آیه والنجم اذا هوی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث|اجْتَمَعَ أَصْحَابُ رسول الله{{صل}} فِی عَامِ فَتْحِ مَکَّهًَْ فَقَالَ [[رسول الله]]{{صل}} إِنَّ مِنْ شَأْنِ الْأَنْبِیَاءِ{{عم}} إِذَا اسْتَقَامَ أَمْرُهُمْ أَنْ یَدُلُّوا عَلَی وَصِیٍّ مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُومُ بِأَمْرِهِمْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ وَعَدَنِی أَنْ یُبَیِّنَ لِی هَذِهِ اللَّیْلَهًَْ وَصِیّاً مِنْ بَعْدِی وَ الْخَلِیفَهًَْ الَّذِی یَقُومُ بِأَمْرِی بِآیَهًٍْ تَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ فَلَمَّا فَرَغَ النَّاسُ مِنْ صَلَاهًِْ الْعِشَاءِ الْآخِرَهًِْ مِنْ تِلْکَ اللَّیْلَهًِْ وَ دَخَلُوا الْبُیُوتَ وَ کَانَتْ لَیْلَهًَْ ظَلَامٍ لَا قَمَرٍ فَإِذَا نَجْمٌ قَدْ نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ بِدَوِیٍّ عَظِیمٍ وَ شُعَاعٍ � هَائِلٍ حَتَّی وَقَفَ عَلَی ذِرْوَهًِْ حُجْرَهًِْ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ{{ع}} وَ صَارَتِ الْحُجْرَهًُْ کَالنَّهَارِ أَضَاءَتِ الدُّورُ بِشُعَاعِهِ فَفَزِعَ النَّاسُ وَ جَاءُوا یُهْرَعُونَ إِلَی رسول الله{{صل}} وَ یَقُولُونَ إِنَّ الْآیَهًَْ الَّتِی وَعَدْتَنَا بِهَا قَدْ نَزَلَتْ وَ هُوَ نَجْمٌ وَ قَدْ نَزَلَ عَلَی ذِرْوَهًِْ دَارِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ{{ع}} فَقَالَ النَّبِیُّ{{صل}} فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِی وَ [[القائم]]{{ع}} مِنْ بَعْدِی وَ الْوَصِیُّ مِنْ بَعْدِی وَ الْوَلِیُّ بِأَمْرِ اللَّهِ تَعَالَی فَأَطِیعُوهُ وَ لَا تُخَالِفُوهُ فَخَرَجُوا مِنْ عِنْدِهِ فَقَالَ الْأَوَّلُ لِلثَّانِی مَا یَقُولُ فِی ابْنِ عَمِّهِ إِلَّا بِالْهَوَی وَ قَدْ رَکِبَتْهُ الْغَوَایَهًُْ فِیهِ حَتَّی لَوْ یُرِیدُ أَنْ یَجْعَلَهُ نَبِیّاً{{صل}} مِنْ بَعْدِهِ لَفَعَلَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی: {{متن قرآن|وَ النَّجْمِ إِذا هَوی * ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی * وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی * عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی}}.}}

«[[یاران رسول خدا]]{{صل}} در شبی در سال [[فتح مکّه]] دور هم جمع شدند و گفتند: «ای [[رسول خدا]]{{صل}}! همه‌ [[پیامبران]] وقتی که کارشان سر و سامان پیدا می‌کرد، [[جانشین]] یا قائم‌مقامی برای خود تعیین می‌کردند تا [[دستورات]] او را انجام دهد و [[سیرت]] او را در آن [[ملّت]] پیاده کند»؟ رسول خدا{{صل}} فرمود: «[[پروردگار]] من این [[وعده]] را به من داده است که با آیه‌ای که از [[آسمان]] می‌فرستد، مشخص کند که چه کسی را [[دوست]] دارد که پس از من [[جانشین]] من در میان [[امّت]] من باشد تا [[مردم]] هم آن جانشین را بشناسند. وقتی [[پیامبر]]{{صل}} آخرین [[نماز عشا]] را در آن [[ساعت]] با مردم خواند، مردم به آسمان نگاه کردند تا ببیند چه چیزی رخ می‌دهد. آن شب، بسیار تاریک بود و ماه نیز نبود. ناگهان [[نور]] زیادی [[مشرق]] و [[مغرب]] را روشن کرد. در واقع ستاره‌ای از آسمان به طرف [[زمین]] فرود آمد و شروع کرد به چرخیدن به دور [[خانه‌ها]]، تا اینکه بر بالای خانه‌ علی{{ع}} توقّف کرد. نور وحشتناکی داشت و مانند پارچه‌ای که [[تنور]] را می‌پوشاند، خانه‌ علی{{ع}} را پوشاند. آن نور خانه‌ها را روشن کرده بود، مردم ترسیده بودند و شروع کردند به گفتن: {{متن حدیث|لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر}} و گفتند: «ای [[رسول خدا]]{{صل}}! ستاره‌ای از آسمان بر بالای خانه‌ علی{{ع}} افتاد». رسول خدا{{صل}} ایستاد و گفت: «به [[خدا]] قسم، او پس از من [[امام]] است و جانشین من است و به پادارنده امر من است. از او [[اطاعت]] کنید و با او [[مخالفت]] نکنید و از او پیشی نگیرید. او پس از من، [[جانشین خداوند]] در زمین می‌باشد». [[راوی]] گفت: «مردم از اطراف رسول خدا{{صل}} متفرّق شدند». یکی از [[منافقین]] گفت: «هرچه درباره‌ پسر عمویش می‌گوید از روی [[هوی و هوس]] است. [[گمراهی]] بر او چیره شده است تا آنجا که اگر برایش امکان داشت می‌گفت علی{{ع}}، پیامبر{{صل}} است». آنگاه [[جبرئیل]] نازل شد و گفت: «ای محمّد{{صل}}! [[خداوند]] بلند مرتبه بر تو [[سلام]] می‌رساند و می‌گوید: بخوان؛ {{متن قرآن|بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * و النَّجْمِ إِذَا هَوی * مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی}}» <ref>برازش، علیرضا، تفسیر اهل بیت{{ع}}، ج۱۵، ص۲۲۴؛ کلینی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۳۵، ص۲۷۴</ref>