محمد بن نصیر نمیری

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Bahmani (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.


مقدمه

محمد بن نصیر نمیری در موعودنامه

نایب امام زمان(ع) من هستم، اما خداوند او را رسوا گردانید؛ زیرا الحاد و نادانی وی آشکار گردید. محمد بن عثمان هم او را لعنت کرد و از وی دوری نمود و خود را از او پنهان نگاه داشت. نمیری پس از شریعی به دروغ ادعای نیابت کرد»[۱۰].

پرسش مستقیم

پرسش‌های وابسته


منابع

پانویس

  1. شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۴۰۵، رقم ۷ و ص۴۰۷ رقم ۲۳
  2. علامه حلی، رجال العلامه، ص۲۵۴ و ۲۵۷
  3. کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص۸۰۵
  4. کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص۸۰۵
  5. شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۹۸
  6. جاسم حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص۱۶۹
  7. شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۹۸، ح ۳۷۱؛ کشی، اختیار معرفة الرجال، ج ۲، ص۸۰۵؛ نوبختی، فرق الشیعه، ص۱۰۳
  8. ر. ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۹۹، ح ۳۷۳
  9. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۳۸۵ - ۳۸۶.
  10. غیبة طوسی، ص۳۹۸.
  11. غیبة طوسی، ص۳۹۸؛ فرق الشیعه، ص۱۰۳.
  12. فرق الشیعه، ص۱۰۲.
  13. آخرین امید، داوود الهامی، ص۱۲۵.
  14. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۶۲۲.