اسرافیل: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
 
(۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[اسرافیل در قرآن]] - [[اسرافیل در کلام اسلامی]] - [[اسرافیل در معارف مهدویت]] - [[اسرافیل در معارف دعا و زیارات]] - [[اسرافیل در معارف و سیره سجادی]] - [[اسرافیل در معارف و سیره رضوی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مهدویت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''امام مهدی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[امام مهدی در قرآن]] | [[امام مهدی در حدیث]] | [[امام مهدی در کلام اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
'''اسرافیل''' یکی از چهار ملکِ [[مقرّب]] [[الهی]] است. سه [[ملک]] دیگر عبارت‌اند از [[جبرائیل]]، [[میکائیل]] و [[عزرائیل]]. [[قرآن کریم]] [[ایمان]] به [[ملائکه]] را در ردیف [[ایمان به خدا]]، [[قیامت]]، کتاب و [[پیامبران]] قرار داده است: {{متن قرآن|وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ}}<ref>«بلکه نیکی (از آن) کسی است که به خداوند و روز بازپسین و فرشتگان و کتاب (آسمانی) و پیامبران ایمان آورد» سوره بقره، آیه ۱۷۷.</ref>
*به زبان سریانی، به‌معنای بنده خدا است. از نخبه [[ملائکه]] است و از هر ملکی به خداوند متعال، نزدیک‌تر. او مراقب [[لوح]] است و چون خداوند، چیزی را در لوح ثبت کند، وی به دیگر ملائکه ابلاغ می‌نماید. او نیز متصدی صور می‌باشد که به امر خداوند در آن بدمد<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص ۱۷۶</ref>. طبق روایت [[امام باقر|امام محمد باقر]] {{ع}}، هرگاه [[امام مهدی|قائم]] {{ع}} ظهور کند، خداوند او را با فرشتگانی یاری می‌کند. . . و اسرافیل از طرف چپ حضرت حرکت می‌کند<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۳۴؛ بشارة الاسلام، ص ۱۱۸. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۰.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== مقدمه ==
* [[کدام فرشتگان امام مهدی را هنگام قیام یاری می‌رسانند؟‌]]
قرآن کریم در [[آیات]] بسیاری به موضوع ملائکه، اقسام آنها، ویژگی‌های آنها و نقش آنها در [[نظام هستی]] پرداخته است.


{{جستارهای وابسته}}
[[امام سجاد]] {{ع}} در [[صحیفه]] یک دعای مستقل<ref>دعای سوم.</ref> در [[درود]] بر ملائکه، حاملان [[عرش]] و ملائکه مقرّب الهی دارد. آن [[حضرت]] در این [[دعا]] از اسرافیل، میکائیل، جبرائیل و نیز [[روح]] نام برده و درباره اسرافیل چنین فرموده است: {{متن حدیث|وَ إِسْرَافِيلُ‏ صَاحِبُ‏ الصُّورِ، الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الْإِذْنَ، وَ حُلُولَ الْأَمْرِ، فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعَى رَهَائِنِ الْقُبُورِ}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «بار خدایا، درود فرست بر اسرافیل، آن [[فرشته]] صاحب صور که چشم گشوده [[منتظر]] [[فرمان]] توست تا در صور خود بدمد و خفتگان در [[گور]] را برانگیزاند».
==منابع==
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']].


==پانویس==
[[امام]] در این دعا به نقش اسرافیل در دمیدن صور و احیای [[مردگان]] اشاره کرده است. مسئله نفخ صور یا دمیدن در شیپور در قرآن کریم آمده است: {{متن قرآن|وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ}}<ref>«و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد- جز آن کس که خدا بخواهد- سپس بار دیگر در آن می‌دمند که ناگاه آنان برمی‌خیزند، به انتظار می‌مانند» سوره زمر، آیه ۶۸.</ref>. از این [[آیه]] استفاده می‌شود که نفخ صور و دمیدن در شیپور که مستلزم صوت و [[صیحه]] [[عظیم]] و وحشتناکی است دوبار واقع می‌شود، یک بار برای این که همه جانداران به غیر از آنان که [[خدا]] بخواهد بمیرند و یک بار برای این که همه [[مردگان]] زنده شوند.
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}
{{امام مهدی}}


واژه [[اسرافیل]] در [[صحیفه]] یک بار و در همین [[دعای سوم]] به کار رفته است<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref><ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «اسرافیل»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۵۱.</ref>


[[رده:امام مهدی]]
== منابع ==
[[رده:اسرافیل]]
{{منابع}}
[[رده:مدخل موعودنامه]]
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «اسرافیل»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
{{پایان منابع}}
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
{{قیامت}}
 
[[رده:فرشتگان در قرآن]]
[[رده:فرشتگان مقرب]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۷

اسرافیل یکی از چهار ملکِ مقرّب الهی است. سه ملک دیگر عبارت‌اند از جبرائیل، میکائیل و عزرائیل. قرآن کریم ایمان به ملائکه را در ردیف ایمان به خدا، قیامت، کتاب و پیامبران قرار داده است: ﴿وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ[۱]

مقدمه

قرآن کریم در آیات بسیاری به موضوع ملائکه، اقسام آنها، ویژگی‌های آنها و نقش آنها در نظام هستی پرداخته است.

امام سجاد (ع) در صحیفه یک دعای مستقل[۲] در درود بر ملائکه، حاملان عرش و ملائکه مقرّب الهی دارد. آن حضرت در این دعا از اسرافیل، میکائیل، جبرائیل و نیز روح نام برده و درباره اسرافیل چنین فرموده است: «وَ إِسْرَافِيلُ‏ صَاحِبُ‏ الصُّورِ، الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الْإِذْنَ، وَ حُلُولَ الْأَمْرِ، فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعَى رَهَائِنِ الْقُبُورِ»[۳]؛ «بار خدایا، درود فرست بر اسرافیل، آن فرشته صاحب صور که چشم گشوده منتظر فرمان توست تا در صور خود بدمد و خفتگان در گور را برانگیزاند».

امام در این دعا به نقش اسرافیل در دمیدن صور و احیای مردگان اشاره کرده است. مسئله نفخ صور یا دمیدن در شیپور در قرآن کریم آمده است: ﴿وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ[۴]. از این آیه استفاده می‌شود که نفخ صور و دمیدن در شیپور که مستلزم صوت و صیحه عظیم و وحشتناکی است دوبار واقع می‌شود، یک بار برای این که همه جانداران به غیر از آنان که خدا بخواهد بمیرند و یک بار برای این که همه مردگان زنده شوند.

واژه اسرافیل در صحیفه یک بار و در همین دعای سوم به کار رفته است[۵][۶]

منابع

پانویس

  1. «بلکه نیکی (از آن) کسی است که به خداوند و روز بازپسین و فرشتگان و کتاب (آسمانی) و پیامبران ایمان آورد» سوره بقره، آیه ۱۷۷.
  2. دعای سوم.
  3. دعای ۳.
  4. «و در صور دمیده می‌شود آنگاه هر کس در آسمان‌ها و در زمین است بیهوش می‌گردد- جز آن کس که خدا بخواهد- سپس بار دیگر در آن می‌دمند که ناگاه آنان برمی‌خیزند، به انتظار می‌مانند» سوره زمر، آیه ۶۸.
  5. صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.
  6. شیرزاد، امیر، مقاله «اسرافیل»، دانشنامه صحیفه سجادیه، ص ۵۱.