آرماگدون
آرماگدون کلمه "Armageddon" "هَرمَجِدُّون" واژهای است اصلا یونانی که بنا به تعریف واژهنامههای آمریکایی همچون فرهنگ "وبستر" به معنی نبرد نهایی حق و باطل در آخرالزمان است. همچنین این واژه نام شهری است در منطقه عمومی شام که بنا به آنچه در باب شانزدهم مکاشفات یوحنا، در عهد جدید آمده است، جنگی عظیم در آنجا رخ میدهد و مرحله حاضر از زندگی بشر در آن زمان پایان مییابد. به عبارتی نبرد مذکور، مقدمه تحولی بزرگ است که سرنوشت نهایی آدمی بر روی کره زمین به آن بستگی دارد. [۱].
مقدمه
- حادثه شریف ظهور، حادثهای بزرگ است و قدرتهای بزرگ جهان، سیاست خارجی خود را بر مبنای حوادثی که پیش از آن رخ میدهد جهت داده و نقشههای نظامی خود را به شکلی سامان دادهاند که آمادگیهای لازم برای این حادثه در آن ملحوظ باشند. این در حالی است که مؤسسات دینی و رسانههای این دولتها نیز، مردم خود را برای پیشباز این حادثه آماده میسازند.
- این مؤسسات دینی به همراه رسانههای دیداری و شنیداری این دولتها، از سالهای دهه هشتاد میلادی مردم خود را به ایمان جمعی به وقوع حادثهای بزرگ در سرزمین شام که به نبردی هستهای خواهد انجامید توجه دادهاند. این مؤسسات پیوسته مردم خود را به ایمان به این نکته فرا میخوانند که به زودی لشکری از دشمنان مسیح که بدنه اصلی آن از میلیونها نظامی تشکیل یافته، از عراق حرکت میکند و پس از گذشتن از رود فرات -که در آن زمان به خشکی گراییده است- به سوی قدس رهسپار میشود. اما نیروهای مؤمن به مسیح، راه این لشکر را سد کرده و همگی در "آرماگدون" با یکدیگر برخورد خواهند کرد و در این مکان است که درگیری اتفاق خواهد افتاد. صخرهها ذوب میشوند. . . دیوارها بر زمین فرو میغلتند. . . پوست تن انسانها در حالی که ایستادهاند ذوب شده و میلیونها نفر از بین میروند. . . و این نبردی نهایی و هستهای است. سپس مسیح برای بار دوم از جایگاه بلند خود بر زمین فرود میآید و پس از چندی زمام رهبری جهان را در دست گرفته و صلح جهانی را برقرار میکند. او دولت صلح را بر زمین نو و زیر آسمانی تازه بنا میکند و این مهم را از مرکز فرماندهی خود در قدس عملی میسازد.
- یک بررسی انجام گرفته از سوی مؤسسه "تلسن" که در اکتبر سال ۱۹۸۵ م. به نشر رسیده است؛ نشان میدهد که در حال حاضر ۶۱ میلیون آمریکایی در انتظار واقعه آرماگدون گوش خواباندهاند و این در حالی است که ذکر مؤسسات دینی و ایستگاههای رادیو تلویزیونی که به این مهم پرداختهاند؛ در این مجال میسر نیست.
- مؤسسات دینی آمریکایی این نکته را روشن ساختهاند که سپاهی که از عراق به سوی قدس رهسپار خواهد شد، بنا به پیشگویی حرقیال (فصل ۳۸ و ۳۹) از نظامیانی از عراق، ایران، لیبی، سودان و قفقاز در جنوب روسیه تشکیل میشوند. مدارس انجیلی در آمریکا بر پایه این تحلیل که واقعه آرماگدون تنها حادثهای است که بازگشت دوباره مسیح را به زمین ممکن میسازد. . . و این واقعهای بسیار نزدیک است، به تبلیغ این دیدگاه پرداختهاند.
- آرماگدونی که این عده از آن سخن میگویند، همان حادثه عظیمی است که پیش از ظهور مهدی (ع) رخ خواهد داد، همان حادثه بزرگی که ائمه ما (ع)، نام "قرقیسیا" را بر آن اطلاق کردهاند. ائمه ما، از این نکته خبر دادهاند که میلیونها نظامی از آمریکا، اروپا، روسیه، ترکیه، مصر و دول مغرب عربی به اضافه سربازانی از سرزمین شام شامل کشورهای سوریه، اردن، لبنان، فلسطین و اسراییل همگی در ناحیهای در این محدوده تحت عنوان "قرقیسیا" با یکدیگر برخورد کرده و پس از حصول درگیری، این سفیانی است که همگی را چونان کشتزاری درو شده در هم میکوبد و از صحنه نبرد پیروز بیرون میآید. در صحیحه میسّر از امام باقر (ع) نقل است که فرمود: "ای میسّر! از اینجا تا قرقیسیا چقدر راه است؟" عرض کردم: "همین نزدیکیها در ساحل فرات قرار دارد. " سپس فرمودند: "اما در این ناحیه واقعهای اتفاق خواهد افتاد که از زمانی که خداوند متعال آسمانها و زمین را آفریده بیسابقه بوده، چنانکه تا وقتی آسمانها و زمین برپا هستند هم، واقعهای همچون آن اتفاق نخواهد افتاد. . . سفرهای است که درندگان زمین و پرندگان آسمان از آن سیر میشوند"[۲]. امثال این روایات از امام صادق (ع) و سایر ائمه نقل شده است.
- به هرحال مؤسسات دینی انجیلی آمریکا و اروپا آنچه را روانشناسان گفتهاند در قضیه بازگشت دوباره مسیح به زمین پس از حادثه آرماگدون، به کار بسته و به این گفته قائلاند که بیگمان امکان تحقق هر نوع پیشگویی در وهله نخست به ایمان مردم به آن و به پافشاریشان بر ضرورت به کرسی نشستن آن و همچنین به شمار نفرات آنها و شمار نفرات کسانی بستگی دارد که رهبری کاروان تبلیغاتی به راه افتاده برای تحقق بخشیدن به آن پیشگویی را بر عهده دارند[۳] [۴].
آرماگدون در فرهنگنامه آخرالزمان
- کلمه آرماگدون "Armageddon" یا "هرمجدون" واژهای است اصلا یونانی که بنا به تعریف واژهنامههای آمریکایی همچون فرهنگ "وبستر" به معنی نبرد نهایی حق و باطل در آخرالزمان است. همچنین این واژه نام شهری است در منطقه عمومی شام که بنا به آنچه در باب شانزدهم مکاشفات یوحنا، در عهد جدید آمده است، جنگی عظیم در آنجا رخ میدهد و مرحله حاضر از زندگی بشر در آن زمان پایان مییابد. به عبارتی نبرد مذکور مقدمه تحولی بزرگ است که سرنوشت نهایی آدمی بر روی کره زمین به آن بستگی دارد. حادثه آرماگدون با حادثه عظیم ظهور مهدی آل محمد(ع) رابطهای مستقیم دارد. این حادثه با توجه به شرایط سیاسی کنونی منطقه قابل اهمال نیست.
حادثه شریف ظهور، حادثهای بزرگ است و قدرتهای بزرگ جهان، سیاست خارجی خود را بر مبنای حوادثی که پیش از آن رخ میدهد جهت داده و نقشههای نظامی خود را به شکلی سامان دادهاند که آمادگیهای لازم برای این حادثه در آن ملحوظ باشند. این در حالی است که مؤسسات دینی و رسانههای این دولتها نیز، مردم خود را برای پیشباز این حادثه آماده میسازند. این مؤسسات دینی به همراه رسانههای دیداری و شنیداری این دولتها، از سالهای دهه هشتاد میلادی مردم خود را به ایمان جمعی به وقوع حادثهای بزرگ در سرزمین شام، که به نبردی هستهای خواهد انجامید توجه دادهاند. این مؤسسات پیوسته مردم خود را به ایمان به این نکته فرا میخوانند که به زودی لشکری از دشمنان مسیح که بدنه اصلی آن از میلیونها نظامی تشکیل یافته، از عراق حرکت میکند و پس از گذشتن از رود فرات - که در آن زمان به خشکی گراییده است - به سوی قدس رهسپار میشود. اما نیروهای مؤمن به مسیح راه این لشکر را سد کرده و همگی در "آرماگدون" با یکدیگر برخورد خواهند کرد و در این مکان است که درگیری اتفاق خواهد افتاد. صخرهها ذوب میشوند... دیوارها بر زمین فرو میغلتند... پوست تن انسانها در حالی که ایستادهاند ذوب شده و میلیونها نفر از بین میروند... و این نبردی نهایی و هستهای است... سپس مسیح برای بار دوم از جایگاه بلند خود بر زمین فرود میآید... و پس از چندی زمام رهبری جهان را در دست گرفته و صلح جهانی را برقرار میکند... او دولت صلح را بر زمین نو و زیر آسمانی تازه بنا میکند... و این مهم را از مرکز فرماندهی خود در قدس عملی میسازد.
یک بررسی انجام گرفته از سوی مؤسسه "تلسن" که در اکتبر سال ۱۹۸۵ م. به نشر رسیده است، نشان میدهد که در حال حاضر ۶۱ میلیون آمریکایی در انتظار واقعه آرماگدون گوش خواباندهاند و این در حالی است که ذکر مؤسسات دینی و ایستگاههای رادیو تلویزیونی که به این مهم پرداختهاند، در این مجال کوتاه میسر نیست. مؤسسات دینی آمریکایی این نکته را روشن ساختهاند که سپاهی که از عراق به سوی قدس رهسپار خواهد شد، بنا به پیشگویی حرقیال (فصل ۳۸ و ۳۹) از نظامیانی از عراق، ایران، لیبی، سودان و قفقاز در جنوب روسیه تشکیل میشوند. دانستن این موضوع ما را در تحلیل سیاست خارجی دولتهای آمریکایی و اروپایی درباره مردم کشورهای یاد شده مدد میدهد. مدارس انجیلی در آمریکا بر پایه این تحلیل که واقعه آرماگدون تنها حادثهای است که بازگشت دوباره مسیح را به زمین ممکن میسازد... و این واقعهای بسیار نزدیک است، به تبلیغ این دیدگاه پرداختهاند. آرماگدونی که این عده از آن سخن میگویند همان حادثه عظیمی است که پیش از ظهور مهدی(ع) رخ خواهد داد، همان حادثه بزرگی که ائمه(ع) نام "قرقیسیا"[۵] را بر آن، اطلاق کردهاند... ائمه(ع) از این نکته خبر دادهاند که میلیونها نظامی از آمریکا، اروپا روسیه، ترکیه، مصر و دول مغرب عربی به اضافه سربازانی از سرزمین شام شامل کشورهای سوریه، اردن، لبنان، فلسطین و اسراییل همگی در ناحیهای در این محدوده تحت عنوان "قرقیسیا" با یکدیگر برخورد کرده و پس از حصول درگیری، این سفیانی است که در پس آنکه همگی را چونان کشتزاری درو شده در هم میکوبد از صحنه نبرد پیروز بیرون میآید.
در حدیث صحیحی که میسر از امام باقر(ع) نقل کرده است میفرماید:ای میسر! از اینجا تا قرقیسیا چقدر راه است؟ عرض کردم: همین نزدیکیها در ساحل فرات قرار دارد. سپس حضرت فرمودند: اما در این ناحیه واقعهای اتفاق خواهد افتاد که از زمانی که خداوند متعال آسمانها و زمین را آفریده بیسابقه بوده، چنانکه تا وقتی آسمانها و زمین برپا هستند هم، واقعهای همچون آن اتفاق نخواهد افتاد... سفرهای است که درندگان زمین و پرندگان آسمان از آن سیر میشوند. امثال این روایات از امام صادق(ع) و سایر ائمه(ع) نیز نقل شده است. حادثه "قرقیسیا" همان حادثه بزرگی است که پیش از ظهور حضرت حجت بن الحسن العسکری(ع) رخ میدهد و از آنجا که این حادثه به سفیانی ارتباط دارد و سفیانی از علایم حتمی ظهور امام زمان(ع) است، وقوع این حادثه حتمی است، زیرا امام مهدی(ع) پس از حادثه قرقیسیا با سفیانی برخورد خواهد کرد و پس از شکست سفیانی و فرو رفتن سپاه او بین مکه و مدینه، برای دیدار با مسیح(ع) رهسپار قدس خواهد شد. حوادث سیاسی، اقتصادی و اجتماعی به همراه نشانههای طبیعی همگی به نزدیک بودن این حادثه عظیم اشعار دارند و این در حالی است که ما نه خود و نه فرزندانمان را برای آن آماده نکردهایم. آماده ساختن نسل آینده از جوانان و مردان در سطوح مختلف روانی، عقلی و بدنی به منظور پیشباز از حادثه شریف ظهور قائم آل محمد(ع) امری بینهایت مهم است.
گذشته از مسیحیان، ما مسلمین هم با مسأله بزرگی مواجه هستیم که پیامبر ما محمد(ص) و اهل بیت آن حضرت(ع) از آن به ما خبر دادهاند. این مسأله پیشگویی صادقانهای است که پاک شدن زمین از انواع ستمها و گرفتاریها و برپایی اسلام در ربع مسکون آن بدان بستگی دارد. پس سزاوار است که ما و فرزندانمان به خود آییم و ایمانمان را به ظهور قائم آل محمد(ع) عمق بیشتری بخشیده و پافشاریمان را بر لزوم تعجیل ظهور آن حضرت و نزدیک شدن وقوع آن ژرفا دهیم و چنانکه سزاوار است شمار کسانی را که به این مسأله ایمان دارند و برای پیشباز این ظهور شریف و حوادث پیش از آن آمادگی دارند فزونی ببخشیم[۶][۷].
آرماگدون در فرهنگنامه آخرالزمان
علی بن ابراهیم قمی در تفسیر خود درباره آیه ۸۵ - ۸۱ سوره غافر روایتی نقل میکند: ﴿وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَأَيَّ آيَاتِ اللَّهِ تُنْكِرُونَ﴾[۸] حضرت درباره این آیه فرمود: منظور از این نشانهها بازگشت امیرالمؤمنین(ع) و ائمه(ع) در زمان رجعت به دنیا باز خواهند گشت؛ ﴿فَلَمَّا رَأَوْا بَأْسَنَا قَالُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ * فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ إِيمَانُهُمْ لَمَّا رَأَوْا بَأْسَنَا﴾[۹] زیرا آنان زمانی که ائمه(ع) برای انتقام از دشمنانشان بازگشتهاند، دست از کفر برداشته، و ایمان آوردن آنان زمانی است که مجازات خود را مشاهده کردهاند[۱۰].
امام باقر(ع) در حدیثی فرمود: زمانی که امام مهدی(ع) ظهور نماید هرگز به روشی که رسول خدا(ص) در میان امت خود اتخاذ کرده بود رفتار نخواهد کرد، زیرا حضرت مهدی(ع) بر خلاف رسول خدا در میان امت خود با شمشیر حکمرانی خواهد کرد و توبهای را دیگر نخواهد پذیرفت (زیرا پس از تمام شدن حجت و پایان دوران امتحان و جدایی حق و باطل دیگر مجالی برای توبه نخواهد بود) و این روش را حضرت مهدی(ع) بر طبق دستوری که خداوند برای او فرستاده و ایشان را به انجام آن مأموریت داده است عمل خواهد نمود[۱۱]. امیرالمؤمنین(ع) در حدیثی مفصل میفرماید: دابة الأرض (یعنی امیرالمؤمنین علیبنابیطالب(ع) دوباره به زمین رجعت خواهد نمود و کافران و مؤمنان را از هم متمایز خواهد نمود. این واقعه زمانی خواهد بود که خورشید از سوی مغرب طلوع قبله کند و در آن زمان دیگر توبه برداشته میشود و ﴿لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ﴾[۱۲][۱۳]. در حدیثی دیگر امام صادق(ع) فرمود: ﴿يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا﴾[۱۴]، این نشانهها که پس از آن توبه سودی نمیدهد، دمیدن خورشید از سوی مغرب، رجعت دابة الأرض، خروج دجال و پافشاری انسانها بر انجام گناهان است[۱۵].
امام صادق(ع) فرمود: آن نشانه الهی که روی دادنش انتظار میرود و پس از وقوع آن توبهای پذیرفته نمیشود، ظهور حضرت قائم(ع) است که با شمشیر قیام خواهد نمود[۱۶].
امام صادق(ع) درباره آیه ﴿قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ * فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ﴾[۱۷] فرمود: این روز فتح و پیروزی، روز فتح جهان به واسطه حضرت قائم(ع) است، اما زمانی که او ظهور نماید دیگر ایمان کسی که از پیش ایمان نداشته و به ظهور حضرت قائم(ع) یقین نداشته، سودی به حال او نخواهد داشت[۱۸][۱۹].
پرسش مستقیم
- معرکه هرمجدون چیست؟ (پرسش)
- منظور از آرماگدون چیست؟ و غربیها در این مورد چه فعالیتهایی را انجام دادهاند؟ (پرسش)
- نبرد آرماگدون در مسیحیت چه ارتباطی با جنگ قرقیسیا در متون اسلامی دارد؟ (پرسش)
- آیا نبرد قرقیسیا همان آرماگدون است؟ (پرسش)
- محدوده جغرافیایی قرقیسیا چه مناطقی است؟ (پرسش)
- در کتب شیعه در مورد قرقیسیا چه روایاتی آمده است؟ (پرسش)
منابع
پانویس
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۳۹.
- ↑ کافى، ج ۸، ص ۲۹۵؛ غیبة نعمانى ص ۲۶۷.
- ↑ نشریه موعود، شماره ۲۸ و ۳۲.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۳۹.
- ↑ ر.ک: قرقیسا.
- ↑ برگرفته از سایت حوزه www.hawzeh.net با تلخیص.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۴۸-۵۱.
- ↑ «و نشانههای خویش را به شما مینمایاند پس کدام یک از نشانههای خداوند را انکار میکنید؟» سوره غافر، آیه ۸۱.
- ↑ «و چون عذاب ما را دیدند گفتند: به خداوند یگانه ایمان آوردیم و به آنچه شریک (خداوند) میپنداشتیم کافریم * اما همین که عذاب ما را دیدند دیگر ایمانشان برای آنها سودی نداشت- بنابر سنّت (و قانون) خداوند که میان بندگانش برگذشته است- و در آنجا کافران زیان دیدند» سوره غافر، آیه ۸۴.
- ↑ تفسیر قمی: ج ۲، ص ۲۶۱.
- ↑ غیبت نعمانی: ص ۲۳۱.
- ↑ «روزی که برخی نشانههای پروردگارت آید کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد» سوره انعام، آیه ۱۵۸.
- ↑ کمال الدین: ص ۵۲۷.
- ↑ «روزی که برخی نشانههای پروردگارت آید کسی که از پیش ایمان نیاورده یا در ایمان خویش کار نیکویی انجام نداده باشد ایمانش او را سودی نخواهد داد» سوره انعام، آیه ۱۵۸.
- ↑ تفسیر عیاشی.
- ↑ کمال الدین: ص ۳۳۶.
- ↑ «بگو: در روز داوری ایمان کافران برای آنان سودی ندارد و به آنها مهلت نمیدهند * پس، از آنان رو بگردان و چشم به راه دار که آنان نیز چشم به راهند» سوره سجده، آیه ۲۹-۳۰.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص۱۸۰.