دین یهودیت: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
خط ۳۷: خط ۳۷:
*[[قرآن]] بارها از [[حضرت ابراهیم]] یاد کرده و این ادعای [[یهودیان]] را که او را [[یهودی]] می‌دانند [[نادرست]] شمرده و فرموده است: "[[ابراهیم]] نه [[یهودی]] بود و نه نصرانی، بلکه موحدی [[خالص]] و [[مسلمان]] بود و از [[مشرکان]] نبود"<ref>{{متن قرآن|إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۶۸.</ref>. [[آیات قرآن]] درباره [[حضرت موسی]] {{ع}} بیش از دیگر [[پیامبران]] سخن گفته و مراحل گوناگون [[زندگی]] او را [[وصف]] کرده‌اند؛ دوران [[کودکی]] [[موسی]] {{ع}}، افکندن او به [[نیل]]، پرورش یافتن در خانه [[فرعون]]، سخن گفتن [[خداوند]] با او، سرگردانی [[یهود]] به [[دلیل]] [[نافرمانی]] از او، ورود به ارض [[موعود]] و [[مأموریت]] یافتنش برای [[دعوت]] [[فرعون]]<ref>سوره طه، آیه ۴۰- ۹؛ سوره قصص، آیه ۱۴- ۷؛ ۲۶- ۲۰؛ سوره اعراف، آیه ۱۳۶- ۱۰۳.</ref>.
*[[قرآن]] بارها از [[حضرت ابراهیم]] یاد کرده و این ادعای [[یهودیان]] را که او را [[یهودی]] می‌دانند [[نادرست]] شمرده و فرموده است: "[[ابراهیم]] نه [[یهودی]] بود و نه نصرانی، بلکه موحدی [[خالص]] و [[مسلمان]] بود و از [[مشرکان]] نبود"<ref>{{متن قرآن|إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۶۸.</ref>. [[آیات قرآن]] درباره [[حضرت موسی]] {{ع}} بیش از دیگر [[پیامبران]] سخن گفته و مراحل گوناگون [[زندگی]] او را [[وصف]] کرده‌اند؛ دوران [[کودکی]] [[موسی]] {{ع}}، افکندن او به [[نیل]]، پرورش یافتن در خانه [[فرعون]]، سخن گفتن [[خداوند]] با او، سرگردانی [[یهود]] به [[دلیل]] [[نافرمانی]] از او، ورود به ارض [[موعود]] و [[مأموریت]] یافتنش برای [[دعوت]] [[فرعون]]<ref>سوره طه، آیه ۴۰- ۹؛ سوره قصص، آیه ۱۴- ۷؛ ۲۶- ۲۰؛ سوره اعراف، آیه ۱۳۶- ۱۰۳.</ref>.
*بخشی دیگر از [[آیات قرآنی]]، از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد کرده است؛ همانند بهره‌مندی از [[پیامبران]] فراوان، [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]]، جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]]، [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]]، پذیرفته شدن [[توبه]] آنان و شکافته شدن [[رود نیل]] و [[غرق]] شدن [[فرعون]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۴۹، {{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ }}، آیه ۵۶ و {{متن قرآن| وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ كُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ}}، آیه ۶۰؛ {{متن قرآن| وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۶۰؛ {{متن قرآن|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاء فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُّبِينًا }}؛سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>. همچنین صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] را [[نکوهش]] می‌کند؛ همانند [[پیمان‌شکنی]]، [[اسراف]]، رباخواری، [[طمع]] به دارایی‌های دیگران، [[حرص]] به [[زندگی]]، رشوه‌خواری، [[ستمکاری]]، بت‌پرستی و [[تکذیب]] [[پیامبران]]<ref>نساء/ ۱۵۵ و ۱۶۱؛ مائده/ ۱۳، ۳۲؛ بقره ۵۷ و ۹۶.</ref>. [[قرآن کریم]]، دروغگویی‌ها و ادعاهای ناروای [[یهودیان]] را [[نقل]] می‌کند و می‌نکوهد.
*بخشی دیگر از [[آیات قرآنی]]، از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد کرده است؛ همانند بهره‌مندی از [[پیامبران]] فراوان، [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]]، جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]]، [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]]، پذیرفته شدن [[توبه]] آنان و شکافته شدن [[رود نیل]] و [[غرق]] شدن [[فرعون]]<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ }}؛ سوره بقره، آیه ۴۹، {{متن قرآن|ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ }}، آیه ۵۶ و {{متن قرآن| وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ كُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ}}، آیه ۶۰؛ {{متن قرآن| وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۶۰؛ {{متن قرآن|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاء فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُّبِينًا }}؛سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>. همچنین صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] را [[نکوهش]] می‌کند؛ همانند [[پیمان‌شکنی]]، [[اسراف]]، رباخواری، [[طمع]] به دارایی‌های دیگران، [[حرص]] به [[زندگی]]، رشوه‌خواری، [[ستمکاری]]، بت‌پرستی و [[تکذیب]] [[پیامبران]]<ref>نساء/ ۱۵۵ و ۱۶۱؛ مائده/ ۱۳، ۳۲؛ بقره ۵۷ و ۹۶.</ref>. [[قرآن کریم]]، دروغگویی‌ها و ادعاهای ناروای [[یهودیان]] را [[نقل]] می‌کند و می‌نکوهد.
*[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند که [[هدایت]] تنها از آن آنان است<ref>بقره/ ۱۳۵.</ref> و آنان در [[دوزخ]] نمی‌مانند<ref>آل عمران/ ۱۸۳.</ref> و دست [[خدا]] بسته است<ref>مائده/ ۱۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند. به بخشی از [[تورات]] که به سود خود می‌پندارندش [[ایمان]] دارند و
*[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند که [[هدایت]] تنها از آن آنان است<ref>بقره/ ۱۳۵.</ref> و آنان در [[دوزخ]] نمی‌مانند<ref>آل عمران/ ۱۸۳.</ref> و دست [[خدا]] بسته است<ref>مائده/ ۱۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند. به بخشی از [[تورات]] که به سود خود می‌پندارندش [[ایمان]] دارند و بخش دیگر را وامی‌نهند<ref>بقره/ ۵۸.</ref>. کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند<ref>بقره/ ۵۸ و ۵۹.</ref>.
 
[[تورات]] را [[پنهان]] ساخته و [[تورات]] دیگری برنوشته‌اند<ref>بقره/ ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند<ref>هود/ ۱۱۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 263.</ref>.
۲۶۴
==سرانجام [[یهود]]==
 
*[[قرآن کریم]] از فرجام [[یهود]] پرده برداشته و [[آینده]] آنان را بازنموده و فرموده است که آنان تا [[قیامت]] به [[کینه]] و [[دشمنی]] گرفتار خواهند گشت<ref>مائده/ ۶۴.</ref>، به [[خواری]] ابدی درخواهند لغزید<ref>آل عمران/ ۱۱۲.</ref> و تا ابد به [[لعنت خدا]] و پیامبرانش دچار خواهند بود<ref>بقره/ ۸۸؛ نساء/ ۵۲؛ مائده/ ۷۸.</ref>. [[عذاب]] [[دنیا]] و [[آخرت]] بر آنان فرود می‌آید<ref>آل عمران/ ۵۶.</ref> و سرگذشت این [[قوم]]، پیوسته، عبرتی است برای پرهیزگاران<ref>بقره/ ۶۶.</ref>. با این همه، میان [[یهودیان]]، [[مؤمنان]] و صالحانی را نیز می‌توان یافت که [[قرآن]] از آنان گاه با عنوان "[[صالحان]] [[قوم یهود]]" یاد کرده است<ref>بقره/ ۶۲؛ آل عمران/ ۱۱۲؛ اعراف/ ۱۵۹؛ ۱۶۸ و ۱۷۰؛ صافات/ ۱۱۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 264.</ref>.
بخش دیگر را وامی‌نهند<ref>بقره/ ۵۸.</ref>. کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند<ref>بقره/ ۵۸ و ۵۹.</ref>.
[[تورات]] را [[پنهان]] ساخته و [[تورات]] دیگری برنوشته‌اند<ref>بقره/ ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند<ref>هود/ ۱۱۰.</ref>.
سرانجام [[یهود]]:
[[قرآن کریم]] از فرجام [[یهود]] پرده برداشته و [[آینده]] آنان را بازنموده و فرموده است که آنان تا [[قیامت]] به [[کینه]] و [[دشمنی]] گرفتار خواهند گشت<ref>مائده/ ۶۴.</ref>، به [[خواری]] ابدی درخواهند لغزید<ref>آل عمران/ ۱۱۲.</ref> و تا ابد به [[لعنت خدا]] و پیامبرانش دچار خواهند بود<ref>بقره/ ۸۸؛ نساء/ ۵۲؛ مائده/ ۷۸.</ref>. [[عذاب]] [[دنیا]] و [[آخرت]] بر آنان فرود می‌آید<ref>آل عمران/ ۵۶.</ref> و سرگذشت این [[قوم]]، پیوسته، عبرتی است برای پرهیزگاران<ref>بقره/ ۶۶.</ref>. با این همه، میان [[یهودیان]]، [[مؤمنان]] و صالحانی را نیز می‌توان یافت که [[قرآن]] از آنان گاه با عنوان "[[صالحان]] [[قوم یهود]]" یاد کرده است<ref>بقره/ ۶۲؛ آل عمران/ ۱۱۲؛ اعراف/ ۱۵۹؛ ۱۶۸ و ۱۷۰؛ صافات/ ۱۱۳.</ref>.
 
 
<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 253.</ref>.


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۳۹

آیکون خرد

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل دین یهودیت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

ده فرمان

  1. برای خود، خدایی جز من نگیرید؛
  2. بر بتان سجده مکنید؛
  3. نام مرا به باطل بر زبان میاورید؛
  4. شنبه را گرامی بدارید؛
  5. پدر و مادر خویش را احترام بگزارید؛
  6. کسی را به ناحق مکشید؛
  7. زنا مکنید؛
  8. دزدی مکنید؛
  9. بر همسایه شهادت به دروغ مدهید؛
  10. به مال و ناموس همسایه خویش طمع مکنید[۳].

عهد عتیق

تلمود

  • پس از ویرانی اورشلیم به دست لشکریان تیئوس رومی، گروهی از احبار یهود گریختند و در اطراف فلسطین، محافلی دینی بنیان نهادند که آنها را به زبان عبری "مدارش" گویند. این کسان، اخبار و روایات و احادیث شفاهی را که از هنگام نزول تورات به صورت پراکنده نزد خویش داشتند، گرد آوردند و کتاب‌ میشناه را تألیف کردند که المثنای تورات بود. گویند که صد و پنجاه عالم یهودی در این کار شرکت داشتند. اینان، ابواب مختلف فقهی را در نماز، روزه، ازدواج، طلاق و ... در شش جلد نگاشتند. گروهی دیگر، حاصل مطالعات خویش را درباره تورات و میشناه به زبان آرامی گرد آوردند و آن را گمارا نام نهادند که به معنای "تکمله" است. آن گاه از مجموعه میشنا و گمارا، تلمود- به معنای تعلیم- پدید آمد[۶][۷].

حکومت بنی اسرائیل

اسارت

صهیونیسم و دولت یهود

دیدگاه قرآن درباره یهود

تورات را پنهان ساخته و تورات دیگری برنوشته‌اند[۲۳] و در آن به اختلاف افتاده‌اند[۲۴][۲۵].

سرانجام یهود

منابع

جستارهای وابسته

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. ↑ آشنایی با تاریخ ادیان‌، ۱۳۰ و ۱۳۱.
  2. ↑ فرهنگ شیعه، ص 260.
  3. ↑ خلاصة الادیان‌، ۱۲۳؛ آشنایی با ادیان بزرگ‌، ۸۰.
  4. ↑ خلاصة الادیان‌، ۱۴۰.
  5. ↑ فرهنگ شیعه، ص 261.
  6. ↑ آشنایی با تاریخ ادیان‌، ۱۴۲.
  7. ↑ فرهنگ شیعه، ص 261.
  8. ↑ سوره ص، آیه ۲۶- ۱۷؛ آیه ۴۰- ۳۰.
  9. ↑ فرهنگ شیعه، ص 262.
  10. ↑ آشنایی با ادیان بزرگ‌، ۹۱.
  11. ↑ فرهنگ شیعه، ص 262.
  12. ↑ خلاصة الادیان‌، ۱۴۶ و ۱۴۷.
  13. ↑ فرهنگ شیعه، ص 262-263.
  14. ↑ ﴿إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ﴾؛ سوره آل عمران، آیه ۶۸.
  15. ↑ سوره طه، آیه ۴۰- ۹؛ سوره قصص، آیه ۱۴- ۷؛ ۲۶- ۲۰؛ سوره اعراف، آیه ۱۳۶- ۱۰۳.
  16. ↑ ﴿وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ﴾؛ سوره بقره، آیه ۴۹، ﴿ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴾، آیه ۵۶ و ﴿ وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ كُلُواْ وَاشْرَبُواْ مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴾، آیه ۶۰؛ ﴿ وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴾؛ سوره اعراف، آیه ۱۶۰؛ ﴿يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاء فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُّبِينًا ﴾؛سوره نساء، آیه ۱۵۳.
  17. ↑ نساء/ ۱۵۵ و ۱۶۱؛ مائده/ ۱۳، ۳۲؛ بقره ۵۷ و ۹۶.
  18. ↑ بقره/ ۱۳۵.
  19. ↑ آل عمران/ ۱۸۳.
  20. ↑ مائده/ ۱۶۴.
  21. ↑ بقره/ ۵۸.
  22. ↑ بقره/ ۵۸ و ۵۹.
  23. ↑ بقره/ ۷۹.
  24. ↑ هود/ ۱۱۰.
  25. ↑ فرهنگ شیعه، ص 263.
  26. ↑ مائده/ ۶۴.
  27. ↑ آل عمران/ ۱۱۲.
  28. ↑ بقره/ ۸۸؛ نساء/ ۵۲؛ مائده/ ۷۸.
  29. ↑ آل عمران/ ۵۶.
  30. ↑ بقره/ ۶۶.
  31. ↑ بقره/ ۶۲؛ آل عمران/ ۱۱۲؛ اعراف/ ۱۵۹؛ ۱۶۸ و ۱۷۰؛ صافات/ ۱۱۳.
  32. ↑ فرهنگ شیعه، ص 264.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=دین_یهودیت&oldid=226777»