بدعت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰

«بدعت» اسم مصدر از "بدع" به معنای چیز نو و بی‌سابقه، آیین نو و رسم تازه است^[۱] و در اصطلاح فقه سیاسی، بدعت‌گزار، به افرادی اطلاق می‌گردد که بر اثر برداشت نادرست در استنتاج از منابع دینی، دچار گمراهی شده و احکام باطل و غیر دینی را به عنوان احکام دین ارایه نموده، و با فراخواندن مردم به افکار منحرف خویش و گمراه کردن آنها، فتنه‌ای در جامعه اسلامی بر پا کنند؛ ولی خود ظاهراً به موازین دولت اسلامی پای‌بند بوده و مردم را به طور علنی، بر قیام علیه امام وقت دعوت نمی‌کنند^[۲]. گروه یادشده، هرگاه افساد نکنند، دولت اسلامی نخست، با آنها از در منطق و استدلال، ارشاد و پاسخ به شبهات وارد می‌شود؛ اگر مؤثر نیفتاد به شیوه سیاسی و افشاگرانه به منظور خنثی‌سازی آثار منفی اعمالشان، بر اساس سلسله مراتب امر به معروف و نهی از منکر عمل خواهد نمود؛ چنانکه امام علی (ع) در برابر خوارج چنین کرد^[۳]^[۴].

↑ فرهنگ معین، ج۱، ص۴۸۴.
↑ جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۲؛ المستدرک، باب ۲۴ من ابواب جهاد العدو، حدیث ۹.
↑ جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۲؛ ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۵۴؛ نهج البلاغه، خطبه‌های ۳۵، ۳۶، ۵۸ و ۵۹.
↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۵۶.

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 | موضوع مرتبط = بدعت
 | عنوان مدخل  = بدعت
-| مداخل مرتبط = [[بدعت در قرآن]] - [[بدعت در حدیث]] - [[بدعت در نهج البلاغه]] - [[بدعت در کلام اسلامی]] - [[بدعت در فقه اسلامی]] - [[بدعت در معارف مهدوی]] - [[بدعت در فقه سیاسی]] - [[بدعت در معارف دعا و زیارات]] - [[بدعت در معارف و سیره سجادی]] - [[بدعت در معارف و سیره حسینی]] - [[بدعت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
+| مداخل مرتبط = [[بدعت در لغت]] - [[بدعت در قرآن]] - [[بدعت در حدیث]] - [[بدعت در نهج البلاغه]] - [[بدعت در کلام اسلامی]] - [[بدعت در فقه اسلامی]] - [[بدعت در معارف مهدوی]] - [[بدعت در فقه سیاسی]] - [[بدعت در معارف دعا و زیارات]] - [[بدعت در معارف و سیره سجادی]] - [[بدعت در معارف و سیره حسینی]] - [[بدعت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
 | پرسش مرتبط  =
 }}