و ارباب در یک درجه از مقامند و آنچه امتیاز است [[تقوا]] و [[پاکدامنی]] است {{متن قرآن|إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ}}<ref>«به راستی خداوند دانایی آگاه است» سوره حجرات، آیه ۱۳.</ref><ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظمزاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص:۳۱۳-۳۱۶.</ref> | ||
==شهادت اسلم بن عمرو ترکی== | |||
بعد از شهادت عبدالله و [[عبدالرحمن بن عروه]]، [[غلام ترک]] آن حضرت اسلم بن عمرو ترکی که [[قاری قرآن]] بود برای مبارزه خروج کرد، بعضی او را واضع ترک گفتهاند، او با [[اذن امام]] وارد صحنه مبارزه شد و این [[رجز]] را خواند: | |||
{{عربی|الْبَحْرُ مِنْ طَعْنِي وَ ضَرْبِي يَصْطَلِي *** وَ الْجَوُّ مِنْ نَبْلِي وَ سَهْمِي يَمْتَلِي | |||
إِذَا حُسَامِي عَنْ يَمِينِي يَنْجَلِي *** يَنْشَقُّ قَلْبُ الْحَاسِدِ الْمُبَجَّل}}. | |||
یعنی: دریا از نیزه و ضربت من داغ میشود و فضا از [[تیراندازی]] من مملو و پر میگردد. تا این [[شمشیر]] در دست راست من برق میزند [[قلب]] شخصی که [[حسود]] و [[دلاور]] باشد شکافته خواهد شد. وی گروهی از [[دشمن]] را کشت و سپس از پای درآمد و [[سقوط]] کرد. در لحظات آخر فریاد زد یا حسین، [[امام حسین]]{{ع}} به بالین او آمد و پس از اینکه گریان شد صورت [[مبارک]] خود را به صورت وی نهاد. هنگامی که او چشم خود را باز کرد و [[امام]] را بالین خود دید لبخندی زد و گفت: {{عربی|مثلي فابن رسول الله وضع خده على خدي}} کی هم رتبه من است که فرزند [[رسول خدا]] گونه بر گونهام گذاشته است؟ و در آغوش امام پر کشید و [[شهید]] شد<ref>بحار، ج۴۵، ص۳۰؛ مقتل مقرم، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۷۷.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۹۳: | خط ۹۹: | ||
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']] | # [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']] | ||
# [[پرونده:360818579.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)| '''پژوهشی پیرامون شهدای کربلا''']] | # [[پرونده:360818579.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)| '''پژوهشی پیرامون شهدای کربلا''']] | ||
# [[پرونده:IM010744.jpg|22px]] [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|'''مظلومیت سیدالشهداء ج۲''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||