نومه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است. "'''امام مهدی'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]]</div> | |||
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | |||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۷
این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدی(ع) است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- نومه به معنی افراد ناشناس است. این عبارت در روایات آخرالزمان وارد شده است و این گونه افراد را افرادی نجات یافته مینامد. امیرالمؤمنین(ع) فرمود: پس از من فتنههایی کورکننده و کرکننده رخ خواهد داد که در آن فتنهها جز مردم "نومه" نجات نمییابند، کسانی که مردم از اسرار درونی آنان خبری ندارند، آنان مردم را به خوبی میشناسند ولی مردم به آنان توجهی ندارند و کسی آنان را نمیشناسد. و اگر هم بشناسند فقط ظاهری میشناسند. به خبرچینی نمیپردازند و سخنان بیهوده نمیگویند، در میان مردم رفت و آمد دارند اما در باطن با اعمال ناشایست مردم موافق نیستند. چنین افرادی منبع هدایت و چشمههای علم خواهند بود و ظلمت فتنهها آنان را فرا نخواهد گرفت و خداوند رحمتش را بر آنان خواهد فرستاد[۱][۲].
پرسش مستقیم
پرسشهای وابسته
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص ۷۲۸.
- ↑ حیدرزاده، عباس، فرهنگنامه آخرالزمان، ص ۵۹۰.