الواح موسی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • جمع لوح و به‌معناى چیزهایى است که پهن باشد مثل تخته‌ها، خواه از چوب باشد یا غیر از آن[۱]. از مواریث انبیا است که حضرت مهدى (ع) هنگام ظهور با خود دارد. پیامبر (ص) فرمود: "زبور را از دریاچه طبریه بیرون مى‌آورد که یادگارهاى آل موسی و آل هارون در آن است و فرشتگان آن را حمل مى‌کنند. الواح و عصاى موسى نیز در آن‌جاست"[۲]. از حضرت علی (ع) روایت شده: "در غار ثور ریزه‌هایى از الواح موسى و شکسته‌هاى عصاى موسى و خورده‌هاى تابوت سکینه هست. . . شب‌ها و روزها مى‌گذرد تا مهدى ظهور کرده و آن‌ها را بیرون مى‌آورد"[۳]. امام باقر (ع) فرمود: "در بیت المقدس، تابوت سکینه، انگشتر سلیمان و الواحى را که بر موسى نازل شده، بیرون مى‌آورد"[۴]. امام صادق (ع) مى‌فرماید: "الواح موسى با ما است، عصاى موسى پیش ماست و ما وارثان پیامبران هستیم"[۵] معلوم نیست آن الواح از چوب بوده یا چرم یا فلز و غیره؛ به قولى آن‌ها از چوب بوده‌اند و از آسمان بوده‌اند. و به قولى از زمرد بوده‌اند به طول ده ذراع. آن‌چه مسلّم است الواح، از عالم غیب به دست حضرت موسى (ع) رسیده است[۶] ﴿وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً. . . [۷][۸].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. معارف و معاریف، ج ۲، ص ۳۸۴.
  2. روزگار رهایى، ج ۱، ص ۴۵۳.
  3. همان، ص ۴۵۵.
  4. همان.
  5. همان، ص ۴۵۸.
  6. معارف و معاریف، ج ۲، ص ۳۸۴.
  7. سوره اعراف، ۱۴۵.
  8. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۱۱۷.