معجزات پیامبر: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۳۲: خط ۳۲:
*گروهی از [[اصحاب]] [[روایت]] کرده‌اند که: "روزی [[پیامبر]]{{صل}} در منزل نشسته بود و [[علی]]{{ع}} نیز در خدمتشان بود. در این هنگام [[وحی]] نازل شد و چون در حالت [[نزول وحی]] آرامشی بر [[حضرت]] عارض می‌شد که ناچار به جایی تکیه می‌کرد، در اینجا زانوی [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} را تکیه‌گاه خود قرار داد و سر برنداشت تا اینکه [[خورشید]] غروب کرد. [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} چون نمی‌توانست سر [[رسول خدا]]{{صل}} را بر [[زمین]] بگذارد به ناچار، [[نماز عصر]] را نشسته خواند و [[رکوع]] و سجودش را با اشاره به جا آورد<ref>تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۳۰؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.</ref>. هنگامی که [[حضرت]] به حالت عادی برگشت به [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} فرمود: "[[خدا]] را بخوان تا [[خورشید]] را برایت باز گرداند تا نمازت را به حالت [[ایستاده]] در وقتش بخوانی. [[خداوند تعالی]]، به علت طاقتت به خاطر [[خدا]] و رسولش، تو را [[اجابت]] می‌کند". پس [[حضرت علی]]{{ع}} از [[خدا]] خواست که [[خورشید]] را برای او برگرداند. [[خداوند]] هم [[خورشید]] را بر او باز گرداند تا اینکه به موضعش در [[آسمان]] در وقت عصر رسید، پس [[حضرت]]، [[نماز]] عصرشان را خواند؛ سپس [[خورشید]]، غروب کرد"<ref>حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۳۲۷؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶-۳۴۵؛ شیخ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معجزات پیامبر (مقاله)|معجزات پیامبر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۰۶.</ref>.
*گروهی از [[اصحاب]] [[روایت]] کرده‌اند که: "روزی [[پیامبر]]{{صل}} در منزل نشسته بود و [[علی]]{{ع}} نیز در خدمتشان بود. در این هنگام [[وحی]] نازل شد و چون در حالت [[نزول وحی]] آرامشی بر [[حضرت]] عارض می‌شد که ناچار به جایی تکیه می‌کرد، در اینجا زانوی [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} را تکیه‌گاه خود قرار داد و سر برنداشت تا اینکه [[خورشید]] غروب کرد. [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} چون نمی‌توانست سر [[رسول خدا]]{{صل}} را بر [[زمین]] بگذارد به ناچار، [[نماز عصر]] را نشسته خواند و [[رکوع]] و سجودش را با اشاره به جا آورد<ref>تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۳۰؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.</ref>. هنگامی که [[حضرت]] به حالت عادی برگشت به [[امام علی|امیرالمؤمنان]]{{ع}} فرمود: "[[خدا]] را بخوان تا [[خورشید]] را برایت باز گرداند تا نمازت را به حالت [[ایستاده]] در وقتش بخوانی. [[خداوند تعالی]]، به علت طاقتت به خاطر [[خدا]] و رسولش، تو را [[اجابت]] می‌کند". پس [[حضرت علی]]{{ع}} از [[خدا]] خواست که [[خورشید]] را برای او برگرداند. [[خداوند]] هم [[خورشید]] را بر او باز گرداند تا اینکه به موضعش در [[آسمان]] در وقت عصر رسید، پس [[حضرت]]، [[نماز]] عصرشان را خواند؛ سپس [[خورشید]]، غروب کرد"<ref>حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۳۲۷؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶-۳۴۵؛ شیخ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معجزات پیامبر (مقاله)|معجزات پیامبر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۰۶.</ref>.


==برگشت [[خورشید]] پس از [[وفات پیامبر]]{{صل}}==
==[[برگشت خورشید]] پس از [[وفات پیامبر]]{{صل}}==
*هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} در [[شهر]] [[بابل]] -نزدیک [[کوفه]]- خواست از شط [[فرات]] عبور کند. بسیاری از همراهان او سرگرم گذراندن چهارپایان و وسایل خود از [[آب]] بودند. [[حضرت]]، همراه تعدادی از یارانشان، [[نماز عصر]] را به جا آوردند<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸؛ حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۲۷-۲۲۸؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۱.</ref>. هنوز [[سپاهیان]] از رودخانه عبور نکرده بودند که [[خورشید]]، غروب کرد و [[فضیلت]] [[نماز]] اول وقت و [[جماعت]] با [[حضرت]] را از دست دادند. [[امام]] که از [[ناراحتی]] [[مسلمانان]] با خبر شده بود، از [[خدا]] خواست [[خورشید]] را بر او برگرداند تا همه [[اصحاب]]، [[نماز]] را در وقتش به جا آورند. [[خداوند]]، دعای [[حضرت]] را [[مستجاب]] کرد و [[خورشید]] را برگرداند.[[اصحاب]] در آن روز، بسیار [[تسبیح]] و [[استغفار]] کردند<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸.</ref>.
*هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} در [[شهر]] [[بابل]] -نزدیک [[کوفه]]- خواست از شط [[فرات]] عبور کند. بسیاری از همراهان او سرگرم گذراندن چهارپایان و وسایل خود از [[آب]] بودند. [[حضرت]]، همراه تعدادی از یارانشان، [[نماز عصر]] را به جا آوردند<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸؛ حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۲۷-۲۲۸؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۱.</ref>. هنوز [[سپاهیان]] از رودخانه عبور نکرده بودند که [[خورشید]]، غروب کرد و [[فضیلت]] [[نماز]] اول وقت و [[جماعت]] با [[حضرت]] را از دست دادند. [[امام]] که از [[ناراحتی]] [[مسلمانان]] با خبر شده بود، از [[خدا]] خواست [[خورشید]] را بر او برگرداند تا همه [[اصحاب]]، [[نماز]] را در وقتش به جا آورند. [[خداوند]]، دعای [[حضرت]] را [[مستجاب]] کرد و [[خورشید]] را برگرداند.[[اصحاب]] در آن روز، بسیار [[تسبیح]] و [[استغفار]] کردند<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸.</ref>.
*مرحوم [[شیخ صدوق]] در کتاب من لایحضره الفقیه این جریان را به نحو دیگری بیان کرده است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳-۲۰۴.</ref>. همچنین به [[روایت]] "اسماء" این اتفاق، در صهباء، هنگام [[غزوه خیبر]] رخ داده است<ref>تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۲۷.</ref> و [[نقل]] می‌کند: "دیدم [[خورشید]] غروب کرده است، سپس بعد از غروب، دوباره طلوع کرد و بین کوه‌ها و [[زمین]] قرار گرفت"<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳؛ نورالدین علی سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دار المصطفی، ج۳، ص۳۳؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۲، ص۵۸.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معجزات پیامبر (مقاله)|معجزات پیامبر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۰۷.</ref>.
*مرحوم [[شیخ صدوق]] در کتاب من لایحضره الفقیه این جریان را به نحو دیگری بیان کرده است<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳-۲۰۴.</ref>. همچنین به [[روایت]] "اسماء" این اتفاق، در صهباء، هنگام [[غزوه خیبر]] رخ داده است<ref>تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۲۷.</ref> و [[نقل]] می‌کند: "دیدم [[خورشید]] غروب کرده است، سپس بعد از غروب، دوباره طلوع کرد و بین کوه‌ها و [[زمین]] قرار گرفت"<ref>شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳؛ نورالدین علی سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دار المصطفی، ج۳، ص۳۳؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۲، ص۵۸.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[معجزات پیامبر (مقاله)|معجزات پیامبر]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۰۷.</ref>.

نسخهٔ ‏۲۶ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۰

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث پیامبر خاتم است. "معجزات پیامبر" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل معجزات پیامبر (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

شق القمر

شق القمر در منظر اهل علم

ردّ الشمس

برگشت خورشید در زمان حیات رسول خدا(ص)

برگشت خورشید پس از وفات پیامبر(ص)

ردّ الشمس در آیینه روایات

حدیث ردّ الشمس در منظر اهل سنت

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ابن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۳۶۹.
  2. «پس به او آن بزرگ‌ترین معجزه را نشان داد» سوره نازعات، آیه ۲۰.
  3. «و اهل کتاب پراکنده نشدند مگر از آن پس که برای آنان آن برهان فرا رسید» سوره بینه، آیه ۴.
  4. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۲.
  5. زمخشری، کشاف عن حقائق غوامض القرآن، ج۴، ص۳۰.
  6. ابوالفرج حلبی شافعی، السیرة الحلبیه، ج۱، ص۴۳۴.
  7. ابو بکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة أحوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۵؛ محمد بن جریر طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج۲۷، ص۵۰.
  8. سید هاشم بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۲۱۵.
  9. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۲؛ محمد بن جریر طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ص۵۰؛ فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۲۹، ص۲۸۸.
  10. شیخ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۲۸۲.
  11. علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۳۴۱.
  12. علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۳۴۱.
  13. علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۳۴۱.
  14. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۵؛ شمس الدین ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۱، ص۲۱۰.
  15. شیخ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۲۸۲؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الاطهار(ع)، ج۱۷، ص۳۴۷.
  16. شیخ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹، ص۲۸۲؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الاطهار(ع)، ج۱۷، ص۳۴۷.
  17. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۳؛ ۲۶۸؛ محمد بن جریر طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ص۵۰؛ شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۲.
  18. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۴۱۵؛ قضی عیاض اندلسی، الشفاء بتعریف حقوق المصطفی، ج۱، ص۵۴۴.
  19. شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۲؛ ابن سیدالناس، عیون الاثر، ص۱۳۴؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الأدب، ج۱۸، ص۳۰۹.
  20. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۶؛ علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۳۴۱.
  21. علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج۲، ص۳۴۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۳۵۶.
  22. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۳۵۶.
  23. «رستخیز بسی نزدیک شد و ماه از میان شکافت و چون معجزه‌ای ببینند روی می‌گردانند و می‌گویند: جادویی همیشگی است و دروغ انگاشتند و از هوا و هوس‌هایشان پیروی کردند و هر کاری (در جای خود) پای برجاست» سوره قمر، آیه ۱-۳.
  24. شمس الدین ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۱، ص۲۰۹؛ ابن سیدالناس، عیون الاثر، ج۱، ص۲۰۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۳۵۷ به بعد.
  25. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۲-۳۰۴.
  26. ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۲۶۲ _ ۲۶۶؛ نویری، نهایة الارب فی فنون الادب، ج۱۸، ص۳۰۹؛ ابن سیدالناس، عیون الاثر، ج۱، ص۱۳۴؛ قضی عیاض اندلسی، الشفاء بتعریف حقوق المصطفی، ج۱، ص۵۴۵.
  27. شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۲؛ فخرالدین رازی، مفاتیح الغیب، ج۲۹، ص۲۸.
  28. محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۵۵.
  29. محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۵۵.
  30. نقل شده در کتب: شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۲؛ قضی عیاض اندلسی، الشفاء بتعریف حقوق المصطفی، ج۱، ص۵۴۷.
  31. شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۹، ص۲۸۲؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۲، ص۳۱۹- ۳۲۰.
  32. شیخ طبرسی، مجمع البیان، ج۲۴، ص۱۱.
  33. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۴-۳۰۵.
  34. شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۲، ص۳۸۵.
  35. حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۲۷؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶؛ قطب الدین راوندی، قصص الانبیاء، ص۲۹۲-۲۹۱؛ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳.
  36. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۶.
  37. تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۳۰؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.
  38. حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۳۲۷؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶-۳۴۵؛ شیخ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.
  39. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۶.
  40. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸؛ حسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج۲، ص۲۲۷-۲۲۸؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۶؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۱.
  41. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۸.
  42. شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳-۲۰۴.
  43. تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۲۷.
  44. شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲۰۳؛ نورالدین علی سمهودی، وفاء الوفا بأخبار دار المصطفی، ج۳، ص۳۳؛ شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النفیس، ج۲، ص۵۸.
  45. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۷.
  46. تقی الدین مقریزی، امتاع الاسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و امتاع، ج۵، ص۲۶؛ شیخ مفید، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، ج۱، ص۳۴۵؛ شیخ طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۳۵۰.
  47. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۱۶.
  48. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۷-۳۰۸.
  49. شیخ حسین دیار بکری، تاریخ الخمیس فی احوال انفس النقیس، ج۲، ص۵۸.
  50. قضی عیاض اندلسی، الشفاء بتعریف حقوق المصطفی، ج۱، ص۷۵۹.
  51. علامه امینی، الغدیر فی الکتاب و السنة و الأدب، ج۳، ص۱۸۹-۲۰۰.
  52. حسینی ایمنی، سید علی اکبر، معجزات پیامبر، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص:۳۰۸.