الگو:صفحهٔ اصلی/نوشتار برگزیده
تطبیق دادن نشانههای ظهور با وقایع بهمعنای مطابقت دادن نشانههای ظهور بر وضعیت هر زمان است؛ به این معنا که عدهای با خواندن یا شنیدن چند روایت در نشانههای ظهور، آنها را بر افراد یا حوادثی خاص، بدون تشخیص صحیح بودن آن و بدون بررسی آیات و روایات دیگر، تطبیق میدهند. نفسِ تطبیق روایات بر حوادث پیشآمده در جهان، آفت و آسیب نیست، بلکه آفت اساسی و اصلی، مطالب و ادعاهایی است که افرادی به صرف خواندن یک یا دو روایت و بدون بررسی آیات و روایات و مطالب تاریخی و قدرت تشخیص صحیح و ناصحیح، به اظهارنظر میپردازند.
در زمینۀ تطبیق توجه به نکات زیر مهم است:
- منابع اصلی و قدیمی شیعه معمولاً از نشانههایی محدود نام بردهاند و برخی از این نشانههایی که مطرح میشود، در این منابع ذکر نشده است.
- اَسناد برخی از احادیث در این زمینه دارای اشکال است و شاید علت ذکر این روایات این باشد که اصل روایات برای تحقیق و تأمل درباره آن باقی بماند و روشن شود که همۀ گروهها چه مخالفین و چه موافقین اهلبیت (ع) در اصل ظهور حضرت مهدی (ع) اتفاق دارند.
- تطبیق علایم ظهور معمولا کار مدّعیان دروغینی است که درصدد انحراف افکار جامعه هستند، چه اینکه بعضی از علایم ظهور قطعی نیست و در روایات معتبرِ هم نیامده است، مواردی هم که قابل استناد هست، چنین نیست که بتوان آنها را تطبیق کرد.
- تطبیق علایم بر افراد و اشخاص، نوعی تعیین وقت ظهور است. براساس حکمت خداوند وقت ظهور امام زمان مخفی است و کسی نمیتواند زمانی را برای ظهور تعیین کند لذا اگر شخصی تعیین وقت میکند از مدّعیان دروغین است که ائمه آنها را، کذاب معرفی میکنند.
- شاید مراد امام، واقعۀ خارجی دیگری باشد. در مواردی که سخن از وقوع یک نشانه و فرج بعد از آن بیان شده است، گویا مراد، فرج و ظهور امام زمان (ع) نیست، بلکه یک گشایش و آرامش و راحتی برای مؤمنان مورد نظر است.
مهمترین و اساسیترین پیامد تطبیق دادن نشانههای ظهور با حوادث و اتفاقات جامعه، ایجاد امید کاذب برای منتظران و دیگر انسانهاست؛ نتیجه این امید کاذب دلسردی نسبت به ظهور و امام مهدی میشود؛ زیرا با تطبیق نشانههای ظهور انتظار دارد امام مهدی ظهور کند و وقتی ظهور محقق نمیشود، نسبت به مهدویت تردید پیدا میکند و چهبسا از ایمان و باورهای او نیز کاسته شود.
انواع آمادگی برای ظهور کدامند؟ (پرسش)
قیام حضرت مهدی(ع) پیش از هر چیز نیازمند به عناصر آماده و باارزش انسانی است که بتوانند بار سنگین چنان اصلاحات وسیعی را در جهان به دوش بکشند و این در درجۀ اول محتاج به انواع آمادگی برای پیاده کردن آن برنامه عظیم است. آمادگی، جوهر اصلی انتظار و وظیفۀ قطعی منتظران باید در زمینههای مختلف فکری، فرهنگی، روحی، سیاسی، اجتماعی، تکنولوژیکی و... ایجاد شود. این آمادگی، مستلزم حضور تأثیرگذار شیعه در عرصههای مختلف است، تا بتواند در توسعۀ تفکر مهدویت در جهان، به رسالت خطیر و الهی خویش عمل نماید.
تشکیل حکومت اسلامی جهانی زمانی به وقوع میپیوندد که آمادگیهای ذیل به وجود آید:
- آمادگی فرهنگی: انسانها، معمار سرنوشت جامعه و تاریخ و محور دگرگونی اوضاع اجتماعی هستند و سنّت الهی بر این قرار گرفته است که هر گونه دگرگونی و تحولی برای جامعههای انسانی، به دست و ارادۀ خود آنان صورت گیرد و از شرایط بسیار مهم برای تحقّق و پیروزی یک قیام و انقلاب، خواست و ارادۀ مردم است.
- آمادگی روحی و روانی: حکومت جهانی حضرت مهدی(ع) در درجۀ اول نیازمند بالا بردن آگاهی و آمادگی روحی و فکری است. منتظر واقعی برای چنین برنامۀ مهمی، نمیتواند نقش نظارهگر داشته باشد و آمادگی برای ظهور مستلزم انتظاری خوب و شایسته است که اگر ما به وظایف خود در دوران انتظار عمل کنیم در واقع خود را برای زمان ظهور آماده کردهایم.
- آمادگی فکری و اعتقادی: آنچه قیام و انقلاب جهانی آن حضرت را از دیگر انقلابها متمایز و ممتاز میسازد، دگرگونیهای اعتقادی و باور انسانهاست، یعنی سطح افکار مردم جهان چنان بالا رود که بدانند مثلاً مسئله «نژاد» یا «مناطق مختلف جغرافیایی» مسئله قابل توجهی در زندگی بشر نیست و تفاوت رنگها و زبانها و سرزمینها نمیتواند بشر را از هم جدا سازد.
- آمادگی اخلاقی و رفتاری: حضرت مهدی(ع) زمانی ظهور میکند که یاران آمادهای داشته باشد زیرا او میخواهد جهانی را اصلاح کند. انسان منتظر با درک این نکته که "امام اگر چه ظاهر نیست اما حاضر است"، باید همواره از خویشتن مراقبت و نفس اماره را کنترل و شیطان را از خود دور کند و خانۀ دل را با یاد خدا و با صفات حمیده و پسندیدۀ انسانی زینت دهد و لوح دل را از آلودگیها و گناهان بشوید.
- آمادگی سیاسی: با توجه به جهانی بودن حکومت حضرت مهدی(ع)، نیازمند بازشناسی و بازنمایی ابعاد سیاسی حکومت جهانی آن حضرت به جهانیان هستیم و این مسئولیت اساسی بر دوش دانشمندان علوم دینی است و مشتاقان برپایی حکومت عدل جهانی میبایست در دو محور تلاشهای علمی و عملی انجام دهند: آشنایی با روش سیاسی حضرت در عصر ظهور و آشنا کردن دیگران با این اندیشه بلند سیاسی.
- آمادگی اقتصادی: بیگمان حضرت مهدی(ع) بهپا میخیزد تا زندگی مادی مردم را بر پایه عدالت سامان دهد، چون قسط و عدل اقتصادی در جای خود بسیار بایسته و نقشآفرین است. جامعه منتظر جامعهای پویا و فعال است که حاکمیت طاغوت و بیعدالتی را برنمیتابد و از ظلم و ستم و نظامات موجود خسته و تلخی زندگی مادی و یک بعدی را احساس کرده و به وضع موجود راضی نشده و هرروز خود را در عرصههای مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی آمادهتر مینماید.
دانشنامه امام مهدی (ع) بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ، کتابی است ده جلدی که با زبان فارسی به بررسی مسائل مرتبط با موضوع مهدویت، با تکیه بر نصوص معتبر اسلامی میپردازد. این مجموعه اثر محمد محمدی ریشهری است و انتشارات مؤسسه علمی فرهنگی دارالحدیث انتشار آن را به عهده داشته است. آمادهسازی]] جلدهای دهگانه این اثر برای انتشار با همکاری سید محمد کاظم طباطبایی، محمود کریمیان، محمد رضا سجادیطلب، سید محمود طباطبایینژاد، سید روحالله سیدطبایی و ترجمه عبدالهادی مسعودی همراه بوده است.
در معرفی این کتاب آمده است: «دانشنامه امام مهدی (ع) دارای متن عربی و ترجمه فارسی است، روایتهایی که در این مجموعه بیان شده، دارای سند بوده و از منابع کهن و معتبر تاریخی و روایی و تفسیر در این مجموعه بهره برده شده است. اثر حاضر به ۱۴ سر فصل ذیل میپردازد: مهدویت از نگاهی کلی؛ زندگینامه امام مهدی؛ غیبت امام مهدی؛ سفرا و وکلای امام مهدی؛ توقیعات امام مهدی؛ دیدار با امام مهدی؛ وظایف مسلمانان در روزگار غیبت؛ دعا، توسل و استخاره؛ زیارات؛ نشانههای ظهور؛ قیام؛ سیره حکومتی؛ نمونههایی از سرودههای مهدوی؛ کتابشناسی مهدویت»