ردم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'
جز (جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان')
جز (جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث')
خط ۱۵: خط ۱۵:
جمعی از [[مفسرین]]، معتقدند که ردم به سد محکم و نیرومند گفته می‌شود... باید توجه داشت، که سد بر وزن قد و سُد بر وزن خُود به یک معنی است و آن حائلی است؛ که میان دو چیز ایجاد می‌کنند؛ ولی به گفته راغب؛ در مفردات بعضی میان این دو فرق گذاشته‌اند؛ اولی را مصنوع [[انسان]] و دومی را حائل‌های طبیعی دانسته‌اند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۳۴.</ref>.
جمعی از [[مفسرین]]، معتقدند که ردم به سد محکم و نیرومند گفته می‌شود... باید توجه داشت، که سد بر وزن قد و سُد بر وزن خُود به یک معنی است و آن حائلی است؛ که میان دو چیز ایجاد می‌کنند؛ ولی به گفته راغب؛ در مفردات بعضی میان این دو فرق گذاشته‌اند؛ اولی را مصنوع [[انسان]] و دومی را حائل‌های طبیعی دانسته‌اند»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۵۳۴.</ref>.


به هر تقدیر، واژه ردم به معنی سد است، اما این که آن سد، در کجا [[احداث]] شده، آیه در بیان آن ساکت است. اما محققین [[قرآنی]]، با [[تلاش فراوان]] و مطالعه در کتب [[تاریخی]] [[تفسیری]] و آثار طبیعی؛ توانسته‌اند، به محل احداث آن دست پیدا نمایند.
به هر تقدیر، واژه ردم به معنی سد است، اما این که آن سد، در کجا احداث شده، آیه در بیان آن ساکت است. اما محققین [[قرآنی]]، با [[تلاش فراوان]] و مطالعه در کتب [[تاریخی]] [[تفسیری]] و آثار طبیعی؛ توانسته‌اند، به محل احداث آن دست پیدا نمایند.
مفسرین [[قرآن]]، قهرمان این جریان را، شخصیتی به نام [[ذوالقرنین]]، معرفی نموده‌اند و اوست، که در یک [[سفر]] طولانی، به راه خود ادامه می‌دهد، تا به میان دو [[کوه]] می‌رسد و در آنجا گروهی را می‌یابد؛ که هیچ سخنی را نمی‌فهمند، از آنجا که این [[جمعیت]] از دشمنانی، به نام [[یأجوج و مأجوج]] در [[عذاب]] هستند. از او می‌خواهند، که با ساختن [[سدی]] آنان را [[یاری]] دهد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۴.</ref>
مفسرین [[قرآن]]، قهرمان این جریان را، شخصیتی به نام [[ذوالقرنین]]، معرفی نموده‌اند و اوست، که در یک [[سفر]] طولانی، به راه خود ادامه می‌دهد، تا به میان دو [[کوه]] می‌رسد و در آنجا گروهی را می‌یابد؛ که هیچ سخنی را نمی‌فهمند، از آنجا که این [[جمعیت]] از دشمنانی، به نام [[یأجوج و مأجوج]] در [[عذاب]] هستند. از او می‌خواهند، که با ساختن [[سدی]] آنان را [[یاری]] دهد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۸۴.</ref>


خط ۲۲: خط ۲۲:


==[[یأجوج و مأجوج]]، چه طایفه‌ای بودند؟==
==[[یأجوج و مأجوج]]، چه طایفه‌ای بودند؟==
برخی از [[پژوهشگران]] می‌گویند: برای پیدا کردن سد ذوالقرنین؛ باید قبلاً از یأجوج و مأجوج جستجو کرد: «زیرا با [[شناخت]] آنها می‌توان، محل [[احداث]] سد را شناخت: ظاهراً چنین به نظر می‌رسد؛ که کلمه یأجوج و مأجوج [[عبری]] باشد، ولی... از لغات [[بیگانه]]، به این لغت وارد شده... [[ادله]] [[تاریخی]] فراوانی در دست است، که ثابت می‌کند، که یأجوج و مأجوج [[قبایل]] وحشی و بیابانی بوده‌اند و در دشت‌های شمال شرقی می‌زیسته‌اند و از [[روزگار]] ماقبل [[تاریخ]]، تا قرن نوزدهم میلادی، مانند سیل، به طرف بلاد [[غربی]] و جنوبی سرازیر می‌شده‌اند و قسمتی از قبایل، در عصر اخیر، در اروپا میگر و در [[آسیا]] تاتار نامیده شده‌اند و جای تردید نیست که شعبه‌ای، از این قبایل در سال ۶۰۰ قبل از میلاد، در سواحل دریای سیاه منتشر شده بودند و از کوه‌های قفقاز سرازیر می‌شده و بر آسیای غربی [[حمله]] می‌برده‌اند و [[یونانیان]] ایشان را به نام سیت هین sythians نامیده‌اند و همین نام، در کتیبه داریوش، در [[استخر]] نیز ذکر شده و مسلم است، که [[مردم]] کوهستانی، از [[غارتگری]] ایشان، به کورش [[شکایت]] کرده‌اند و کورش برای جلوگیری ایشان [[سدی]] بنا نهاده است»<ref>صدر، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۱.</ref>.
برخی از [[پژوهشگران]] می‌گویند: برای پیدا کردن سد ذوالقرنین؛ باید قبلاً از یأجوج و مأجوج جستجو کرد: «زیرا با [[شناخت]] آنها می‌توان، محل احداث سد را شناخت: ظاهراً چنین به نظر می‌رسد؛ که کلمه یأجوج و مأجوج [[عبری]] باشد، ولی... از لغات [[بیگانه]]، به این لغت وارد شده... [[ادله]] [[تاریخی]] فراوانی در دست است، که ثابت می‌کند، که یأجوج و مأجوج [[قبایل]] وحشی و بیابانی بوده‌اند و در دشت‌های شمال شرقی می‌زیسته‌اند و از [[روزگار]] ماقبل [[تاریخ]]، تا قرن نوزدهم میلادی، مانند سیل، به طرف بلاد [[غربی]] و جنوبی سرازیر می‌شده‌اند و قسمتی از قبایل، در عصر اخیر، در اروپا میگر و در [[آسیا]] تاتار نامیده شده‌اند و جای تردید نیست که شعبه‌ای، از این قبایل در سال ۶۰۰ قبل از میلاد، در سواحل دریای سیاه منتشر شده بودند و از کوه‌های قفقاز سرازیر می‌شده و بر آسیای غربی [[حمله]] می‌برده‌اند و [[یونانیان]] ایشان را به نام سیت هین sythians نامیده‌اند و همین نام، در کتیبه داریوش، در [[استخر]] نیز ذکر شده و مسلم است، که [[مردم]] کوهستانی، از [[غارتگری]] ایشان، به کورش [[شکایت]] کرده‌اند و کورش برای جلوگیری ایشان [[سدی]] بنا نهاده است»<ref>صدر، بلاغی، قصص قرآن، ص۳۷۱.</ref>.


برخی از [[پژوهشگران]]، در مورد [[هجوم]] و [[خروج یأجوج و مأجوج]]، هفت دوره ذکر می‌نمایند، که دوره سوم هجوم آنان: «هزار سال قبل از میلاد شروع می‌شود و در این دوره قومی [[وحشی]] از صحرا، در بلاد دریای [[خزر]] و دریای سیاه یافت می‌شوند و پس از چندی، به نام‌های مختلف پدیدار می‌شوند و پس از آن می‌بینیم، که [[قبایل]] سیت هین از سال ۷۰۰ ق. میلاد، در صحنه [[تاریخ]] پدید می‌آیند و به آسیای [[غربی]] هجوم می‌کنند.
برخی از [[پژوهشگران]]، در مورد [[هجوم]] و [[خروج یأجوج و مأجوج]]، هفت دوره ذکر می‌نمایند، که دوره سوم هجوم آنان: «هزار سال قبل از میلاد شروع می‌شود و در این دوره قومی [[وحشی]] از صحرا، در بلاد دریای [[خزر]] و دریای سیاه یافت می‌شوند و پس از چندی، به نام‌های مختلف پدیدار می‌شوند و پس از آن می‌بینیم، که [[قبایل]] سیت هین از سال ۷۰۰ ق. میلاد، در صحنه [[تاریخ]] پدید می‌آیند و به آسیای [[غربی]] هجوم می‌کنند.
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش