فلسطین

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۲۰ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مدخل‌های وابسته به این بحث:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل فلسطین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • امیرالمؤمنین(ع) فرمود: به زودی یهودیان برای تشکیل دولتشان از غرب به فلسطین می‌آیند. مردم پرسیدند: ای ابا الحسن پس عرب‌ها کجایند؟! حضرت فرمود: در آن روز اعراب نیروهایشان پراکنده و پیوندشان از هم گسسته است و به هم فشرده و پشتیبان هم نیستند. سپس از آن حضرت سؤال کردند: آیا این بلا به درازا خواهد کشید؟ فرمود: خیر (طول نمی‌کشد) تا اینکه بندهای اسارت عرب گسسته می‌شود و افکار مصمم آنها باز می‌گردد. سپس فلسطین به دست آنها فتح می‌شود و عرب‌ها پیروزمندانه و متحد قیام می‌کنند و نیرو از عراق می‌رسد که بر پرچم‌های آنان "قوت" نوشته شده است، عرب و اسلام همدست می‌شوند تا فلسطین را برهانند؛ درگیری عجیبی در دریا واقع خواهد شد و مردم در خون فرو خواهند رفت و زخمی‌ها بر خیل کشته‌ها می‌گذرند! سپس حضرت فرمود: سه بار عرب‌ها این کار را انجام می‌دهند و در چهارمین بار که خدا پایمردی و ایمان آنان را دید، یاری او بر سر آنها سایه می‌افکند. سپس فرمود: به خدا قسم مانند میش سربریده می‌شود تا اینکه حتی یک یهودی در فلسطین باقی نمی‌ماند[۱][۲].

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. عقائد الامامیه الاثنی عشریه، ص ۲۷۰.
  2. حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان. ص ۴۵۶.