نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Msadeq(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۲۸ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۲۸ توسط Msadeq(بحث | مشارکتها)
آیا عدالت خواهی فطری است؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
«در بین صاحب نظران بحث است که آیا میل به عدالت با قطع نظر از منافع شخصی انسان، فطری است و در نهاد انسان وجود دارد یا خیر؟ اسلاممعتقد است که در نهاد بشر عدالتخواهی وجود دارد، گرچه منافعش را نیز تأمین نکند. اگر بشر خوب تربیت شود به جایی میرسد که خودش واقعاً عدالت خواه میشود. برای اثبات این مطلب میتوانیم مواردی را عرضه کنیم که افرادی عادل و عدالتخواه بودهاند در حالی که منافعشان هم ایجاب نمیکرده است ولی عدالت، ایده و هدف و آرزویشان بوده است، بلکه عدالت را در حدّ یک محبوبدوست داشتهاند و خودشان را فدای راه عدالت کردهاند.
در مقابل، اکثر فیلسوفان اروپا معتقدند که در نهاد بشر چنین قوه و نیرویی اساساً وجود ندارد، و همین فکر است که دنیا را به آتشجنگ سوق داده و میدهد. آنان معتقدند که عدالت اختراع مردان زبون است؛ زیرا مردان ضعیف و زبون وقتی در مقابل افراد قوی قرار گرفتند چون زور نداشتند با آنها مبارز کنند کلمه عدالت را اختراع کردند که عدالت خوب است و انسان باید عادل باشد. و دلیلش هم این است که همین شخص طرفدار عدالت اگر خودش زورمند شود همان کاری را خواهد کرد که آن زورمند سابق میکرد.
"نیچه"، فیلسوف معروف آلمانی مینویسد: "چقدر زیاد اتفاق افتاده که من خندیده ام وقتی دیده ام ضُعفا دم از عدالت و عدالت خواهی میزنند. نگاه میکنم میبینم اینها که میگویند عدالت، چون چنگال ندارند. میگویم: ای بیچاره! تو اگر چنگال میداشتی هرگز چنین حرفی را نمیزدی".این گروه خود نیز بر دو دستهاند: یک دسته میگوید: عدالت را به عنوان یک آرزو نباید به دنبالش رفت، بلکه باید به دنبال قوت و نیرو رفت. و گروهی دیگر معتقدند که به دنبال عدالت باید رفت از آن جهت که منافع فرد در آن است نه از جهت مطلوبیت ذاتی آن؛ برتراند راسل فکرش چنین است.
ولی از همه این اقوال که بگذریم هنگامی که به فطرت خود باز میگردیم درمی یابیم که موضوع عدالتخواهی از امور فطریبشر است. فطری بودن عدالت خواهی را از چند راه میتوان به اثبات رسانید:
درون کاوی و مطالعه حالات روانی؛ زیرا گرایشهای فطری از نهاد روح و جانانسان سرچشمه گرفته و از پدیدههای روانی اوست.
رجوع به آرای روان شناسان که به فعالیتهای روانی و رفتارهایی که نمودار آنها است میپردازد.»[۱].