خلیفة الله (لقب امام مهدی)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • از القاب حضرت شمرده شده و به معنی جانشین خداوند است. در زیارت آل یاسین می‌خوانیم: "السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيفَةَ اللَّهِ وَ نَاصِرَ حَقِّهِ". پیامبر اسلام (ص) فرمود: "خروج می‌کند مهدی و بر سر او، ابری است و در آن منادی‌ای ندا می‌کند این مهدی، خلیفة الله است؛ او را پیروی کنید"[۱]. واژه خلیفه بر معانی متعددی آمده است، از جمله:
  1. به‌معنای کسی است که در کاری به جای دیگری قرار گیرد و وظیفه او را انجام دهد،
  2. به‌معنای امام راستین و پیشوای والایی است که برتر از او نیست،
  3. به‌معنای بزرگ‌ترین فرمانروا و پرشکوه‌ترین زمامدار است[۲]. حضرت مهدی (ع) در فرازی از نخستین سخنرانی خود پس از ظهور می‌فرماید: "أَنَا بَقِيَّةُ اللَّهِ وَ خَلِيفَتُهُ"[۳].
  • به راستی حضرت مهدی (ع)، همان خلیفه باقی‌مانده‌ای است که قرآن شریف نیز به او اشاره دارد که: ﴿إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً[۴]. امام مهدی (ع) خلیفه خدا به مفهوم حقیقی و جامع کلمه است و همه معانی واژه خلیفه را داراست. خداوند او را جانشین پیامبر (ص) قرار داده و او برگزیده خداست، نه منتخب مردم. خداوند او را به خلافت انتخاب نموده و از او خواسته است که برای هدایت انسان‌ها به دین صحیح و سالم آسمانی و اداره امور بلاد و عباد و اصلاح بشریت و فراهم آوردن تمامی وسایل و امکانات نیکی و نیک‌بختی بشر، قیام کند و جهان را سرشار از امکانات و وسایل مادّی و معنوی برای سعادت بشریت سازد[۵].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. همان.
  2. مجمع البحرین، واژه خلیفه.
  3. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۹۲.
  4. سوره بقره، ۳۰.
  5. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۳۰۴.