مقام شهادت: تفاوت میان نسخه‌ها

*ب- معصومند و ذرّه‌ای لغزش و خطا در شهادتشان نیست<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۲۴.</ref>.

*ج- اهمّیّت و لیاقت آن افراد، با عظمتِ روز قیامت، تناسب دارد<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۲۴.</ref>.

*بنابر این، با پذیرش این باور حق، باید رفتاری داشته باشیم و به گونه‌ای عمل کنیم که در محشر، در محضر خداوند، [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[امامان معصوم]]{{عم}} شرمنده نباشیم ان شاء الله<ref>[[سید احمد خاتمی|خاتمی، سید احمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۲ (کتاب)|در آستان امامان معصوم]]؛ ج۲، ص:۵۲۵.</ref>.

*این معنا اطلاق دارد؛ یعنی هم در زمانی که زنده است شاهد اعمال امّت خویش می‌باشد و هم زمانی که به رحمت خدا رفته است.

*احتمال دوم این‌که: [[پیامبر]]{{صل}} را شاهد بر همه امم بگیریم؛ یعنی بگوییم: مشارالیه {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن|هَؤُلاء}}﴾}} همه امّت‌ها هستند؛ بنابراین، معنای آیه چنین می‌شود: "هر پیامبری در حال حیات و ممات از طریق مشاهده باطنی و روحانی، ناظر احوال تمام امّت خویش خواهد بود و روح پاک [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز از همین راه، ناظر همه امم پیشین و امّت خویش می‌باشد".

*به هر حال، قدر متیقّن آیه این است که: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} شاهد بر امّت خویش است؛ چرا که ما معتقدیم [[پیامبر]]، بعد از ارتحال از این دنیا هم زنده است، وقتی شهیدان راه خدا زنده‌اند، پس [[پیامبر]] به طریق اولی زنده است، بر این اساس [[پیامبر]] در حیات و ممات، شاهد اعمال امّت خویش است.

*[[امامان معصوم]]{{عم}} نیز شاهد اعمال امّت‌اند و می‌بینند که امّتشان چگونه عمل می‌کنند. دلیل این امر هم قرآن کریم است:{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن| وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ }}﴾}} <ref> بگو: عمل کنید که خداوند و رسولش و مؤمنان به زودی اعمالتان را می‌بینند و به زودی به سوی کسی باز می‌گردید که پنهان و آشکار را می‌داند و شما را به آنچه عمل می‌کردید، خبر می‌دهد ؛ سوره توبه، آیه: ۱۰۵.</ref>

*بی‌تردید، مقصود از "مؤمنان" در آیه، همه مؤمنان نیستند؛ چرا که همه آنان این شأنیّت را ندارند که در کنار خدا و رسول قرار گیرند، مراد از "مؤمنون"، «[[امامان معصوم]]{{عم}}» هستند که در کنار خدا و [[رسول]]{{صل}} قرار می‌گیرند.

*در روایت نقل شده است که: "شخصی خدمت [[امام رضا]]{{ع}} عرض کرد: برای من و خانواده‌ام دعایی بفرما، فرمود: مگر من دعا نمی‌کنم؟! به خدا سوگند! اعمال شما هر شب و روز بر من عرضه می‌شود<ref>{{عربی|اندازه=150%|« وَ اللَّهِ‏ إِنَ‏ أَعْمَالَكُمْ‏ لَتُعْرَضُ‏ عَلَيَ‏ فِي‏ كُلِ‏ يَوْمٍ‏ وَ لَيْلَةٍ‏»}}.</ref>.

*راوی این حدیث می‌گوید: "این سخن [[امام]]{{ع}} قدری بر من گران آمد، [[امام]]{{ع}} متوجّه شد و به من فرمود: آیا کتاب خداوند عزّوجلّ را نمی‌خوانی که می‌گوید: {{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن| وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ}}﴾}}؟! به خدا سوگند! منظور از مؤمنان، [[علی ابن ابی‌ طالب]]{{ع}} و [[امامان]] دیگر از فرزندان او می‌باشند"<ref>{{عربی|اندازه=120%|« أ ما تقرأ كتاب اللّه عزّ و جلّ: ﴿{{متن قرآن| وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ}}﴾؟ قال: هو و اللّه‏ عليّ‏ ابن‏ أبي‏ طالب{{ع}}‏"}}؛ اصول کافی، ج1، ص:۲۱۹، ح۴.</ref>.

*"عرض اعمال"، هم بر [[پیامبر]]{{صل}} است، هم بر [[امامان معصوم]]{{عم}} آن چنان که شهادت، نسبت به همه آنان است.

*در روایت دیگری از [[امام باقر]]{{ع}} می‌خوانیم:"تمامی اعمال شما بر پیامبرتان هر عصر پنجشنبه عرضه می‌شود؛ بنابراین، از این‌که عمل زشتی از شما بر پیامبر عرضه شود، شرم کنید"<ref>{{عربی|اندازه=120%|"أن‏ الأعمال‏ تعرض‏ على‏ نبيكم‏ كل عشية خميس، فليستحي أحدكم أن يعرض على نبيه العمل القبيح"}}؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص:۱۵۸.</ref>.

==فلسفه شهودهای متفاوت==