جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۱
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{نبوت}} | {{نبوت}} | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[هدایت تکوینی در قرآن]] - [[هدایت تکوینی در حدیث]] - [[هدایت تکوینی در نهج البلاغه]] - [[هدایت تکوینی در کلام اسلامی]] - [[هدایت تکوینی در عرفان اسلامی]]| پرسش مرتبط = هدایت تکوینی (پرسش)}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*کلمه "[[هدایت]]" به معنای [[ارشاد]] و راه نمودن است<ref>معجم مقاییس اللغة، ۶/ ۴۲؛ القاموس المحیط، ۲/ ۴۰۵.</ref>. برخی لغتشناسان قید "از روی [[لطف]] و [[خیرخواهی]]" را نیز بدین معنا افزودهاند<ref>المفردات، ۵۳۸.</ref>. بدین سان، معنای [[هدایت]] عبارت است از: [[ارشاد]] و راه نمودنی که همراه [[خیرخواهی]] و از سر [[لطف]] است. در اصطلاح [[دینی]]، [[هدایت]] تعیین کمال مناسب شیء و نمایانیدن راه رسیدن به آن است<ref>هدایت در قرآن، ۲۰.</ref>. [[خداوند]] پس از [[آفرینش]] موجودات، همه را به کمال مناسب خویش راه نموده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 469.</ref>. | *کلمه "[[هدایت]]" به معنای [[ارشاد]] و راه نمودن است<ref>معجم مقاییس اللغة، ۶/ ۴۲؛ القاموس المحیط، ۲/ ۴۰۵.</ref>. برخی لغتشناسان قید "از روی [[لطف]] و [[خیرخواهی]]" را نیز بدین معنا افزودهاند<ref>المفردات، ۵۳۸.</ref>. بدین سان، معنای [[هدایت]] عبارت است از: [[ارشاد]] و راه نمودنی که همراه [[خیرخواهی]] و از سر [[لطف]] است. در اصطلاح [[دینی]]، [[هدایت]] تعیین کمال مناسب شیء و نمایانیدن راه رسیدن به آن است<ref>هدایت در قرآن، ۲۰.</ref>. [[خداوند]] پس از [[آفرینش]] موجودات، همه را به کمال مناسب خویش راه نموده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 469.</ref>. | ||