اسب امام مهدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
{{ویرایش غیرنهایی}} | {{ویرایش غیرنهایی}} | ||
از [[امیرالمؤمنین (ع) | از [[امیرالمؤمنین]](ع) [[روایت]] شده است، پس از [[ظهور امام مهدی (ع)|ظهور]] و هنگام حرکت آن حضرت از [[نجف]] به سوی [[مسجد سهله]]، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند<ref>{{متن حدیث|كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...}}؛ [[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} فرمودهاند: "گویی [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است"<ref>{{متن حدیث|كأني أنظر إلى القائم على ظهر نجف [النجف] فإذا استوى على ظهر النجف- «4» ركب فرسا أدهم أبلق بين عينيه شمراخ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.</ref>. [[امام کاظم]] {{ع}} مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۹۵.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | ==پرسش مستقیم== | ||
نسخهٔ ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۳۹
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است، پس از ظهور و هنگام حرکت آن حضرت از نجف به سوی مسجد سهله، امام مهدی (ع) بر اسب دست و پا سفیدی سوار است که پیشانی سفید و درخشندهای دارد و همه درخشندگی آنرا چون چراغ و ستاره میبینند[۱]. امام صادق (ع) فرمودهاند: "گویی قائم (ع) را در پشت نجف به چشم خود میبینم که بر اسب تیرهرنگی، سیاه و سفید که متمایل به مشکی است سوار است و در میان دو چشمش سفیدی خیرهکنندهای است"[۲]. امام کاظم (ع) مرکب امام مهدی (ع) را بهترین، نیرومندترین و تندروترین وسیله سواری از چارپایان شمرده است[۳].
پرسش مستقیم
منابع
پانویس
- ↑ «كأنني به قد عبر من وادي السلام إلى مسيل السهلة على فرس محجل له شمراخ يزهر...»؛ منتخب الاثر، ص ۵۱۹؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۹۱.
- ↑ «كأني أنظر إلى القائم على ظهر نجف [النجف] فإذا استوى على ظهر النجف- «4» ركب فرسا أدهم أبلق بين عينيه شمراخ»؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۵؛ غیبة نعمانى، ص ۳۰۹.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص ۹۵.