مرگ جاهلیت

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • در حدیثی از پیامبر اکرم (ص) آمده: "هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است"[۱]. "جاهلیت" در اصطلاح تاریخ به روزگار پیش از اسلام، که جهل و بی‌خردی بر مردم عموما، و عرب خصوصا حاکم بوده و بت می‌پرستیدند و اسیر احساسات و خرافات بودند و خودخواهی و خون‌ریزی و تجاوز و ستیز، مایه مباهات آن‌ها بود، اطلاق شده است. و به قول مرحوم طریحی: حالتی که عرب‌های قبل از اسلام داشتند و آن عبارت بود از: جهل به خدا و پیامبران و شرایع دین، و فخر و مباهات به آباء و انساب[۲]. این کلمه چهار بار در قرآن کریم آمده است و در هریک از این چهار بار[۳]، به نحوی از جاهلیت نکوهش شده و این شیوه مورد استنکار قرار گرفته است.
  • از امام باقر (ع) ذیل آیه ﴿وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الأُولَى[۴] آمده که فرمود: یعنی جاهلیت دیگری در آینده خواهد آمد[۵]. احتمالاً منظور از مرگ جاهلیت، این است: آن‌کس که امام زمانش را نشناسد و بمیرد، بهره‌ای از دین و اسلام نبرده و در جاهلیت محض به سر بُرده است[۶].

پرسش‌های وابسته

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. اصول کافی، ج ۲، ص ۳۷۷.
  2. معارف و معاریف، ج ۴، ص ۷۰.
  3. سوره آل عمران، ۱۵۴؛ سوره مائده، ۵۰؛ سوره احزاب، ۳۳؛ سوره فتح، ۲۶.
  4. سوره احزاب، ۳۳.
  5. بحار الانوار، ج ۲۲، ص ۱۸۹.
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص:۶۳۷.